Σάββατο, 21 Μαΐου 2016

ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ

ΧΛΕΥΗ ΤΩΝ ΗΤΤΗΜΕΝΩΝ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ
Ούτε στον χειρότερο εχθρό μας δεν θα ευχόμαστε να βρισκόταν στη θέση των κυβερνητικών στελεχών που αναγκάζονται να παρελάσουν από το βήμα της Βουλής για να υπερασπιστούν το επονείδιστο πολυνομοσχέδιο, που ψηφίζεται μεθαύριο. Έχοντας εισπράξει καθολική κατακραυγή για την προκλητική, μέχρι χθες, προσπάθεια να ντύσουν με “ταξικά πρόσημα” και πράσινα άλογα τα σφαγιαστικά μέτρα (περήφανος δήλωνε για το ασφαλιστικό ο Κατρούγκαλος, ενώ ο Σταθάκης διεκδικούσε από τον Σόιμπλε το copyright του “κόφτη”), αποπειράθηκαν σήμερα να αλλάξουν τροπάριο – μόνο και μόνο για να γελοιοποιηθούν ακόμη περισσότερο.
«Οι επιπτώσεις του προγράμματος είναι βαριές, όμως δεν είναι το δικό μας πρόγραμμα. Είναι προϊόν ενός άγριου εκβιασμού», δήλωσε, ως άλλος Πόντιος Πιλάτος, ο υπουργός Περιβάλλοντος Πάνος Σκουρλέτης. Λες και η κυβέρνηση που υποκύπτει στον “άγριο εκβιασμό” και γδέρνει αγρίως τον ελληνικό λαό δεν έχει καμία ευθύνη, μπορεί μάλιστα να διεκδικήσει το φωτοστέφανο του οσιομάρτυρα για το ψυχικό μαρτύριο που υφίσταται, η έρημη...
Όσο για το υπερταμείο ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας για... 99 χρόνια στην τρόικα, ο Πάνος Σκουρλέτης εμφανίστηκε καθησυχαστικός. «Η κυβέρνηση έχει διαφορετική προσέγγιση», δήλωσε ο κύριος υπουργός, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για «ταμείο αξιοποίησης και όχι ιδιωτικοποίησης». Τι να πει κανείς...  
Εδώ φτάνουν στο σημείο να πουλάνε όχι μόνο λιμάνιααεροδρόμια και σιδηρόδρομους, αλλά και το ίδιο το νερό της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης στους ξένους, και νομίζουν ότι θα ρίξουν στάχτη στα μάτια των πολιτών αν βαφτίσουν το ξεπούλημα “αξιοποίηση”!  
Στο ίδιο μοτίβο, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος παραδέχθηκε ότι τα μέτρα που καλούνται να ψηφίσουν οι153 είναι «άδικα και υφεσιακά», ζήτησε όμως επιείκεια γιατί, λέει, ο δημοσιονομικός «κόφτης» και η παράδοση της γενικής γραμματείας εσόδων στον έλεγχο της τρόικα δεν ήταν δικές της επιλογές, αλλάτης επιβλήθηκαν από τους δανειστές. Κάλεσε όμως τους βουλευτές του να μη χάνουν το θάρρος τους, γιατί μια «θετική» απόφαση του Eurogroup (που θα απελευθερώσει τη δόση, ώστε να τους...ξεπληρώσουμε το χρέος μας) θα απογειώσει την οικονομία, και θα ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα...  
Μόνοι τους τα λένε, μόνοι τους τα ακούνε, μόνοι τους τα πιστεύουν. Με χθεσινή έκθεσή του, το ΔΝΤπροβλέπει ότι, ακόμη κι αν υλοποιηθούν μέχρι κεραίας τα εξοντωτικά μέτρα που έχουν ήδη παρθεί στο πλαίσιο του τρίτου μνημονίου (και αυτά που βρίσκονται μπροστά μας, όπως η περαιτέρω αποδόμηση των εργασιακών σχέσεων και των συνδικάτων, που έχει πάρει σειρά για Οκτώβριο), θα χρειαστεί νέα ανακεφαλαιοποίηση, ύψους 20 δισ. ευρώ, για να... ξανασωθούν οι τράπεζες-ζόμπι, ενώ το χρέος θα έχει εκτοξευθεί άνω του... 290% έως το 2060! Ανεξάρτητα από τις σκοπιμότητες του ΔΝΤ και τη διαμάχη του με το Βερολίνο, εκείνο που προεξοφλεί, απολύτως δικαιολογημένα, το Ταμείο είναι η αποτυχία του ελληνικού προγράμματος, όσος ιδρώτας κι όσο αίμα κι αν χυθεί για την υλοποίησή του.  
Μ' αυτά και μ' αυτά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ κατάφερε να γίνει χλεύη των ηττημένων, δίνοντας το δικαίωμα στον Κυριάκο Μητσοτάκη να την εγκαλέσει για... μειοδοσία, δηλώνοντας: «Εμείς υπήρξαμε ανέκαθεν υποστηριχτές των ιδιωτικοποιήσεων, αλλά η Εταιρεία (δηλαδή το υπερταμείο) που δρομολογεί η κυβέρνηση, με ζωή 99 έτη, χωρίς να λογοδοτεί στη Βουλή, συνιστά απώλεια εθνικής κυριαρχίας και δεν γίνεται δεκτή».  
Σε προσωπικό επίπεδο, μόνο θλίψη μπορεί να προκαλέσει το θέαμα ανθρώπων που προέρχονται από το αριστερό κίνημα και αναγκάζονται να αυτογελοιποιούνται κάθε μέρα. Μόνο που εδώ δεν χωρούν προσωπικές κρίσεις και συναισθήματα. Κανέναν δεν ενδιαφέρει αν ο Κατρούγκαλος δηλώνει κομμουνιστής, αν ο Τσακαλώτος διαβάζει Μαρξ κι αν ο Πολλάκης έχει στο γραφείο του τον Βελουχιώτη. Αυτό που μετράει είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί διαχειρίζονται τις τύχες ενός ολόκληρου λαού,προσβάλλουν την τιμή ενός ολόκληρου κινήματος και ακρωτηριάζουν δικαιώματα και κατακτήσεις δεκαετιών.  
Εφόσον δεν έχουν τη στοιχειώδη εντιμότητα έστω να παραιτηθούν, δεν δικαιούνται την παραμικρή εκτίμηση, ούτε τον παραμικρό οίκτο, παρά μόνο την καθολική περιφρόνηση και την πιο αποφασιστική καταδίκη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: