Κυριακή, 9 Μαΐου 2010

Εκδηλώσεις για τον εορτασμό των Eθνικών Aγώνων και της Εθνικής Αντίστασης κατά του ναζισμού και του φασισμού.

ΑΠΟΛΛΩΝ ΑΡΝΑΙΑΣ- Πρωταθλητής Χαλκιδικής 2009-2010

Πρωταθλητής Χαλκιδικής στην Α΄ Ερασιτεχνική Κατηγορία ποδοσφαίρου αναδείχθηκε ο ΑΠΟΛΛΩΝ Αρναίας. Η ομάδα της Αρναίας στην επόμενη αγωνιστική περίοδο θα αγωνίζεται στη Δ΄ Εθνική!
Δείτε στη συνέχεια φωτογραφίες από τους πανηγυρισμούς ...>>>>>>>




ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΚΑΛΑΘΟΣΦΑΙΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΠΑΙΔΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ Α.Ο.Π.

Στα πλαίσια του τουρνουά Μίνι Αγοριών περιόδου 2009 – 2010, το Σάββατο 8/5/2010 στο κλειστό γήπεδο της Νικήτης, η ομάδα μας νίκησε την ομάδα του
Α.Ο. Σιθωνίας με σκορ 30 – 46.
Επίσης, σήμερα 9/5/2010 στο κλειστό γήπεδο του Πολυγύρου, η ομάδα μας νίκησε την ομάδα του Πευκοχωρίου «Ευρώπη 87». Μετά από ένα παιχνίδι για γερά νεύρα, επικράτησε στα τελευταία λεπτά με σκορ 22 – 20.
Μετά το τέλος του αγώνα ο επιχειρηματίας κος Ζαγορίτης Αλέκος έκανε το τραπέζι στους παίκτες της ομάδας μας, σε γνωστή ταβέρνα της πόλης μας.
Τον ευχαριστούμε πολύ.
Οι συνθέσεις της ομάδας μας: ...>>>>>>>



Οι ομάδες της Χαλκιδικής στη Δ΄ Εθνική

Με ψήφισμα η Ορμύλια είπε όχι στον Καλλικράτη!

Παρέμβαση...

Φίλε, Κώστα Μυγδάλη,
Με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο το κείμενο που έγραψες για τον Μαυράκη και το συνυπογράφω, αν και δεν ήμουν ποτέ ΠΑΣΟΚ.
Όμως μην περιμένεις τα ιστορικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ του νομού μας να πάρουν θέση,
γιατί κάποια απ' αυτά αποστρατευτήκαν πικραμένοι και απογοητευμένοι ή γιατί κάποια έχουν προσαρμοστεί πλήρως στην πολιτική κουλτούρα της εποχής μας.
Η ηθική πλευρά και η ιστορική αποκατάσταση προσώπων και γεγονότων ποσώς τους ενδιαφέρει, για να μη πω, ότι τους αφήνει παγερά αδιάφορους.
Εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι πώς θα συνεχίσουν να έχουν κάποιο ρόλο στο πολιτικό γίγνεσθαι του νομού μας είτε ως βουλευτές, νομάρχες, δήμαρχοι είτε ως σύμβουλοι δημοτικοί ή νομαρχιακοί, να τους ρωτούν και να παρεμβαίνουν για το ποιον θα κάνουν π.χ. διοικητή του Νοσοκομείου κτλ.
Και κάποιοι άλλοι, «τίποτε τότε» «τίποτε και σήμερα», σαν τυμβωρύχοι ξεθάβουν ανυπόστατες και προβοκατόρικες προς εσένα κατηγορίες με την δήθεν «Λίγκα του Βορρά», χαιρέκακα χαχανίζοντας τα μορμολύκεια γεμάτα ικανοποίηση.
Ευχαριστώ για την φιλοξενία Respentza. Το όνομά μου είναι στη διάθεσή σου
και σε όποιον άλλον επιθυμεί να απαντήσει, επώνυμα όμως.

Η οικονομική κρίση μέσα από ένα παράδειγμα

Η Χάιντι είναι ιδιοκτήτρια ενός μπαρ στο Βερολίνο. Προκειμένου να αυξήσει τις πωλήσεις της, αποφασίζει να επιτρέψει στους πιστούς της πελάτες -οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι άνεργοι αλκοολικοί- να πίνουν όσο θέλουν τώρα και να πληρώνουν αργότερα, όποτε έχουν και όπως μπορούν.
Η ίδια καταγράφει λεπτομερώς όλα τα ποτά που καταναλώνονται σε λογιστικά βιβλία και έτσι, με αυτόν τον τρόπο, ουσιαστικά, χορηγεί δάνεια στους πελάτες της.
Μαθαίνεται πολύ γρήγορα αυτό το «σύστημα της Χάιντ» (που, στα ελληνικά, θα τη λέγαμε Χάιδω!), και πολύς κόσμος αρχίζει ...>>>>>>>

να πλημμυρίζει το ωραίο της μπαράκι.
Εκμεταλλευόμενη την ελευθερία που νιώθουν οι πελάτες, τώρα που εκείνη τους απάλλαξε από το βάρος της άμεσης πληρωμής, η Χάιντι αυξάνει τις τιμές του κρασιού και της μπύρας, που είναι τα ποτά που καταναλώνονται περισσότερο. Ο όγκος των πωλήσεών της, βεβαίως, αυξάνεται θεαματικά.

Ένας νέος και δυναμικός σύμβουλος πελατών σε μια τοπική τράπεζα, αναγνωρίζει ως μελλοντικά πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο της επιχείρησης το ποσό που θα προκύψει από την αποπληρωμή της πίστωσης που παίρνουν οι πελάτες και αυξάνει το δανειοληπτικό όριο της Χάιντι. Δεν έχει, ο τραπεζικός σύμβουλος, κανέναν λόγο ανησυχίας, καθ' ότι υπάρχουν ως εγγύηση τα ίδια τα χρέη των αλκοολικών. Στα κεντρικά γραφεία της τράπεζας, ειδικοί τραπεζικοί μετατρέπουν αυτό το περιουσιακό στοιχείο σε τραπεζικά προϊόντα με τις ονομασίες «Πιοτ-ομόλογα», «Αλκ-ομόλογα» και «Εμετ-ομόλογα». Αυτά τα προϊόντα εμπορεύονται κατόπιν στις παγκόσμιες αγορές. Κανείς δεν ξέρει πραγματικά τι σημαίνουν αυτές οι. περίεργες ονομασίες των ομολόγων και πώς αυτά είναι εγγυημένα. Ομως, καθώς οι τιμές τους αυξάνονται διαρκώς, μεγαλώνει η ζήτησή τους και γίνονται μπεστ-σέλερ τραπεζικά προϊόντα.

Μια μέρα, παρ' όλο που οι τιμές συνεχώς ανεβαίνουν, ένα στέλεχος της τράπεζας, με ειδικότητα σε θέματα «μάνατζμεντ ρίσκου», αποφασίζει και η απόφασή του γίνεται δεκτή, ότι ήρθε καιρός, σιγά-σιγά, η τράπεζα να αρχίσει να απαιτεί την αποπληρωμή των χρεών που συσσωρεύτηκαν από τους πότες στο μπαρ της Χάιντι. Ομως, οι αλκοολικοί άνεργοι αδυνατούν, βεβαίως, να αποπληρώσουν τα δάνειά τους, αφού είναι άνεργοι οι άνθρωποι, κάτι που δεν έκρυψαν ποτέ, ούτε από τη Χάιντι, ούτε από τους τραπεζίτες. Ταυτόχρονα και ως συνέπεια αυτού, η Χάιντι δεν μπορεί να είναι συνεπής προς τις δανειοληπτικές της υποχρεώσεις και κηρύττει χρεωκοπία.

Το «Ποτ-ομόλογο» και το «Αλκ-ομόλογο» χάνουν το 95% της αξίας τους. Το «Εμετ-ομόλογο» πάει λίγο καλύτερα και πέφτει μόνον κατά 80%. Οι προμηθευτές του μπαρ της Χάιντι είχαν δώσει στην πελάτισσά τους, τον καιρό που όλα ήταν καλά κι ωραία, πολύ ελαστικούς όρους για την αποπληρωμή των χρεών της προς αυτούς, αλλά έχοντας επενδύσει και οι ίδιοι σε αυτά τα τραπεζικά ομόλογα, είναι τώρα μπροστά σε μια νέα, διαφορετική κατάσταση.
Ο προμηθευτής των κρασιών χρεωκοπεί και εκείνος που της πουλούσε μπύρες εξαγοράζεται από έναν ανταγωνιστή του.
Η τράπεζα, έπειτα από μαραθώνιες και δραματικές διαβουλεύσεις όλων των πολιτικών κομμάτων, σώζεται με γενναία χρηματική ένεση από το κράτος, το οποίο αποφασίζεται να βρεις τους πόρους αυτούς από έναν καινούργιο φόρο, που θα βαραίνει μόνον εκείνους που δεν καταναλώνουν αλκοόλ.

Επιτέλους, μια εξήγηση που μπορούμε όλοι να καταλάβουμε...
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Προβοκατόρικο σχέδιο φανερών και κρυφών μηχανισμών

Προβοκατόρικο σχέδιο, με στόχο τον εκφοβισμό και την τρομοκράτηση των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, εκτυλίχθηκε στη διάρκεια της μεγαλειώδους απεργιακής συγκέντρωσης και πορείας, την περασμένη Τετάρτη 5 Μάη. Κρυφοί και φανεροί μηχανισμοί έβαλαν σε εφαρμογή ένα σχέδιο προβοκάτσιας, για να χτυπήσουν την οργανωμένη περιφρουρημένη δράση του εργατικού λαϊκού κινήματος και να συκοφαντήσουν τους αγώνες.
Ο εμπρησμός του υποκαταστήματος ...>>>>>>>

της τράπεζας ΜΑΡΦΙΝ, στην οδό Σταδίου 23, από προβοκάτορες με αποτέλεσμα το θάνατο 3 εργαζομένων. Η προβοκάτσια, που στήθηκε έξω από τη Βουλή με την απόπειρα προβοκατόρων, ανάμεσά τους και ομάδας ακροδεξιών στοιχείων και φασιστοειδών, να παρασύρουν διαδηλωτές σε έκτροπα μπροστά από τη Βουλή και στη συνέχεια να τα χρεώσουν στο ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ. Η συκοφαντική επίθεση που εξαπέλυσε ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. Γ. Καρατζαφέρης μέσα στη Βουλή, λέγοντας πως το ΚΚΕ κάλεσε τους διαδηλωτές να εισβάλουν και να κάψουν τη Βουλή.

Ολα τα παραπάνω έχουν έναν κοινό στόχο, μια κοινή αφετηρία, μια κοινή επιδίωξη: την τρομοκράτηση, τον εκφοβισμό, τη συκοφάντηση των αγώνων του λαού για την ανατροπή των βάρβαρων μέτρων, της αντιλαϊκής πολιτικής. Αλλωστε, τέτοιες ενέργειες είναι χρήσιμες και εξυπηρετούν μόνο αυτούς που επιχειρούν να υποτάξουν το λαό. Το ΚΚΕ, από την πρώτη στιγμή αποκάλυψε τους στόχους όλων αυτών των προβοκατόρικων ενεργειών.

Σήμερα, ο «Ριζοσπάστης» αποκαλύπτει βήμα προς βήμα το πώς εξελίχθηκαν οι προβοκατόρικες ενέργειες εκείνη τη μέρα, από το πρωί, μέχρι και το τραγικό συμβάν της ΜΑΡΦΙΝ. Για να αποκτήσει ο αναγνώστης μια όσο το δυνατό σαφέστερη εικόνα, θα παρατεθούν τα γεγονότα με βάση τη χρονική τους σειρά.

Η προβοκάτσια στο Σύνταγμα
Από νωρίς το πρωί και πολύ πριν φτάσει η πορεία του ΠΑΜΕ, μπροστά στο μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη, είχαν ήδη συγκεντρωθεί διάφορες ομάδες «αγανακτισμένων» πολιτών, διασκορπισμένες σε όλο το Σύνταγμα. Στις 12 το μεσημέρι, ο αριθμός τους, έφτανε τους 500.

Στις 12.30 και ενώ τα πρώτα μπλοκ της μεγαλειώδους πορείας του ΠΑΜΕ, έχουν αρχίσει να περνούν από το μνημείο, το προβοκατόρικο σχέδιο, μπήκε σε εφαρμογή. Οι ομάδες αυτές των «αγανακτισμένων», που φαίνεται πως είχαν άμεση σχέση με ακροδεξιά στοιχεία και χώρους, άρχισαν να φωνάζουν «αθώα» συνθήματα του τύπου «κλέφτες - κλέφτες» και να γιουχάρουν μια διμοιρία των ΜΑΤ, που εκείνη την ώρα περνούσε μπροστά από τη Βουλή. Μια ομάδα προβοκατόρων - που είχε ήδη πάρει σημαίες του ΠΑΜΕ - επιχειρεί να παρασύρει τους διαδηλωτές της πορείας σε έκτροπα μπροστά από τη Βουλή και συγκεντρώνεται μπροστά από το μνημείο. Ομάδες περιφρούρησης του ΠΑΜΕ τοποθετούνται μπροστά από τις σκοπιές του μνημείου. Στο μεταξύ, η μεγαλειώδης διαδήλωση του ΠΑΜΕ, συνέχισε απρόσκοπτα την πορεία της, συντεταγμένη και περιφρουρημένη.

Δεν πέρασε πολλή ώρα και καμιά δεκαριά άνθρωποι, που ξεχώριζαν σαν «τη μύγα μες στο γάλα», τραγουδάνε τον Εθνικό Υμνο. Μια άλλη ομάδα, λίγο πιο πίσω, φωνάζει συνθήματα του τύπου «Να καεί - να καεί το μπ..... η Βουλή». Οι ομάδες περιφρούρησης, απαντούν: «Εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι, τώρα με το ΠΑΜΕ αντίσταση και πάλη» και «Τέρμα πια στις αυταπάτες ή με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες». Την ίδια ώρα, με ντουντούκες, επώνυμα στελέχη του ΚΚΕ καλούν τον κόσμο να ακολουθήσει την πορεία. Λίγο αργότερα, προσπαθούν ανεπιτυχώς να στρέψουν τον κόσμο κατά της περιφρούρησης φωνάζοντας: «Προστατεύετε τη Βουλή», «τους φυλάτε» κ.λπ.. Λίγο πριν τη 1.30, περνάει από το μνημείο και το τελευταίο μπλοκ του ΠΑΜΕ και η περιφρούρηση ακολουθεί την πορεία. Μέχρι εκείνη τη στιγμή κανένα επεισόδιο δεν έγινε.

Λίγη ώρα αργότερα, μέσα από τα έδρανα της Βουλής, ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ., Γ. Καρατζαφέρης, ολοκληρώνει την επιχείρηση προβοκάτσιας, λέγοντας πως το ΚΚΕ καλούσε τους διαδηλωτές να εισβάλουν και να κάψουν τη Βουλή. Η καραμπινάτη προβοκάτσια αποκαλύπτεται και από σχετική ακροδεξιά ιστοσελίδα (www.thermopilai.org) στην οποία δημοσιεύεται κείμενο που κατηγορεί το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ ότι δεν άφησαν τους ...ακραιφνείς πατριώτες να μπουν στη Βουλή.

Τα επεισόδια
Δέκα λεπτά - περίπου 1.30 μ.μ. - από τη στιγμή που φεύγει και το τελευταίο μπλοκ του ΠΑΜΕ από την πλατεία Συντάγματος, οι «αγανακτισμένοι» πολίτες ανεβαίνουν τα σκαλιά της Βουλής και αρχίζει το γνωστό κυνηγητό με την Αστυνομία. Γίνεται ρίψη χημικών και χειροβομβίδες κρότου - λάμψης. Το «σκηνικό» αυτό επαναλαμβάνεται τρεις - τέσσερις φορές, με τους «αγανακτισμένους» να απωθούνται.

Εκείνη την ώρα, βρίσκεται σε εξέλιξη η πορεία ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ, που είχε ξεκινήσει από το Πεδίον του Αρεως. Σε όλη την πορεία ήταν διάσπαρτοι οι «γνωστοί - άγνωστοι». Τα πρώτα επεισόδια ξεκινούν στα Χαυτεία και συνεχίζονται καθ' όλο το μήκος της Σταδίου. Είναι ο γνωστός «κλεφτοπόλεμος». Στην οδό Σταδίου 23, βρίσκεται το νεοκλασικό κτίριο, στο οποίο στεγάζεται το υποκατάστημα της ΜΑΡΦΙΝ. Περίπου 10 κουκουλοφόροι, που βγήκαν από την πορεία, έσπασαν τις τζαμαρίες της τράπεζας και εκτόξευσαν μολότοφ στο εσωτερικό. Εγκλωβίστηκαν 26 εργαζόμενοι. Τρεις άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους από ασφυξία...

