Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

Με αφορμή σχόλιο για την παραλαβή του κυπέλλου ήθους από την Ελπίδα Πολυγύρου

Η γνωριμία μας με τον κ. Δημήτριο Αραμπατζάκη ξεκίνησε όταν, ως μαθητές στις πρώτες τάξεις του δημοτικού ακόμα, μας προέτρεψε να ενταχθούμε στην νεοιδρυθείσα τότε Ελπίδα Πολυγύρου. Τα κίνητρα του κ. Αραμπατζάκη ήταν και παρέμειναν καθ' όλη τη διάρκεια της ενασχόλησης του με την ομάδα αγνά και ανιδιοτελή. Πρωταρχικός στόχος του ήταν να μπολιαστούμε με όλες εκείνες τις αξίες του ερασιτεχνικού αθλητισμού που θα μας συντρόφευαν στον κοινωνικό μας βίο. Πράγματι, η ευγενής άμιλλα, η συναίσθηση ευθύνης και υποχρεώσεων και η ανάπτυξη συλλογικής συνείδησης ήταν γι' αυτόν σημαντικότερα απ' τα αμιγώς τεχνικά στοιχεία του ποδοσφαίρου.


Ο λόγος άλλωστε που δημιούργησε την ομάδα ήταν να παρακινήσει τους νέους του τόπου μας να ασχοληθούν με τον αθλητισμό και συγχρόνως να αποφύγουν τις κακοτοπιές της ηλικίας. Κανένα έπαθλο απ’ αυτά που κατέκτησε η ομάδα δεν ήταν σπουδαιότερο για αυτόν απ’ την ικανοποίηση που ένιωθε βλέποντας ότι πέτυχε τον αρχικό του στόχο, δηλαδή την καλλιέργεια των παραπάνω αξιών και καμία ήττα δεν τον πονούσε περισσότερο απ' την λοξοδρόμηση απ' τις αξίες αυτές. Οι αυτοαποκαλούμενοι επομένως λάτρεις του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου θα ήταν χρήσιμο να παραδειγματιστούν απ' τον συγκεκριμένο άνθρωπο και να μπορέσουν να προσφέρουν τα μισά απ' όσα ο ίδιος προσέφερε αφιλοκερδώς στον τόπο μας. 

Οι ποδοσφαιριστές του: 

Νίκος Λοκοβίτης 
Μάριος Καραγιώρας 
Τάσος Νικολακόπουλος 
Γιώργος Κολυμβάνος 
Θανάσης Γκαρανάτσιος

Δεν υπάρχουν σχόλια: