Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2010

Και η Ελένη Τσαλιγοπούλου στον Πολύγυρο για τη συναυλία.

Αρχίζει σε λίγη ώρα στο Δημοτικό Θέατρο Πολυγύρου η συναυλία με τους Παύλο Παυλίδη & The Β-MOVIES στα πλαίσια του 2ου Φεστιβάλ Πολυγύρου!
Από τους πρώτους που διακρίναμε να έχουν έρθει να παρακολουθήσουν τη συναυλία ήταν η γνωστή καλλιτέχνης Ελένη Τσαλιγοπούλου, στη φωτογραφία με το Γιώργο Διαμαντουλάκη!



Καλή …φάση !!!




Θυμάστε που λέγαμε (την Τρίτη που μας πέρασε), για την κυρία Αντιπροέδρου (ναι, ναι τη σύζυγο του Θ. Παγκάλου), που κατεβαίνει -«Ανεξάρτητη» και καλά- υποψήφια Δήμαρχος στο Δήμο Σαρωνικού της Αττικής;
Θυμάστε. Ωραία. Δείτε τώρα, μια καλή …πλάκα, που ετοιμάζεται να της κάνει (…και όχι μόνο αυτής), ο διαγραφείς από το ΠΑΣΟΚ βουλευτής Β. Οικονόμου. Εμένα τουλάχιστον, πολύ μου άρεσε (γιατί είναι δημιουργικά …προβοκατόρικη) και ήθελα να τη μοιραστώ με φίλους… Σας τη μεταφέρω λοιπόν, αυτολεξεί, από το blog fimotro… ……>>>>>>

Πολύγυρος - Συνεδρίασε η Επιτροπή Θεσμών της ΚΕΔΚΕ

Την ανάγκη οικονομικής υποστήριξης του σχεδίου «Καλλικράτης» υπογράμμισε κατά τη σημερινή της συνεδρίαση στον Πολύγυρο Χαλκιδικής η Επιτροπή Θεσμών της ΚΕΔΚΕ. Η επιτροπή, όπως τόνισε ο πρόεδρός της Γιώργος Μαστοράκος, θα εισηγηθεί στο Δ.Σ. της ΚΕΔΚΕ να ζητήσει από το υπουργείο Εσωτερικών να προβεί σε συγκεκριμένες ρυθμίσεις ώστε να προχωρήσει ομαλά η εφαρμογή του ...>>>>>>>

σχεδίου στις αρχές του 2011. Σε αυτές τις ρυθμίσεις περιλαμβάνονται ο ορισμός των κονδυλίων που θα συνοδεύσουν τη μεταφορά αρμοδιοτήτων στους δήμους, η αλλαγή της πρόβλεψης του ασυμβίβαστου για την ιδιότητα του δημάρχου και την επαγγελματική του δραστηριότητα και η ρύθμιση της εργασιακής ασφάλειας των απασχολούμενων σε δημοτικές επιχειρήσεις που θα μετασχηματιστούν. Εξάλλου, με την ευκαιρία της πραγματοποίησης της σύσκεψης στον Πολύγυρο, το λόγο έλαβαν πολλοί δήμαρχοι δήμων της Χαλκιδικής, οι οποίοι αναφέρθηκαν στα προβλήματα των περιοχών τους. Ιδίως έθεσαν το ζήτημα χρηματοδότησής τους καθώς, όπως είπαν, αυτή υπολογίζεται με βάση την απογραφή του πληθυσμού και αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες που προκύπτουν από τη μεγάλη τουριστική κίνηση στη Χαλκιδική.

«Στρατηγική Ελπίδας για την Έξοδο από την κρίση»

Τον «άλλο δρόμο» για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, πρότεινε κατά την παρουσίαση της οικονομικής πρότασης του κόμματος ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, κ. Αντώνης Σαμαράς στο Ζάππειο Μέγαρο.
Στις δράσεις που εισηγήθηκε περιλαμβάνονται πέραν των 23 μέτρων «ανάσες» που είχαν παρουσιασθεί προ μηνών (άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων, συμπράξεις δημοσίου – ιδιωτικού τομέα, κίνητρα σε κλάδους όπως η οικοδομή και οι κατασκευές) και άλλα όπως:
η ενοποίηση των εισπρακτικών μηχανισμών ...>>>>>>>

του Δημοσίου, ο συμψηφισμός μεταξύ οφειλών από και προς το Δημόσιο, εσωτερικές μετατάξεις για την καλύτερη αξιοποίηση του προσωπικού, άμεση αναδιάρθρωση του ΟΣΕ και υιοθέτηση διαδικασιών εξπρές για την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου.
Στην Υγεία: προσωποποιημένη κοστολόγηση ανά ασθενή και άμεση προώθηση ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Στην Ενέργεια: αποκατάσταση των μεγάλων επενδύσεων σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και υδροηλεκτρικές μονάδες, η προώθηση ώριμων επενδύσεων, η δημιουργία ιδιωτικών μονάδων ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο.
Τέλος πρότεινε τα εξής άμεσα αναπτυξιακά μέτρα:
1. Εξόφληση των οφειλών του Δημοσίου με τη διάθεση κρατικών ομολόγων.
2. Προώθηση και ψήφιση επενδυτικού νόμου με ισχυρά και σταθερά φορολογικά κίνητρα.
3. Άμεση καταπολέμηση του παραεμπορίου.
4. Υπαγωγή των μεγάλων επενδύσεων απευθείας στο Γραφείο Πρωθυπουργού.
5. Ιδιαίτερη εποπτεία των νέων Υπουργείων Τουρισμού και Ναυτιλίας από τον Πρωθυπουργό.
6. Επένδυση σε συντελεστές με υψηλό πολλαπλασιαστή και απόδοση.

Από το Γραφείο Τύπου

ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΩΝ ΣΚΟΥΡΙΩΝ!

«ΚΡΥΜΜΕΝΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ KAΙ ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ»

Πριν από λίγο καιρό, το Σάββατο 29 Μαΐου στο ξενοδοχείο ΤΗΕ ΜΕΤ στη Θεσσαλονίκη η οικονομική εφημερίδα Εξπρές και ο Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ σκέτο και όχι Ελλάδας όπως με πατριωτική διάθεση τόνιζαν τα δημοσιογραφικά πονήματα των ημερών), διοργάνωσαν ενημερωτική ημερίδα με γενικό τίτλο “οι Κρυμμένοι Θησαυροί της Βορείου Ελλάδος”.
Πρόθεσή τους ήταν από τη μία να συζητήσουν, ει δυνατόν μεταξύ τους, για τις “δυνατότητες που η ίδια η ...>>>>>>>

φύση τους-δίνει εδώ στη Β. Ελλάδα για ανάπτυξη, απασχόληση και επιχειρηματική δράση” με απώτερο στόχο, όπως διατείνονται, την οικονομική ανάπτυξη και ευημερία του τόπου και από την άλλη να πείσουν ότι τα επενδυτικά τους σχέδια αποτελούν ουσιαστικά προτάσεις σωτηρίας και μάλιστα εθνικής σωτηρίας. Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι θεωρούν πως εκ προοιμίου τους χρωστάμε.
Δεδομένου λοιπόν του σωτηριολογικού χαρακτήρα της εκδήλωσης, στην ημερίδα έσπευσαν διακριτικοί λειτουργοί της κρατικής ασφάλειας, κυβερνητικοί και κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι εν είδει διαττόντων αστέρων, έλληνες επιχειρηματίες ξένων εταιρειών μετά των μπράβων τους, φανατικοί επαγγελματίες επιστήμονες, εργοδοτικά σωματεία, όπως και οι -πάντα απαραίτητοι- λίγοι αλλά “έγκριτοι” τηλεοπτικοί σταθμοί και “αδέσμευτες” εφημερίδες. Υψηλό το επίπεδο. Όμως με την είσοδό τους στην αίθουσα της εκδήλωσης, η προκατασκευασμένη ευθυμία τους και η επιμελώς καλλιεργημένη προσδοκία από τους αβανταδόρικους πηχυαίους τίτλους των προηγούμενων ημερών – “κρυμμένοι θησαυροί 20 δις”, “πλούτος ανεκμετάλλευτος”, “20 δις στα σωθικά της Β. Ελλάδας”- τίτλοι καλυμμένοι “πολιτικά” από τις ακροδεξιές κραυγές περί της τελικής λύσης, “εξορύξτε τα όλα” για την εθνική σωτηρία, ξαφνικά πάγωσαν. Οι παρευρισκόμενοι καλεσμένοι άρχισαν να αντιλαμβάνονται ότι στην παράσταση που είχε προετοιμαστεί είχαν ήδη “παρεισφρήσει” αρκετοί, σίγουρα απρόσκλητοι, απροσδιόριστοι και ίσως λίγο αποκρουστικοί, αλλά μάλλον ενδιαφερόμενοι για το θέμα, άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Αυτοί, οι εκτός σιναφιού, ήταν αρκετοί και γινόντουσαν περισσότεροι. Εξάλλου εβδομήντα, ογδόντα συμμετοχές σ’ ένα συνέδριο δεν είναι και άσχημα. Παρά την αρχική αμηχανία, την επακόλουθη ταραχή και νευρικότητα και τη συνεχή επικοινωνιακή κινητικότητα, η έναρξη κηρύχθηκε κανονικά...με μιάμιση ώρα καθυστέρηση βέβαια! «Τεχνικοί λόγοι» σε ένα πρωτοκλασάτο ξενοδοχείο με βιομηχανική παραγωγή σεμιναρίων, συνεδρίων και εκδηλώσεων δεν νοούνται. Μόλις δύο μικρόφωνα χρησιμοποιήθηκαν! Η αναφορά στον χρόνο είναι σημαντική, γιατί παρακολουθώντας τη χρονική εξέλιξη των σχετικών “επιστημονικών” ημερίδων και συνεδρίων αντιλαμβάνεται κανείς ότι αποτελούν τελικά τον πραγματικό ορισμό του τηλεοπτικού, δηλαδή του κενού και χωρίς νόημα, χρόνου. Με δεκαπεντάλεπτες εισηγήσεις, αυτοί οι κύριοι ειδικοί, σώζουν και καταστρέφουν τον κόσμο, χτίζουν ακόμη μαρμάρινα μνημεία στον εαυτό τους, μεταφέρουν βουνά, εκτρέπουν ποταμούς, απαξιώνουν κοινωνίες και πολιτισμούς, αυτοσυγχαίρονται, βαυκαλίζονται. Όταν λοιπόν αυτός ο χρόνος συμπιέζεται ακόμη περισσότερο το αποτέλεσμα γίνεται μάλλον κωμικο-τραγικό.
Παράσταση: το hi-tech μεταμοντέρνο σκηνικό, με ακριβοπληρωμένες σύγχρονες διακοσμητικές επιλογές, που προσφέρει το ξενοδοχείο, δημιουργεί πνεύμα θετικό, γεμάτο αισιοδοξία. Η μεγάλη Ελλάδα, το αναπτυξιακό καμάρι της Ευρώπης χρεοκοπεί και ξεπουλάει. Οι παρά τω ΣΜΕ οσμίζονται την ευκαιρία και αναλογίζονται τα κέρδη, αυτή τη φορά μπορούμε να τα πάρουμε «και πιο εύκολα και πιο φτηνά», αλλά με τους «απαραίτητους περιβαλλοντικούς όρους». Τονίζουν και ξανατονίζουν πως πρέπει να συνδράμουν και οι άλλοι στην προστασία του περιβάλλοντος όπως κάνουν οι ίδιοι, αφού ως γνωστόν κανείς δεν αγαπάει περισσότερο τη φύση από έναν μεταλλειοκτήτη. Έτσι ακούσαμε ότι η φύση κινδυνεύει και υποβαθμίζεται χωρίς την ανθρώπινη παρέμβαση, ιδιαίτερα χωρίς την αειφόρο μεταλλεία, ότι είναι όμορφο βέβαια ένα βουνό με 90% δασοκάλυψη, αλλά μπορεί να γίνει ακόμη πιο όμορφο και οπωσδήποτε πιο αποδοτικό αν στη θέση του δημιουργήσουμε χαβούζες χιλιάδων στρεμμάτων τοξικών τελμάτων, φυτέψουμε πράσινο γκαζόν γύρω από τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις και το παραδώσουμε, εν είδει δωρεάς, στην κοινωνία ως σύγχρονο πάρκο με πλαστικές τραμπάλες και τσουλήθρες.
