Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2015

Το άρθρο 13 του ψηφισθέντος πολυνομοσχεδίου, ένα ακόμη μνημονιακό βέλος στη καρδιά της Αυτοδιοίκησης!

Του Τάσου Κανταρά*
Οι κυβερνήσεις των μνημονίων, κατακρεούργησαν τους θεσμοθετημένους πόρους της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης σε ποσοστά άνω του 60%, με συνέπεια η πλειονότητα των Δήμων να βρίσκεται σε οριακά σημεία εκπλήρωσης των στοιχειωδών έναντι της κοινωνίας υποχρεώσεων τους. Είναι γνωστό σε όλους, πως λόγω της δραματικής μείωσης των πόρων, βασικές κοινωνικές και συναφείς υπηρεσίες της Αυτοδιοίκησης έχουν συρρικνωθεί ή επιβιώνουν αγκομαχώντας. Πρόκειται για υπηρεσίες που αφορούν ευρύτατα λαϊκά στρώματα, όπως οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, το πρόγραμμα «βοήθεια στο σπίτι», τα ΚΔΑΠ, ο εξοπλισμός και η συντήρηση των σχολείων, η μεταφορά των μαθητών, τα δημοτικά ιατρεία, τα ΚΑΠΗ, τα προνοιακά επιδόματα, οι δομές πολιτισμού και αθλητισμού, η καθαριότητα, η διαμόρφωση και συντήρηση δημόσιων και πράσινων χώρων κ.ο.κ Σε όλα αυτά, έρχεται να προστεθεί και ο κίνδυνος απένταξης από τα ΕΣΠΑ, πολλών μικρών και μεσαίων έργων των Δήμων, που δεν προλαβαίνουν την χρηματοδότηση.

«Λεβεντιά»;

Τον Νοέμβρη του 2014 η τότε κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου, κατόπιν υπόδειξης της τρόικας, προχώρησε στην ανατροπή του νόμου που η ίδια είχε ψηφίσει δέκα μόλις μέρες πριν για τις 100 δόσεις. Τότε ξέσπασε σάλος, δεδομένου του γεγονότος ότι η ελληνική δημοκρατία είχε περιέλθει σε τέτοιο σημείο ώστε ένα νεύμα της τρόικας ήταν αρκετό για να ανατρέπονται νόμοι ψηφισμένοι από το ελληνικό Κοινοβούλιο.

Από τις ιστορικές προσωπικότητες της Χαλκιδικής - Ο ΑΚΑΝΘΙΟΣ ΡΗΤΟΡΑΣ ΚΛΕΙΓΕΝΗΣ

Τμήμα του τοίχους, [κλασικής περιόδου] της 
Ακρόπολης της Ακάνθου όπως σώζεται σήμερα.
 Φωτογραφία Χρ. Καραστέργιου.
Του Χρήστου Καραστέργιου
-«τοῖς πατρίοις νόμοις χρῆσθαι καὶ αὐτοπολῖται εἶναι·»
-θέλουμε να μείνουμε πιστοί στο πατροπαράδοτο πολίτευμα και ανεξάρτητοι·
Το μήνυμα αυτό της ανεξαρτησίας και της αυτοδιάθεσης μετέφερε το 382 π.χ ο Ακάνθιος ρήτορας Κλειγένης στους Σπαρτιάτες και στους συμμάχους τους. Ο αγώνας της πόλης αυτής για αυτονομία δεν ήταν πρωτόγνωρος. 42 χρόνια πριν το 424 π.χ, στους όρους που ζήτησαν να σεβαστεί ο Σπαρτιάτης στρατηγός Βρασίδας για να υπογράψουν συνθήκη συμμαχίας με τη Σπάρτη ήταν η πόλη να μείνει ανεξάρτητη «καὶ πιστώσαντες αὐτὸν τοῖς ὅρκοις οὓς τὰ τέλη τῶν Λακεδαιμονίων ὀμόσαντα αὐτὸν ἐξέπεμψαν, ἦ μὴν ἔσεσθαι ξυμμάχους αὐτονόμους οὓς ἂν προσαγάγηται, οὕτω δέχονται τὸν στρατόν» Θουκιδίδης [IV,88].