Επιχείρηση: Τρομοκράτηση του λαού
Από αυτό το τραγικό γεγονός και έπειτα ξεκίνησε μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια τρομοκράτησης και εκφοβισμού του λαού, στην οποία συμμετέχουν αστικά ΜΜΕ και εκπρόσωποι του κεφαλαίου, που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Το «σύνθημα» για την έναρξη αυτής της επιχείρησης το έριξε η ίδια η μεγαλοεργοδοσία της ΜΑΡΦΙΝ, του επιχειρηματία Βγενόπουλου. Με ανακοίνωσή της αμέσως μετά το τραγικό συμβάν, γράφει: «Οι αυτουργοί μακάρι να συλληφθούν και να τιμωρηθούν. Τη μεγαλύτερη ευθύνη όμως έχουν οι ηθικοί αυτουργοί που δυστυχώς δε θα τιμωρηθούν ποτέ». Με αυτήν την ανακοίνωση, οι τραπεζίτες της ΜΑΡΦΙΝ επιχειρούν να δημιουργήσουν συνειρμούς ότι αυτοί που διαδηλώνουν είναι οι ηθικοί αυτουργοί. Αλλιώς, πώς γίνεται να ζητά τη σύλληψη μηχανισμών του αστικού κράτους, δηλαδή, δικών τους μηχανισμών, όταν ξέρουν πως πραγματικοί ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας είναι οι κρατικοί μηχανισμοί και υπηρεσίες φανερές και μυστικές που στήνουν ή/και χρησιμοποιούν τέτοιους προβοκατόρικους μηχανισμούς; Ο πραγματικός ηθικός αυτουργός είναι η αστική τάξη, είναι οι ίδιοι που τώρα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τους αδικοχαμένους εργαζόμενους.

Και εδώ, επιπλέον, πρέπει να τεθούν και μια σειρά από ερωτήματα:

Πρώτον, αληθεύει ότι από δύο κλούβες των ΜΑΤ που βρίσκονταν στην οδό Πανεπιστημίου στο ύψος του βιβλιοπωλείου «Παπασωτηρίου», βγήκαν νεαροί με πολιτικά και με αμφίεση παρόμοια με εκείνη όσων προκαλούν επεισόδια; Αληθεύει ότι κινήθηκαν στην Πανεπιστημίου, στην Πεσμαζόγλου και στη Σταδίου και το «έπαιζαν» διαδηλωτές;

Και δεύτερον: Αληθεύει ότι μια άλλη τέτοια ομάδα βγήκε από κλούβα των ΜΑΤ που βρισκόταν στη συμβολή των οδών Ακαδημίας και Θεμιστοκλέους, κινήθηκαν μέσω Θεμιστοκλέους προς Πανεπιστημίου; Αληθεύει ότι και αυτοί κινούνταν σαν διαδηλωτές σε διάφορα σημεία της πόλης, με άγριες διαθέσεις και ήταν ανάμεσα σε αυτούς που πέταξαν τις μολότοφ στη ΜΑΡΦΙΝ;

Αναπάντητα ερωτήματα
Αναπάντητα παραμένουν, την ίδια στιγμή, μια σειρά από ερωτήματα που αφορούν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες οι τρεις εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους:

-Αληθεύει ότι οι εργαζόμενοι του υποκαταστήματος ζήτησαν να φύγουν και δεν τους άφησαν μετά από άνωθεν εντολή να μην το κουνήσουν απ' την τράπεζα και πως αν φύγουν θα χάσουν τη δουλειά τους;
-Η Πυροσβεστική Υπηρεσία είχε δώσει έγγραφη άδεια για το συγκεκριμένο κτίριο; Διέθετε πυρασφάλεια και πυροπροστασία; Είχε γίνει μελέτη εγκατάστασης (ψεκαστήρες οροφής, έξοδοι διαφυγής, πυροσβεστικές φωλιές);
-Το κτίριο θεωρούνταν ασφαλές και κατάλληλο για τη συγκεκριμένη χρήση με δεδομένο ότι ήταν διατηρητέο και ότι η κύρια είσοδος του καταστήματος ήταν και η μοναδική έξοδος διαφυγής σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης; Πόσο μάλλον όταν και αυτή η είσοδος ήταν κλειδωμένη.
Οι μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις και πορείες του ΠΑΜΕ έδειξαν ότι το οργανωμένο περιφρουρημένο λαϊκό κίνημα μπορεί να εκφράσει και να μετατρέψει σε πολιτική ταξική δύναμη τη λαϊκή αγανάκτηση και να αποκρούσει τα σχέδια προβοκάτσιας, εκφοβισμού του λαού, από όπου και αν προέρχονται. Αναδεικνύεται η αναγκαιότητα ο λαός να δώσει με την πάλη του ακόμα πιο αποφασιστική απάντηση στην κυβέρνηση και στους συμμάχους της, στους μηχανισμούς καταστολής, προβοκάτσιας και συκοφάντησης του λαϊκού κινήματος.
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 9/5/2010

Είναι εφικτή μια τέτοια λύση ή όχι;

Προσοχή, μην είναι "μάπα το καρπούζι"!

Μπορούν να γίνουν αυτά που γράφουν σήμερα οι εφημερίδες.
Σε μια περίοδο σοβαρότατης κρίσης, σαν αυτήν που διανύουμε, και με δεδομένο τη γενική απαίτηση του κόσμου να βρεθούν (γνωστοί είναι οι περισσότεροι) και να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι της κατάντιας μας αν το θέλουν πραγματικά μπορούν να το καταφέρουν!
Υποσχέθηκε ο αρμόδιος υπουργός ότι μέσα στον Ιούνιο θα κατατεθεί νομοσχέδιο που θα αλλάζει το νόμο "περί ευθύνης Υπουργών"!
-Να δούμε, μόνο μην είναι "μάπα το καρπούζι"!

Και σ' άλλα με υγεία...

"Την πρώτη θέση στον πίνακα υψηλής επικινδυνότητας κατέλαβε το οδικό δίκτυο του Νομού Χαλκιδικής στη έρευνα που διεξήγαγε το Εργαστήριο Συστημάτων Χρηματοοικονομικής Διοίκησης του Πολυτεχνείου Κρήτης, αναλύοντας τα στοιχεία των τροχαίων ατυχημάτων και των θυμάτων ανά νομό για το 2009...." μάς αναφέρει η αγαπητή ΕΝΕΔΡΑ σε προηγούμενη ανάρτηση!
Αυτό από μόνο του, λέμε εμείς, και λαμβάνοντας υπόψη μας ότι ο νομός Χαλκιδικής είναι κατ' εξοχήν τουριστικός, αποδεικνύει και το ...μέγεθος των επιτυχιών (!) της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Χαλκιδικής!

Πρόταση Π.Ε. (Περιορισμένης Ευθύνης), σε ώτα μη ακουόντων (;;;)



ΠΡΩΤΟ: Προς όλους τους έχοντες και κατέχοντες αξιώματα και ασχολήθηκαν με την εφαρμογή του Καλλικράτη και με τη διαβούλευση στη συνέχεια:
Αφού έτσι κι αλλιώς τα κάνατε μπάχαλο κι αφού βλέπετε ότι η «μούρλα» με τις έδρες συνεχίζεται και πριν τα πράγματα γίνουν χειρότερα και υπερβούν τη ρίψη ζαρζαβατικών, γιατί δεν εφαρμόζετε πχ για την έδρα του Δήμου της Βόρειας Χαλκιδικής (του Αριστοτέλη), την «εκ περιτροπής έδρα» μεταξύ Αρναίας και Ιερισσού για παράδειγμα; (θυμίζω ότι 2 χώρες μαζί διοργανώνουν Παγκόσμια Κύπελλα και κοτζάμ Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλάζει προεδρεύουσα χώρα ανά 6μηνο !!! δε μπορούν αυτοί;)
Κι αν θεωρείτε την πρόταση …ασόβαρη, μένει να αποδείξτε ότι οι δικές σας προτάσεις, ήταν και είναι σοβαρότερες…
ΔΕΥΤΕΡΟ: Προς όλους τους κατοίκους, που διεκδικούν μετά μανίας την όποια έδρα, για το χωριό τους:
Ρε παιδιά, σέβομαι τις απόψεις σας, αλλά κρατείστε τις δυνάμεις σας και τις όποιες δεξιότητές σας (πχ στο χτίσιμο τοίχων και στα διάφορα άλλα)… Έρχονται χειρότερες μέρες και ίσως χρειαστούν για να χτίσουμε άλλα πράγματα, πιο σοβαρά, που τώρα γκρεμίζονται και γίνονται ερείπια… Και για να μη λένε οι άλλοι για μας τους Χαλκιδικιώτες, το γνωστό «…οι τοίχοι έχουν αυτιά… και τα αυτιά τοίχους» !!!

ΥΓ. Έχω εκφράσει επανειλημμένα άποψη, για τον Καλλικράτη, για τις έδρες, για τους Καλλικρατομάχους, για τους παράγοντες και παραγοντίσκους που κινούν τα νήματα και άλλα τέτοια. Δεν έχω την απαίτηση από κανέναν ούτε να με παρακολουθεί, ούτε βέβαια να συμφωνεί μαζί μου. Θεωρείστε τα όλα αυτά, σαν ένα μικρό καμπανάκι, που χτυπάει κάπου μακριά κι ίσα-ίσα που ακούγεται… αλλά πάντως, σαν καμπανάκι κινδύνου, για το μέλλον…










Και εις ανώτερα...

«Την πρώτη θέση στον πίνακα υψηλής επικινδυνότητας κατέλαβε το οδικό δίκτυο του Νομού Χαλκιδικής στη έρευνα που διεξήγαγε το Εργαστήριο Συστημάτων Χρηματοοικονομικής Διοίκησης του Πολυτεχνείου Κρήτης, αναλύοντας τα στοιχεία των τροχαίων ατυχημάτων και των θυμάτων ανά νομό για το 2009. Οι 33 νεκροί, οι 35 σοβαρά τραυματίες και οι 235 ελαφρά που σημειώθηκαν τη χρονιά που πέρασε δίνουν τη θλιβερή πρωτιά στο γειτονικό νομό. Αξίζει να σημειωθεί ότι είχε βρεθεί στη θέση αυτή και το 2005, ενώ το 2008 είχε πέσει στην τρίτη θέση. Ο μεγάλος όγκος των αυτοκινήτων, ειδικά το καλοκαίρι, που κινούνται με ...>>>>>>>

υψηλές ταχύτητες και το κακό οδικό δίκτυο είναι η βασική αιτία πρόκλησης των θανατηφόρων και μη ατυχημάτων στο νομό».
Ζούμε και κινούμαστε καθημερινά στο πιο επικίνδυνο οδικό δίκτυο της Ελλάδας.
Ακόμα μία πρωτιά του νομού μας αφιερωμένη εξαιρετικά στην Νομαρχία, που ονειρεύεται την Χαλκιδική μας για πρώτο τουριστικό προορισμό.
Αλήθεια τι γίνεται εκείνη η ανατολική περιφερειακή του Πολυγύρου;
Ακούσατε κάτι για τον περιβόητο οδικό άξονα Γαλάτιστας – Θέρμης;
Μήπως θυμάστε τον δρόμο στη Μαραθούσα – Απολλωνία (είκοσι μέτρα) που καταστράφηκε έξι μήνες μετά τα εγκαίνια του;
Υ.Γ.
α)Το κείμενο μέσα στα εισαγωγικά είναι από την ιστοσελίδα του
«επί τροχών».
β) Θα μου πείτε. Τώρα τι μας λες; Εδώ δεν νοιάστηκαν τόσο καιρό.
Τώρα που δεν υπάρχουν φράγκα θα ενδιαφερθούν;