Παρήλασαν πολλοί μεγαλόσχημοι. Άνθρωποι του κράτους, όπως ο κυβερνητικός που με σχετική καθυστέρηση, ως άτομο που στις 11 το πρωί βρίσκεται ήδη στα δεύτερα εγκαίνια και βιάζεται για τα τρίτα, μας διαβεβαίωσε με αφοπλιστικό τρόπο ότι τα χρήματα που έλεγε ο Γιωργάκης υπάρχουν πραγματικά, μόνο που τα έχουν άλλοι. Ο κοινοβουλευτικός, σαν δεξιός που τα έχει δει όλα και τα έχει πει όλα, κλασικώς αοριστολόγησε και συνεχάρη τους διοργανωτές για την τόλμη και τη σπουδαιότητα τέτοιων εκδηλώσεων, που δεν θα παρακολουθήσει βέβαια λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων, και αμέσως μετά τους χαιρετισμούς των διοργανωτών και τις εισηγητικές παρεμβάσεις των “προέδρων” τα κατάλαβε όλα και την έκανε. Αυτοί που μείνανε όμως, όσο κράτησε η παράσταση, βίωσαν τη μέθεξη της “αντικειμενικής επιστημονικής γνώσης” κρεμάμενοι από τα χείλη πανεπιστημιακών δασκάλων, καθηγητών, προέδρων, προέδρων-καθηγητών, αντιπροέδρων, διευθυντών και διαφόρων τέως και μάθανε ότι μπορεί να φαίνεται και να ακούγεται σχήμα οξύμωρο αλλά η μεταλλεία συμβαδίζει, μάλιστα πάντοτε συμβάδιζε, με την πράσινη ανάπτυξη και τη βελτίωση του περιβάλλοντος. Μάθανε ότι είναι δυνατή η βιώσιμη ή η αειφόρος αξιοποίηση των κοιτασμάτων με όρους προστασίας του περιβάλλοντος. Που σημαίνει ότι μπορείς, ψυχρά και ανερυθρίαστα, να ξεκοιλιάσεις ένα βουνό, δίπλα να φτιάξεις ένα άλλο από μπάζα και τοξικά απόβλητα, να αποστραγγίσεις τον υδροφόρο ορίζοντα, να αποψιλώσεις δεκάδες χιλιάδες στρέμματα ενός πραγματικού δασικού οικοσυστήματος και να συνεχίζεις να υπόσχεσαι ευημερία, βιωσιμότητα και ανθηρό μέλλον. Μάθανε επίσης τι σημαίνει η λέξη αυτοκριτική στην τεχνοεπιστημονική διάλεκτο ακούγοντας τον πρόεδρο του ΣΜΕ να νουθετεί γενικώς άπαντες πως «πρέπει να στεκόμαστε στην ανάλυση του παρελθόντος για να καταλαβαίνουμε καλύτερα το παρόν, με τα μάτια όμως στραμμένα στο μέλλον»! Όμορφα λόγια, βαθιά φιλοσοφικά που στο στόμα αυτών των κυρίων δεν σημαίνουν τίποτα.
Αρκεί η αναφορά σε κάποιους απροσδιόριστους υπεύθυνους του παρελθόντος που ποτέ δεν βρίσκονται μεταξύ των παρευρισκόμενων και που γενικώς έκαναν κάποια λάθη που φυσικά δεν θα επαναληφθούν; Δεν υπάρχουν άραγε συγκεκριμένες συνέπειες, ούτε πώς, ούτε γιατί; Η αλήθεια είναι πως μια τέτοια προσπάθεια θα ήταν επίπονη ακόμη και για την αναλγησία της μεταλλειοκτητικής κοινότητας. Πώς να μιλήσεις για την τεράστια ταμπακιέρα των “λαθών” του παρελθόντος όταν είναι γεμάτη από δολοφονική εκμετάλλευση ολόκληρων λαών, βία, εκβιασμούς οικογενειών, ασθένειες και μη αναστρέψιμες οικολογικές καταστροφές, όταν ξεχειλίζει από εγκλήματα που δεν παραγράφονται; Πώς να μιλήσεις για τα από αιώνες αιματοβαμμένα ορυχεία της Λατινικής Αμερικής και τις απανταχού επιβεβλημένες χούντες, ή για την «ευημερία» και τις ασθένειες των πολύπαθων λαών της κεντρικής και νότιας Αφρικής από τη λεηλασία των φυσικών τους πόρων; Καμιά αναφορά στις εν ψυχρώ δολοφονίες αγωνιστών που αντιτίθενταν στην καναδική χρυσοθηρική Pacific Rim στο Ελ Σαλβαδόρ, στις καθημερινές εκατόμβες των κινέζικων ορυχείων, στις παραδουνάβιες διαρροές κυανιούχων, στους ογδόντα των ανθρακωρυχείων της Σιβηρίας ή στο μεγαλύτερο ίσως οικολογικό έγκλημα στην ιστορία της ανθρωπότητας, που συντελούνταν ήδη εκείνες τις μέρες και συνεχίζει να συντελείται ακόμη από τη ΒΡ στον κόλπο του Μεξικού και που ο δημοσιογραφικός κρετινισμός καταφέρνει να παρουσιάσει αποκλειστικά και μόνο ως πρόβλημα οικονομικών αξιών... Τα εγκλήματα που δεν παραγράφονται μπορούν ακριβώς να διαγραφούν, αποπροσανατολίζοντας με τον μπαμπούλα της ανεργίας και καλλιεργώντας τη λήθη με ωραιοποιημένες ψευδοϊστορικές αναφορές, χωρίς πώς, τι, από ποιον, για ποιον και γιατί, περί περασμένων χρυσών μεγαλείων που θα δικαιολογήσουν την καταναγκαστική, αποικιοκρατική συνέχιση των επενδυτικών σχεδίων. Καμιά αναφορά στο παρελθόν της χαλίκωσης, της μολυβδίασης και των χρόνιων αναπνευστικών παθήσεων, των τεχνητών χρεοκοπιών των «προβληματικών» επιχειρήσεων και των αδικαίωτων εργατικών αγώνων ή στο παρόν των εκατομμυρίων τόνων τοξικών