ΕΝΕΔΡΑ

Το τίμημα της πελατειακής πολιτικής

Του Κώστα Σημίτη, πρώην πρωθυπουργού
Η Ελλάδα παρουσιάζει την εικόνα μιας χώρας σε βαθιά κρίση. Χάθηκαν η αισιοδοξία, η αίσθηση οικονομικής σταθερότητας και αναπτυξιακής δυναμικής, η βεβαιότητα ότι ο τόπος βρίσκεται σε ανοδική πορεία που κυριαρχούσαν το καλοκαίρι του 2004. Χάθηκε η εθνική αυτοπεποίθησή μας. Επικρατεί ανασφάλεια, απαισιοδοξία, φόβος. Ολοι διερωτώνται, πώς και γιατί φτάσαμε σ’ αυτό το σημείο.
Η Ελλάδα πέτυχε μετά το 1974 να εξασφαλίσει ...>>>>>>>

σταθερότητα στη δημοκρατία της. Αλλά δεν μπόρεσε να απαλλαγεί από κοινωνικές δομές, νοοτροπίες και συμπεριφορές που καθορίζουν αρνητικά την οικονομική και κοινωνική πορεία της. Κατά το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα της περιόδου από το 1974 μέχρι το 2010 οι κυβερνήσεις προσαρμόστηκαν προς το υπάρχον. Απέφυγαν ρήξεις, δεν έδωσαν έκταση και συνέχεια σε αναγκαίες κοινωνικές αλλαγές, ανέτρεψαν βήματα προόδου.

Ο κοινωνικός συμβιβασμός που στηρίζει τη λειτουργία της ελληνικής κοινωνίας καθορίζεται από το πελατειακό σύστημα, τις κρατικές παροχές σε διάφορες κοινωνικές ομάδες και την άσκηση της εξουσίας με βασικό κριτήριο την αποφυγή του πολιτικού κόστους. Ο συμβιβασμός αυτός αποδείχθηκε σε βάθος χρόνου ισχυρότερος από τις προσπάθειες για την κοινωνική αλλαγή και τον εκσυγχρονισμό του κράτους και της κοινωνίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η οικονομική πολιτική. Επηρεαζόταν για μεγάλα διαστήματα αποφασιστικά από την επιδίωξη να εξυπηρετούνται οι ψηφοφόροι της κυβερνητικής παράταξης με παροχές είτε υπήρχαν πόροι είτε όχι. Τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του τόπου έπαιζαν δευτερεύοντα ρόλο.

Παρ’ όλα αυτά, αρχές του 2004, η Ελλάδα είχε φτάσει με πολλή προσπάθεια και επιμονή σε ένα πρωτόγνωρο οικονομικό επίπεδο. Είχε ενταχθεί στην ΟΝΕ. Εφάρμοσε μια οικονομική πολιτική που καταπολέμησε χρόνιες ανισορροπίες και μια κοινωνική πολιτική που αύξησε το εισόδημα και μείωσε τις ανισότητες. Τα χαμηλά επιτόκια, ο χαμηλός πληθωρισμός και η σταθερότητα του μακροοικονομικού περιβάλλοντος αύξησαν τις επενδύσεις, αλλά και την κατανάλωση. Οι ρυθμοί ανάπτυξης ήταν υψηλοί. Ο κίνδυνος φτώχειας μειώθηκε. Θεσμικές αλλαγές προώθησαν τον εκσυγχρονισμό. Η ανανεωτική προσπάθεια που έγινε περιόρισε, αλλά όμως δεν ανέτρεψε την υστέρηση της χώρας.

Οι αντιδράσεις στις διαρθρωτικές μεταβολές ήταν πολλές και έντονες, όπως έδειξαν οι διαμαρτυρίες κατά της ρύθμισης του ασφαλιστικού. Οι αλλαγές μεταφράζονταν από το θυμικό του πολίτη απλοϊκά σε νέα λιτότητα και ζόρια για τους εργαζόμενους. Χρειαζόταν όμως επιμονή και συνέχεια στις μεταρρυθμίσεις, ώστε η προσαρμογή στις συνθήκες της Ευρωζώνης να είναι βιώσιμη.

Η επάνοδος της Νέας Δημοκρατίας στην κυβέρνηση, τον Μάρτη του 2004, σηματοδότησε την ορμητική επιστροφή της πελατειακής αντίληψης. Η άσκηση της εξουσίας με κύριο στόχο την ενίσχυση της δύναμης του κυβερνητικού κόμματος και τη στήριξη των πελατών του αποτέλεσε την πρωταρχική επιδίωξή της. Επιδίωξη που αποτέλεσε μήνυμα προς τους ψηφοφόρους να εκμεταλλευθούν κάθε δυνατότητα αξιοποίησης της εύνοιας του κράτους. Αποτέλεσμα ήταν οι δεκάδες χιλιάδες διορισμοί στο Δημόσιο με ειδικές διαδικασίες, η πληθώρα χαριστικών ρυθμίσεων, τα προνόμια και οι ειδική μεταχείριση για τους φίλους, η γενικευμένη αλόγιστη σπατάλη. Το δημοσιονομικό έλλειμμα στο τέλος του 2009 ξεπέρασε κάθε προηγούμενο, μια που η πελατειακή πολιτική απαιτούσε όλο και περισσότερα χρήματα για διεύρυνση του κύκλου των εξυπηρετουμένων. Η κυβέρνηση εγκατέλειψε κάθε προσπάθεια προσαρμογής στο ευρωπαϊκό περιβάλλον. Πολιτευόταν με μόνο στόχο να κερδίσει τις εκλογές. Η Ελλάδα έγινε σε όλο τον κόσμο παράδειγμα επιπόλαιης και ασυνείδητης οικονομικής συμπεριφοράς. Η έκφραση «ελληνικό πρόβλημα» καθιερώθηκε για την περιγραφή ενός δημοσιονομικού εκτροχιασμού.