αποβλήτων, της κατασπατάλησης υδάτινων, ζωτικών, πόρων και των ειδικών οικονομικών ρυθμίσεων (οι επενδυτικοί “κολοσσοί” δεν αποδίδουν τίποτα στο ελληνικό δημόσιο γιατί απλά είναι φοροαπαλλαγμένοι), πόσο μάλλον στο σεληνιακό μέλλον που μας ετοιμάζουν. Ακούσαμε τους θριαμβολογικούς υπαινιγμούς προς άπαντες τους “οικολόγους”, για το πρώτο ελληνικό τεχνολογικό επίτευγμα ταφής της γης στο Λαύριο, όπου και κατασκευάστηκε το νέο μνημείο του δυτικού πολιτισμού, ο Χώρος Υγειονομικής Ταφής Ρυπασμένων Εδαφών (ΧΥΤΡΕ), αλλά δεν ακούστηκε λέξη για την αιτία ή την αναγκαιότητα, δηλαδή το παρελθόν μιας τόσο αλλοπρόσαλλης λύσης... Και φυσικά ούτε κουβέντα για το παρόν, για τις πανευρωπαϊκές πρωτιές των παιδιών της Λαυρεωτικής σε μόλυβδο στο αίμα ή αρσενικό στα ούρα ή για τα αξεπέραστα εικοσαπλάσια των ευρωπαϊκών ορίων (δεν είναι παγκόσμια γιατί στις “αναπτυσσόμενες” χώρες δεν υπάρχουν όρια) σε ρύπους όπως το αρσενικό, το κάδμιο, ο μόλυβδος, το πολυβρωμιούχο διφαινύλιο κτλ, κτλ, όλα παράγωγα της μεταλλουργικής διαδικασίας.
Με τέτοια και άλλα παρόμοια μεγαλεπήβολα (ένα από τα καλύτερα, το να γίνει ο Πρίνος -ήδη έγινε, το πήρε κανείς χαμπάρι;!- αποθηκευτικός χώρος υγρού φυσικού αερίου μάλλον για ν’ απαντήσουμε ελληνικά στην ανικανότητα της ΒΡ να σταματήσει τη διαρροή στον κόλπο του Μεξικού) και απαξιώνοντας περιέργως το ουράνιο παρά το ότι είχε ανακοινωθεί επίσημα στο πρόγραμμα, εξελίχθηκε εκείνο το πρωινό η κατά τα άλλα διασκεδαστική, λόγω γελοιότητας, θεατρική παράσταση που ονομαζόταν επιστημονική ημερίδα. Ο τίτλος, αν και φαινομενικά παιδιάστικος και παιχνιδιάρικος, παρέπεμπε από μόνος του σε κοινωνικές συμπεριφορές και οικονομικές τακτικές που καμία σχέση δεν έχουν με το παιχνίδι, αφού πρόκειται για τη χρυσοθηρία, τον τυχοδιωκτισμό και την πειρατεία. Στην εποχή της περιβαλλοντικής κρίσης, συνέπεια και αιτία της οικονομικής και συστημικής κρίσης ενός χρεοκοπημένου οικονομικο-πολιτικού συστήματος, στην εποχή της κλιματικής αλλαγής και των προσταγών και υποσχέσεων για μια νοήμονα προσέγγιση στο θέμα της παραγωγικής διαδικασίας, παραστήκαμε σ’ ένα κρεσέντο του παραληρήματος της υπεροψίας, του ψεύδους, της υποκρισίας, της απόκρυψης και της παραπλάνησης εν αναμονή του σταρ, του μη εκτελεστικού προέδρου και της ελληνικότατης εταιρείας Ελληνικός Χρυσός (της οποίας το 95% ανήκει στην αυστραλο-ρουμανο-καναδική European Goldfields με έδρα το Τορόντο). Ως “μη εκτελεστικός” μπορούσε να λέει ό,τι θέλει χωρίς να διαψευσθεί. Ευλόγησε τα γένια του αναφερόμενος στην οικολογική ευαισθησία και δράση της εταιρείας του όπως και στην αποτελεσματικότητά της, αφού θα μειώσει, λέει, τους όγκους των τοξικών αποβλήτων κατά 15%, δηλαδή αντί για 150 εκ. τόνους τελμάτων θα μας αποδώσει μόλις 128,5 εκ. τόνους, ενώ η αποτελεσματικότητά τους ήδη προκάλεσε πλημμύρα στο Στρατώνι στην τελευταία μεγάλη βροχόπτωση με μπάζα εξόρυξης και όξινα νερά. Εξήρε τη φιλανθρωπική διάθεση της εταιρείας που κοστολογεί την ανθρώπινη ζωή στις 200.000 ευρώ και προτίθεται, λέει, να διασφαλίσει 6000 άμεσες θέσεις εργασίας και 40.000 έμμεσες δραστηριότητες για όλη τη Χαλκιδική, για τα επόμενα 40 χρόνια. Δεν γνώριζε, δεν άκουσε τίποτα για τις δηλώσεις στο Ρόιτερ πριν από λίγους μήνες (18/3/2010) του εκτελεστικού γενικού διευθυντή της European Goldfields Τιμ Μόργκαν-Γουάιν ότι πρόκειται μόνον για περίπου 1000 θέσεις εργασίας και μόλις 18 χρόνια αρπαχτής. Διαβεβαίωσε τους πάντες πως η εταιρεία του δεν θα χρησιμοποιήσει την -κακή και παλαιάς κοπής- μέθοδο της κυάνωσης κατά τις μεταλλουργικές δραστηριότητες, αγνοώντας ή αδιαφορώντας για ό,τι αναγράφεται στην Προκαταρκτική Περιβαλλοντική Εκτίμηση και Αξιολόγηση που μας άφησε υπογεγραμμένη παρακαταθήκη από το βράδυ της 24ης Σεπτεμβρίου 2009 ο άλλος μεγάλος οικολόγος κος Σουφλιάς. Με άλλα λόγια, για τους 800 συν 300 τόνους κυανιούχου νατρίου που ρητά προβλέπονται για τις μεταλλουργίες Ολυμπιάδας και Στρατωνίου. Το ακόμη πιο νόστιμο είναι ότι, όπως στις τηλεοπτικές δημοκρατίες μπορείς να έχεις την ίδια στιγμή και την «αντίθετη» άποψη για να διαλέγεις, έτσι και στην παραπάνω παράσταση κατατίθετο ταυτόχρονα και η άλλη άποψη για την κυάνωση, από τη δευτεραγωνίστρια της ημέρας, την επίσης ελληνικότατη Χρυσορυχεία Θράκης ΑΕ (όπου το 100% των μετοχών της ανήκουν στην Eldorado Gold Corporation με έδρα το Βανκούβερ του Καναδά) και η οποία υποστηρίζει ότι η χρήση κυανιούχου νατρίου είναι η βέλτιστη τεχνολογία που επιβάλλεται να χρησιμοποιήσουν τα κράτη μέλη της Ε.Ε αν θέλουν μηδενικές αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και την υγεία. Κλου της ημέρας και κορύφωση της γελοιότητας, χωρίς ολοκλήρωση βέβαια, θα ήταν υπερβολικό εξάλλου, η διάρρηξη των ιματίων όπως και η επίδειξη των γεννητικών οργάνων των εργαζομένων της χρυσοφόρας εταιρίας στην προσπάθεια τους να αποδείξουν ότι τα αφεντικά τους ουδεμίαν ευθύνη φέρουν για τις καταστροφές που προκλήθηκαν κατά την τελευταία “θεομηνία” στο Στρατώνι και ότι το κυάνιο δεν θα χρησιμοποιηθεί, αλλά και αν ακόμη χρησιμοποιηθεί, κάνει καλό, αφού όλοι οι άνθρωποι από κάτι πεθαίνουν και στην τελική εμάς τους άλλους δεν μας αφορά, γιατί είναι δική τους οικογενειακή υπόθεση.
Φαίνεται πως εκεί το ποτήρι ξεχείλισε. Η «παρείσακτη και καθυστερημένη» ιθαγενική κοινότητα, «τοπικιστική, ρατσιστική και τεχνοφοβική» κατά το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΤΕΕ) ή «ταραχοποιός και βρώμικη» κατά την υπόδειξη των εργοδοτικών συνδικαλιστών προς την ασφάλεια του ξενοδοχείου, ώστε να απαγορευτεί η είσοδος της στο χώρο της εκδήλωσης και υπό τις απειλές των “άκρων” από ανθρώπους του ΣΜΕ και της γνωστής και καταξιωμένης S&B, συντόνισε λίγο τη φωνή της και καταθέτοντας απλά εύλογες ερωτήσεις και παρατηρήσεις έδωσε τέρμα στη φάρσα. Έφτασαν μερικά απλά ερωτήματα και η αδιαφορία της κοινότητας αυτής για την παρουσία ασφαλιτών, σεκιουριτάδων, ιδιωτικών μπράβων και δυο διμοιριών ΜΑΤ για να τραπεί σε φυγή ο “αστέρας” και να αρχίσουν να επιδεικνύουν τα γεννητικά τους όργανα οι εθελόδουλοι υφιστάμενοί του. Δεν ολοκληρώθηκαν οι εισηγήσεις, δεν βγήκαν συμπεράσματα, δεν ακούστηκαν θριαμβευτικά χειροκροτήματα και ευχολογικοί χαιρετισμοί. Οι παριστάμενοι έκπληκτοι και ανασφαλείς, παρά την παρουσία τόσων φουσκωτών υπηρετών, σιώπησαν μπροστά στη συλλογική, τοπική και όμορη, απαίτηση για ειλικρίνεια και διαφάνεια. Κατηφείς και απογοητευμένοι αποχώρησαν για να συνεχίσουν αλλού τις εθνοσωτήριες δραστηριότητές τους στο ρυθμό της διαπλοκής, των παρασκηνιακών πιέσεων και των ανυπόστατων υποσχέσεων. Το κενό της ματαίωσης των αργυρώνητων επιστημόνων και των φαντασμένων τεχνοκρατών ανέλαβαν να πληρώσουν τα δημοσιογραφικά φερέφωνα των εθνικών εργολάβων και παραγόντων της εξορυκτικής βιομηχανίας. Τα (κακοπληρωμένα ή καλοπληρωμένα, αναλόγως του στάτους τους) παπαγαλάκια κατάφεραν να πείσουν ακόμη και δήθεν έγκριτες εφημερίδες ότι δημοσιογραφία σημαίνει αναπαραγωγή προκατασκευασμένων δελτίων τύπου γνωστών εταιρειών με άφθονες διαφημιστικές καταχωρήσεις στον ημερήσιο Τύπο ή ακόμη ότι ελευθερία της σκέψης σημαίνει αποσιώπηση και ωραιοποίηση της πραγματικότητας προς αποφυγήν ενδεχόμενων εντάσεων και εκτρόπων. Και μετά παραπονιούνται για το γνωστό σύνθημα που τους ακολουθεί σαν πραγματική ρετσινιά τα τελευταία χρόνια -αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι. Λυπούμαστε, αλλά η δημοσιογραφία, για να καταφέρει να διακριθεί από τη λογική του πρωινάδικου κατινισμού, μάλλον θα πρέπει να επινοηθεί από την αρχή.
Σ΄ αυτό λοιπόν το περιβάλλον, το φαινομενικά αποστειρωμένο λόγω “αντικειμενικότητας”, ψυχρό από τα αποδοτικά γιαπωνέζικα κλιματιστικά, που προϊδεάζει για επώνυμο κουστούμι και γραβάτα, καταλάβαμε ότι η τοπική κοινωνία και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια μιλάνε από διαμετρικά αντίθετες θέσεις από τους τυχάρπαστους επενδυτές, τους καταφερτζήδες επιχειρηματίες και τους σε εντεταλμένη υπηρεσία επιστήμονες “ειδικούς”. Ότι άλλο είναι η κρυσταλλική, αν και πολύ θα ήθελε να είναι κρυστάλλινη, αντίληψη για τη φύση των μεταλλειολόγων ως ανόργανης ύλης και άλλο ο ζωογόνος θόρυβος ενός άκρως πολύπλοκου και ευαίσθητου δασικού οικοσυστήματος. Ότι άλλο η ζωή και άλλο τα νταμάρια. Ότι βρίσκονται ως κάστα έξω από την κοινωνία και ενάντιά της. Ότι εταιρείες όπως η Ελληνικός Χρυσός, και η Eldorado Corporation, η οποία μας χαιρέτιζε με τη “λαϊκή” ρήση “χώμα να πιάνεις, χρυσάφι να γίνεται” μάλλον σε μια εποχή προ του μύθου του Μίδα θα μας οδηγήσουν μέσω των περιβόητων χρυσών τους ευκαιριών. Ότι οι μόνες σχέσεις που τους ενδιέφεραν και