Το δημοσιονομικό πρόβλημα δεν είναι η μόνη κληρονομιά της Νέας Δημοκρατίας. Η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας επιδεινώθηκε. Το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου έφτασε σε πρωτόγνωρα ύψη, ήταν ένα από τα υψηλότερα στον κόσμο. Δανειζόμασταν συνεχώς για να καταναλώνουμε ολοένα και περισσότερα απ’ όσα παρήγαμε. Σωρεύτηκε έτσι ένα τεράστιο εξωτερικό χρέος, δημόσιο και ιδιωτικό. Η κρίση, για την οποία τα πολιτικά κόμματα αρχικά ισχυρίζονταν ότι αφορά κυρίως τις αναπτυγμένες χώρες, ξέσπασε με πρωτοφανή ένταση στην Ελλάδα.

Το αποκορύφωμα κοντόφθαλμης συμπεριφοράς τα χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας υπήρξε η απογραφή του 2004. Με την αναθεώρηση των ελλειμμάτων προηγουμένων ετών, η Νέα Δημοκρατία διόγκωσε τα ελλείμματα των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, μεταφέροντας μελλοντικές υποχρεώσεις στο παρελθόν. Με το τέχνασμα αυτό πέτυχε να διευρύνει τα περιθώρια μελλοντικών δαπανών της και άρα της άσκησης πελατειακής πολιτικής με τη χορήγηση κρατικών παροχών. Κατά τον σχεδιασμό αυτής της επιχείρησης, αδιαφόρησε για την αρνητική εντύπωση που θα προέκυπτε για τη χώρα από την αλλαγή των στοιχείων. Οι στόχοι της ήταν βραχυπρόθεσμοι και αφορούσαν το εσωτερικό. Στην Ενωση, όμως, θεώρησαν ότι η Ελλάδα πέτυχε την είσοδό της στην ΟΝΕ με παραπλάνηση. Διαμορφώθηκε κλίμα σε βάρος της χώρας. Τούτο παρ’ όλο που τα δημοσιονομικά ελλείμματα και άλλων χωρών αποδείχθηκαν ανώτερα του ορίου 3% κατά το έτος της κρίσεως για την ένταξή τους στην ΟΝΕ. Η Ελλάδα στιγματίστηκε καίτοι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγνώρισε αργότερα ως ορθή την καταγραφή των αμυντικών δαπανών με τη μέθοδο που είχε εφαρμοσθεί επί των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ. Οταν τα επόμενα χρόνια τα στατιστικά στοιχεία της κυβέρνησης της Ν.Δ. διαψεύστηκαν από τα γεγονότα, η αμφισβήτηση της χώρας πήρε τη μορφή ευρωπαϊκής κατακραυγής. Ηταν μία από τις αιτίες της κατάρρευσης.

Οι αρνητικές διεθνείς συνθήκες σίγουρα επηρέασαν τα προβλήματα της χώρας. Ο κύριος υπεύθυνος ήταν όμως η κυρίαρχη πολιτική νοοτροπία, οι παροχές, το εύκολο χρήμα, η αποφυγή δυσάρεστων περιορισμών, οι χωρίς μέτρο απαιτήσεις των πελατών–ψηφοφόρων. Αλλοτε, υπήρχαν φρένα σε τέτοιες αντιλήψεις. Οταν νόμισμά μας ήταν η δραχμή, οι αγορές αντιδρούσαν ταχύτατα σε ανισορροπίες της οικονομίας, υποτιμώντας την αξία του νομίσματος και αυξάνοντας το επιτόκιο δανεισμού. Οι κυβερνήσεις ήταν αναγκασμένες να διορθώσουν την πολιτική τους για να μπορέσουν να δανειστούν. Με το ευρώ δημιουργήσαμε νέες συνθήκες για επενδύσεις, την επέκταση επιχειρηματικών δραστηριοτήτων αλλά και για την εισαγωγή αγαθών και υπηρεσιών χωρίς τον άμεσο κίνδυνο νομισματικών αναταράξεων. Αρχισε μια νέα περίοδος που απαιτούσε περισσότερη υπευθυνότητα. Επρεπε να προσέχουμε την πτώση των ρυθμών ανάπτυξης, την έλλειψη διαρθρωτικών μεταβολών, την ασυδοσία στη διαχείριση των κρατικών πόρων. Από το 2004 και μετά, η κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν έδωσε σημασία στις αδυναμίες μας. Εμπιστεύθηκε την αυτόματη σταθεροποίηση μέσω της αγοράς και την επικοινωνιακή της ικανότητα. Ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός που προέκυψε ξεσκέπασε τα προβλήματα που κάλυπτε η οχύρωση πίσω από το ευρώ.

Τα υψηλά δημοσιονομικά ελλείμματα κατά την περίοδο διακυβέρνησης της Ν.Δ. δεν ήταν ένα πρωτόγνωρο φαινόμενο. Και άλλοτε υπήρχαν υψηλά ελλείμματα. Η πελατειακή δημοσιονομική πολιτική που κυριάρχησε κατά το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από το 1974 έως το 1996 ήταν η κύρια αιτία των χαμηλών ρυθμών ανάπτυξης και της περιορισμένης ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Ο ρυθμός ανάπτυξης ήταν όλα τα χρόνια χαμηλός. Κατά το διάστημα 1981 - 1995, ήταν 1,1% κατά μέσον όρο τον χρόνο. Αρχισε να βελτιώνεται αισθητά μόνο από το 1996 και μετά. Κυμάνθηκε από το 1996 έως και το 2003 κατά μέσον όρο στο 3,6% τον χρόνο. Ο μέσος ρυθμός αύξησης των επενδύσεων ήταν, στη δεκαετία 1986 - 1995, 1,2%, ενώ κατά το διάστημα 1996 - 2003 πάνω από το 8,5%. Μετά το 2004 ήταν πάλι χαμηλός, περίπου 0,8% κατά μέσον όρο μέχρι το 2009. Η χώρα δεν μπόρεσε να βρει τους αναγκαίους νέους δρόμους για την ανάπτυξη της οικονομίας της.