τους ενδιαφέρουν είναι οι σχέσεις άγριας εκμετάλλευσης και υποταγής, ατόμων και κοινωνιών ολόκληρων. Ότι μπορούν να μιλάνε για τους εντυπωσιακούς ρυθμούς ανάπτυξης της Κίνας όπως και εκείνων της σημιτικής Ελλάδας πριν από λίγα χρόνια, αδιαφορώντας για το υφιστάμενο πολιτικό καθεστώς, τη διαφθορά και την κατάργηση κάθε έννοιας ανθρώπινου δικαιώματος ή την ανυπαρξία ανθρώπινων συνθηκών στις σχέσεις εργασίας. Ότι γι’ αυτούς, στην εποχή των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ), ο νοσηρός –κυριολεκτικά- εγκλωβισμός, η ομηρία και η απόγνωση των κατοίκων γύρω από τους ατμοηλεκτρικούς σταθμούς του νομού Κοζάνης αποτελούν στοιχεία ανάπτυξης και προόδου, αφού ο λιγνίτης, για τους μεγαλόσχημους της παράστασης, είναι η πιο οικολογική ενεργειακή λύση της πασοκικής πρασινο-γκριζο-μαύρης ανάπτυξης. Ότι η αγωνιώδης καθημερινότητα των κατά τόπους “καθυστερημένων” δεν ικανοποιείται ούτε από την ωραιοποίηση του παρελθόντος, ούτε από την εμμονή στην επίκληση πλασματικών κυρίως αναγκών (τρία αυτοκίνητα, έξι γκόμενες, τέσσερα κινητά, οκτώ εξοχικά κ.ά.).
Η ιστορία της μεταλλείας ήταν και παραμένει μια ιστορία κατάκτησης, εκμετάλλευσης, εξαθλίωσης και αδικοχυμένου αίματος - σίγουρα από το Φίλιππο τον Β’ και εντεύθεν, αφού μέχρι εκεί φτάνει η γνώση των πατριωτών καθηγητάδων.
Δεν μας πείθουν η φτηνή ανιστόρητη παραφιλολογία και τα διαφημιστικά σποτάκια. Αυτός ο κόσμος του περιττού που σήμερα χρεοκοπεί δεν μπορεί να είναι ξανά και ξανά, πρόταση για το μέλλον μας.
Με το «συνέδριό» τους, οι κύριοι της μεταλλείας απέδειξαν για άλλη μια φορά ότι, παρά τους τίτλους των θεματικών ή τους τίτλους των συμμετεχόντων, δεν στηρίζονται παρά μόνον σε διαδικασίες φιλοφρονήσεων, αυτοαναφορικότητας, ξερολισμού και επικίνδυνης ματαιοδοξίας με σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων που ενισχυόμενες από τον δημοσιογραφικό στόμφο, παρουσιάζονται ως αλήθειες αδιαμφισβήτητες, αποκαλυπτικές και χωρίς περιθώρια επιλογής. Απέδειξαν ότι είναι άνθρωποι που αποκρύπτουν το παρελθόν, εθελοτυφλούν για το παρόν όντας θαμπωμένοι από το απαστράπτον και ανύπαρκτο μέλλον του χρυσού.
Στη βορειοανατολική Χαλκιδική, το αδιέξοδο αυτών των λογικών και αυτών των προσεγγίσεων, το βιώνουμε από χρόνια πολλά. Τις δεκαετίες του Μποδασάκειου Σκοταδισμού τις ακολούθησαν τετραετίες «αξιόπιστων επενδυτικών σχημάτων» και Παχτικών Αναπτυξιακών Χαριεντισμών. Έχουμε ξανακούσει για «μονόδρομους», «χρυσή επένδυση» και «μοναδικές ευκαιρίες» και έχουμε εισπράξει την παρακμή των 150.000 αυθαίρετων κατοικιών και των 65.000 απούλητων οικοδομικών φαντασμάτων στη νότιο Χαλκιδική, που πάνε πακέτο με τους 20 εκ. τόνους διάσπαρτων τοξικών μεταλλουργικών αποβλήτων και τη χρόνια απόγνωση από τη μεθοδευμένη καλλιέργεια της λειτουργικής ανεργίας και της λογικής του μεταλλωρύχου-δημοσίου υπαλλήλου στη βόρεια.
Τελευταία πράξη, η σωτηρία της Χαλκιδικής, στη συνέχεια της Μακεδονίας-Θράκης, κατά συνέπεια της Ελλάδας ολόκληρης, σε 1400 μεροκάματα. Σενάριο, η τροπολογία 3220/2004. Αν όχι η μητέρα όλων των σκανδάλων, σε σύλληψη και εκτέλεση, σίγουρα η καλύτερη ζαριά που παίχτηκε ποτέ. Έχουμε και καζίνο! Σκηνοθεσία, ο νεκραναστημένος πολιτικός, ο θαυματοποιός. Τον Δεκέμβρη του 2004, με παρέα βέβαια, σε τρείς βραδιές κατασκεύασε κοινοπραξία κολοσσό, την Ελληνικός Χρυσός, με 67.000 ευρώ αρχικό μετοχικό κεφάλαιο, που αγόρασε παρανόμως το νεκραναστημένο τέκνο του ίδιου, την TVX, αξίας 11 εκ. ευρώ και που το 2009 μάθαμε ότι η αξία του ήταν 22 δις. Υπήρχαν όντως τα χρήματα, κ. πρωθυπουργέ, γιατί μαζί με τα 25 δις του θαύματος της ολυμπιάδας 2004 μας κάνουν το 1/6 του ελληνικού χρέους!
Αειφορία, πρόοδος και ευημερία, σε ρυπασμένο περιβάλλον, εταιρική κοινωνική ευθύνη, φανατισμένοι τεχνοκράτες, μνημόνιο και ασφαλιστικό με μείωση των μισθών για να ξαναπάρει μπρος η ανάπτυξη.
Αρκετά!!
Το μεταλλείο χρυσού στις Σκουριές δεν θα γίνει! Η Χαλκιδική δεν θα αποτελέσει ούτε νομικό, ούτε ντε φάκτο προηγούμενο για το ξεκοίλιασμα της μισής βαλκανικής. Η κοινωνία μπορεί και πρέπει να ακυρώσει και αυτό και όλα τα σχετικά έργα γιατί έτσι ακυρώνει μια ολόκληρη λογική, αυτή της άγριας εκμετάλλευσης, της υποταγής, της ξεφτίλας και του σκοπού που αγιάζει τα μέσα. Για τους ιθαγενείς, ο σκοπός καθορίζεται από τα μέσα.

Αγώνας για τον αποχαρακτηρισμό και την περιβαλλοντική και κοινωνική αποκατάσταση της ΒΑ Χαλκιδικής
Αγώνας για Αξιοπρέπεια, για Αλληλεγγύη, για Αυτοκαθορισμό

Πρωτοβουλία Ενάντια στις Βλαπτικότητες

Συναυλία Mazoo And the Zoo


Κτήμα Τζίμης στις 14 Ιουλίου, ημέρα Τετάρτη.
Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε μαζί μας στα τηλέφωνα 23710 94220 & 23710 94033 .

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΔΗΜΟΥ ΣΤΑΓΕΙΡΩΝ-ΑΚΑΝΘΟΥ 2010

18ο Φεστιβάλ Κασσάνδρας: Δεν ανακοινώνουν και πάλι τον προϋπολογισμό

Κάποια προεκλογική "μύγα" πρέπει να είχε παρεισφρήσει στο χώρο, όπου η διοίκηση του δήμου Κασσάνδρας παρουσίασε χθες το πρόγραμμα του φετινού ομώνυμου φεστιβάλ. Διαφορετικά, πώς να ερμηνεύσει κανείς την ενόχληση που προκάλεσε η εύλογη ερώτηση για τον προϋπολογισμό του φεστιβάλ, όταν, μάλιστα, λίγο νωρίτερα οι διοργανωτές υποστήριξαν ότι δεν υπήρξε καμία συρρίκνωσή του, λόγω οικονομικής κρίσης; ...>>>>>>>

Εξάλλου, ο δήμαρχος Κασσάνδρας Αριστείδης Κανέλης δήλωσε ανοιχτά ότι θα είναι εκ νέου υποψήφιος και με βεβαιότητα ότι “θα τις πάρουμε τις εκλογές”. Με λιγότερη προθυμία και μετά από επιμονή στο ερώτημα για τον προϋπολογισμό της φετινής, δέκατης όγδοης διοργάνωσης επιχείρησε να δώσει απάντηση ο πρόεδρος του Φεστιβάλ Κασσάνδρας Γιώργος Σουντουλίδης. “Το σύνολο των εισιτηρίων την προηγούμενη τριετία ήταν 52.000 με 53.000 και οι καθαρές εισπράξεις 85.000 ευρώ”, είπε. Απάντηση για τον προϋπολογισμό, πάντως, δεν δόθηκε, αφού τα έσοδα και τα έξοδα του φεστιβάλ διαχειρίζεται ιδιωτική εταιρεία οργάνωσης παραγωγής, η οποία καταβάλλει στον δήμο 30.000 με 40.000 ευρώ για την εκχώρηση του αμφιθεάτρου της Σίβηρης, όπως εξήγησε ο εκπρόσωπός της, Γιώργος Καλούσης. Έτσι ο δήμος βρέξει χιονίσει, γίνει δεν γίνει κάποια εκδήλωση, το προαναφερθέν ποσό θα το πάρει. Η εν λόγω εταιρία επιλέχθηκε μετά από ανοιχτό διαγωνισμό που έγινε άπαξ προ τετραετίας, όπως κλήθηκαν να διευκρινίσουν οι εκπρόσωποι του δήμου, οι οποίοι επέμειναν ότι ο δήμος αποφασίζει το καλλιτεχνικό μέρος του φεστιβάλ. “Υπάρχει επιτροπή που κάνει επιλογή των καλλιτεχνών ανάμεσα στις πάρα πολλές αιτήσεις που έχουμε. Δεν θα βάλουμε σαβούρα μέσα”, σημείωσε σε έντονους τόνους ο δήμαρχος.
ΠΗΓΗ

Κοπρίτες, γ@μώ το σόι σας!

Πληρώσαμε 14 εκατ. ευρώ για μια εκδήλωση που δεν έγινε.
Ιλιγγιώδη ποσά για μια ποδοσφαιρική τελετή λίγων ωρών που θα πραγματοποιούνταν το 2006 αλλά τελικά ναυάγησε.
Ενα ποδοσφαιρικό γκαλά που θα διαρκούσε μερικές ώρες και δεν έγινε ποτέ στοίχισε στο ελληνικό δημόσιο και κατ’ επέκταση στον έλληνα φορολογούμενο το ιλιγγιώδες ποσό των 14 εκατομμυρίων ευρώ! Η επίμαχη σύμβαση, που υπογράφηκε τον Μάιο του 2006 από τον τότε υφυπουργό Αθλητισμού Γιώργο Ορφανό, βρίσκεται ήδη, μετά από αναφορά του υπουργού Πολιτισμού Παύλου Γερουλάνου, στα χέρια του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. ...>>>>>>>

Όπως αναφέρεται, ο Γιώργος Ορφανός υπέγραψε ιδιωτικό συμφωνητικό με τις εταιρίες RAM MEDIA Ltd και PARALLEL MEDIA GROUP για τη φιλοξενία στην Αθήνα της τελετής των βραβείων 2006 FIF pro Word XI Player (βραβεία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών). Το τίμημα άγγιζε τα 4 εκατομμύρια ευρώ, αν και η αγγλική εταιρεία μαζί με την FIF pro είχαν αποκτήσει τα εμπορικά δικαιώματα έναντι μόλις 400.000 ευρώ. Δηλαδή, το υπουργείο θα πλήρωνε το αρχικό ποσό προσαυξημένο κατά 1.000%!
Μοναδική υποχρέωση της εταιρείας ήταν να καταβάλει “καλές προσπάθειες” για να προσελκύσει έξι βραβευμένους ποδοσφαιριστές, χωρίς να αναφέρει τα ονόματά τους, μαζί με “διασημότητες από όλο τον κόσμο”.

Επιπλέον καπέλο 2.300.000 ευρώ
Για τον σκοπό αυτό το υπουργείο Πολιτισμού συνέστησε τότε και οργανωτική επιτροπή, η οποία, στην πρώτη της συνεδρίαση, ανέβασε το συνολικό ποσό της εκδήλωσης στα 6.300.000 ευρώ, δηλαδή 2.300.000 περισσότερα. Μια ματιά στον προϋπολογισμό προκαλεί ίλιγγο: Για “διάφορα έξοδα επιτροπής” προβλέπονται 200.000 ευρώ, για “αμοιβές προσωπικού διοικητικής υποστήριξης επιτροπής” 100.000 ευρώ, για “αποζημίωση στελεχών διοργάνωσης” 500.000 ευρώ, για “διάφορα μη κατονομαζόμενα έξοδα” 200.000 ευρώ. Κι όλα αυτά, για δουλειά τριών μηνών!

Η επιτροπή
Ως μέλη της οργανωτικής επιτροπής είχαν οριστεί με απόφαση του υφυπουργού Γιώργου Ορφανού οι εξής:
1. Σταύρος Δουβής, γενικός γραμματέας Αθλητισμού, ως πρόεδρος
2. Αντώνης Αντωνιάδης, αντιπρόεδρος ΠΣΑΠ, ως αναπληρωτής πρόεδρος
3. Θωμάς Στάμου, γενικός δ/ντής Υποστήριξης Αθλητισμού, ως μέλος
4. Καλλιόπη Νεδέλκου, υπάλληλος ΓΓΑ, ως μέλος
5. Κωνσταντίνος Καμινάρης, δικηγόρος, ως μέλος
6. Ιωάννης Τσώλης ως μέλος
7. Αθανάσιος Βασιλειάδης ως μέλος
Γραμματείς της Οργανωτικής Επιτροπής ορίστηκαν οι:
α) Παπαγιαννοπούλου Χρυσούλα
β) Γκριτζά Παναγιώτα
γ) Κόνσουλα Μαρία
Υπόλογος οικονομικός ορίστηκε ο Κρίτων Αυγερόπουλος, μόνιμος υπάλληλος της ΓΓΑ.

Το φιάσκο
Αν και το ελληνικό δημόσιο είχε πληρώσει προκαταβολή 2.400.000 ευρώ (τμηματικά από τις 12 Ιουλίου μέχρι και τις 22 Σεπτεμβρίου του 2006), έναντι των συνολικά 4.000.000 ευρώ, η εκδήλωση ματαιώθηκε επειδή η ξένη εταιρεία δεν μπορούσε να φέρει τους ποδοσφαιριστές στην Αθήνα. Η προσπάθεια να ανακτηθεί η προκαταβολή με την κατάπτωση εγγυητικής επιστολής απέτυχε κι, όπως αποδείχθηκε, αυτό ήταν το λιγότερο.
Δικαστήριο του Λονδίνου δικαίωσε τη RAM, με το σκεπτικό ότι επρόκειτο για σύμβαση εκχώρησης δικαιώματος και όχι για σύμβαση παροχής υπηρεσιών. Η απόφαση του δικαστηρίου εκτελέστηκε ως προς το κεφάλαιο, τους τόκους και τις δικαστικές δαπάνες στο ύψος των 14 εκατομμυρίων ευρώ, με κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων του ελληνικού δημοσίου σε ξένες τράπεζες.

Τα πρόσωπα του deal
Σύμφωνα με την αναφορά στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, “τον Νοέμβριο του 2005 ο κ. Ορφανός συναντήθηκε με κάποιον κ. Τσικλητήρα, για να συζητήσουν για επενδυτικό σχέδιο σχετικά με το γκολφ. Το ραντεβού είχε κλείσει κάποιος κ. Μαματζής, συνέταιρος κυρίου ονόματι Τάκη Μάσκελ και κάποιου άγνωστου τρίτου προσώπου, που είχαν εμπλακεί στο επενδυτικό σχέδιο του γκολφ”.

7 ερωτήματα που ζητούν απάντηση

Η αναφορά προς τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου θέτει μία σειρά από κρίσιμα ερωτήματα που θα πρέπει να λάβουν απάντηση μέσα από τη δικαστική έρευνα:
1. Ποιος καθόρισε το ύψος της αμοιβής της RAM στο ποσό των 4.000.000 ευρώ; Το ποσό αυτό βρίσκεται σε αντιστοιχία παροχής και αντιπαροχής ή υπήρξε δόλια ζημιογόνος ενέργεια κατά του δημοσίου;
2. Ποιος αποφάσισε να δοθεί ως προκαταβολή στη RAM το ποσό των 2.400.000 ευρώ, χωρίς τουλάχιστον να εξασφαλίσει την τήρηση των συμβατικών υποχρεώσεων της εταιρείας αυτής;
3. Ποιος διαπραγματεύθηκε και επεξεργάστηκε το σχέδιο της σύμβασης με τη RAM και αποδέχτηκε τους εξωφρενικούς της όρους, με αποτέλεσμα να ζημιωθεί το ελληνικό δημόσιο λόγω της υπoβολής του στους όρους της σύμβασης αυτής ζημία περίπου 14.000.000 ευρώ;
4. Ποιος αποφάσισε τη σύμβαση αυτή, χωρίς να ερευνηθεί η φερεγγυότητα της RAM, που απεδείχθη εκ των υστέρων ανύπαρκτη;
5. Ποιος πήρε τα λεφτά; Σε ποια φυσικά πρόσωπα και τίνων θυλάκια κατέληξαν τα 14.000.000 ευρώ που πλήρωσε το δημόσιο;
6. Πώς αποδέχτηκε το ελληνικό δημόσιο να “αγοράσει” ένα δικαίωμα που είχε αποτιμηθεί σε 400.000 ευρώ στο ποσό των 4.000.000 ευρώ;
7. Με ποιο κριτήριο προσδιορίστηκαν οι δαπάνες της Οργανωτικής Επιτροπής στο ποσό των 2.300.000 ευρώ; Πόσα τελικώς δαπανήθηκαν από το ποσό αυτό και για ποια αιτία;
ΠΗΓΗ

ΚΑΤΑΚΡΑΥΓΗ!

Φθηνά τριήμερα λόγω ...κρίσης!

Συνεδριάζει αυτή τη στιγμή η Επιτροπή Θεσμών της ΚΕΔΚΕ στο Δημαρχείο Πολυγύρου.
Σε λίγες μέρες μαθαίνουμε, στην Τήλο τώρα, συνεδριάζει η Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων της ΚΕΔΚΕ!
Δε γνωρίζουμε άλλες τυχόν συνεδριάσεις άλλων επιτροπών αλλά μπορούμε να υποθέσουμε με άνεση ότι και άλλες παρόμοιες θα πραγματοποιηθούν σε κάποιο τουριστικό θέρετρο , όπως η Χαλκιδική και η Τήλος!
-Θυμηθείτε, φίλοι μας, και την έκθεση Ρακιντζή για τη Δημόσια Διοίκηση και βγάλτε συμπεράσματα!
-Ποιος πληρώνει αυτά; Πάντως όχι οι παραθεριστές... συγνώμη τα μέλη των Επιτροπών!



Ρεσιτάλ υποκρισίας!

"Προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση σε επίπεδο αρχηγών κομμάτων για τη νεολαία και τα δικαιώματα των νέων, πραγματοποιείται από το πρωί σήμερα στη Βουλή."
-"Χθες" κατάφεραν και μας έστειλαν στο Δ.Ν.Τ., "χθες" τίναξαν την ανεργία των νέων στα ύψη, "χθες" μας οδήγησαν στις ουσίες, "χθες" .... χθες υπερψήφισαν (όσοι το έκαναν) το ασφαλιστικό ... σήμερα; Απλά υποκρίνονται!

ΠΡΟΣΟΧΗ! Κυκλοφορούν ανάμεσά μας...

Στο Δημοτικό Θέατρο Πολυγύρου η Συναυλία του Παύλου Παυλίδη.


ΠΡΟΣΟΧΗ...
Η συναυλία με τους Παύλο Παυλίδη & The Β-MOVIES, λόγω καιρού θα γίνει απόψε στις 9:30 στο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΟΛΥΓΥΡΟΥ και ΟΧΙ στο ΑΝΟΙΧΤΟ θέατρο Πολυγύρου.

ΧΑΘΗΚΕ ΣΚΥΛΙΤΣΑ

Οι υποψήφιοι του ΚΚΕ για τις Δημοτικές και Περιφερειακές Εκλογές

Οι Κομματικές Οργανώσεις Θεσσαλονίκης και Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ θα παραχωρήσουν συνέντευξη τύπου για τις τοπικές εκλογές και την παρουσίαση υποψηφίων αντιπεριφερειαρχών και δημάρχων τη Δευτέρα 12 Ιούλη στις 11:30π.μ. στο Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης (Μέγαρο Μπίλλη, πλατεία Ιπποδρομίου 3ος όροφος).
Το Γραφείο Τύπου
της Κ.Ο.Θ. του Κ.Κ.Ε.