Η κοινωνική ειρήνη που εξασφαλίζεται με πελατειακές παροχές είναι ευπρόσδεκτη από κόμματα και πολίτες. Τα κόμματα διευρύνουν έτσι την εξουσία τους παρέχοντας προστασία και χρήματα. Οι πολίτες παίρνουν κάτι που προσδοκούν και θεωρείται αποδεκτό στο συνηθισμένο πλαίσιο των συναλλαγών με την εξουσία. Η δημόσια διοίκηση είναι ήδη προσανατολισμένη σε κλαδικές, τομεακές ή ειδικές ρυθμίσεις και ικανοποίηση επιμέρους συμφερόντων. Η κοινή γνώμη είναι εθισμένη σε εξυπηρετήσεις και δεν αντιδρά. Η δημόσια συζήτηση δίνει μάλιστα προτεραιότητα στις αντιπαραθέσεις κοινωνικών ομάδων με το κράτος, δείχνει προτίμηση για τους διαμαρτυρόμενους και χαιρετίζει την τακτοποίηση εκκρεμοτήτων. Οι ευρύτερες κοινωνικές επιπτώσεις ευνοϊκών ρυθμίσεων υποβαθμίζονται, όπως συνέβη στις περιπτώσεις των συμφωνιών για πρόωρες συνταξιοδοτήσεις στην Ολυμπιακή, στον ΟΤΕ και πρόσφατα στον ΟΛΠ. Υπάρχει μια γενική και σιωπηρή συμφωνία: αναγκαίος όρος της κοινωνικής ισορροπίας είναι οι κρατικές παροχές.

Αναπόφευκτη συνέπεια αυτού του κοινωνικού συμβιβασμού είναι η πολιτική να ασχολείται με μικροπροβλήματα, με τα τρέχοντα αιτήματα των κοινωνικών ομάδων και την αποφυγή πολιτικού κόστους. Η προώθηση της ανάπτυξης, η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, η διαμόρφωση των προϋποθέσεων για μια κοινωνία της γνώσης έχουν δευτερεύουσα μόνο σημασία.

Αυτή είναι και η αιτία που σοβαρά προβλήματα, σχέδια ή μελέτες για το τι πρέπει να γίνει συναντούν αντιδράσεις από τα κόμματα και προκαλούν τον φόβο απώλειας ψήφων. Οι οπαδοί της πελατειακής πολιτικής πιστεύουν ότι τακτικές κινήσεις και υποσχέσεις μπορούν να βοηθήσουν πολύ πιο αποτελεσματικά την κατάληψη και την άσκηση της εξουσίας.

Το πελατειακό σύστημα εντείνει την αντιπαλότητα των κομμάτων. Η διαμόρφωση μιας ευρύτερα αποδεκτής άποψης στην κοινή γνώμη για το πρακτέο στη χώρα τους είναι λίγο έως πολύ αδιάφορο. Εκείνο που τα ενδιαφέρει είναι οι μοχλοί της εξουσίας. Για να τους κυριεύσουν μάχονται με κάθε τρόπο το ένα το άλλο. Θύμα είναι η συνέχεια στη λειτουργία των θεσμών. Κάθε αλλαγή κυβέρνησης συνεπάγεται την ανατροπή, στο μέτρο του δυνατού, της πολιτικής που ακολουθήθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση, όπως και την ολική αλλαγή των υπευθύνων στα διάφορα επίπεδα της διοίκησης. Παρεμποδίζεται έτσι η δημιουργία μιας κοινής συνείδησης για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της χώρας.

Το θέμα της χρηματοδότησης των παροχών δεν απασχολεί ευρύτερα την κοινωνία. Θεωρεί ότι ένα κόμμα εξουσίας που υπόσχεται, έχει και την ευθύνη της εξεύρεσης των πόρων. Συνέπεια της νοοτροπίας «εδώ και τώρα παροχές» είναι οι απότομες οικονομικές μεταπτώσεις. Οσα η χώρα κατέκτησε σε μια κοπιώδη και χρονοβόρα διαδικασία μπορούν να αλλάξουν ταχύτατα προς το χειρότερο. Κοινωνικοί φραγμοί στην επενδυμένη με λαϊκισμό κατασπατάληση δεν υπάρχουν. Το έδειξαν τα τελευταία χρόνια.

Στη σύγχρονη πραγματικότητα της παγκοσμιοποίησης, οι οπισθοδρομήσεις πληρώνονται ακριβά. Οι δυνατότητες συρρικνώνονται, οι ευκαιρίες χάνονται, η υστέρηση διευρύνεται ταχύτατα. Οι κρίσεις μας βρίσκουν τότε πιο ευάλωτους. Είναι πιο έντονες. Μας ταλαιπωρούν για περισσότερο χρόνο, όπως θα συμβεί με την τρέχουσα κρίση.

Η κρίση που βιώνουμε επώδυνα δίνει και μία ευκαιρία. Να ξανασκεφτούμε και να επανεκτιμήσουμε διαχρονικές συμπεριφορές και αντιλήψεις. Το πολιτικό σύστημα να μην περιορισθεί μόνο στην αναζήτηση τρόπων εξόδου από την οικονομική κρίση, αλλά να αφήσει πίσω του οριστικά, πελατειακές πολιτικές και ψευδεπίγραφες κοντόφθαλμες θεωρίες περί πολιτικού κόστους.

Η κοινωνία να αναλάβει το μερίδιο της δικής της ευθύνης. Να πάψει να πιέζει για προνομιακές μεταχειρίσεις που λειτουργούν τελικά σε βάρος των αδυνάμων ή εκείνων που δεν θέλουν ή δεν μπορούν να πιέζουν και να εκβιάζουν.

Ολοι μαζί να συμφωνήσουμε και να χτίσουμε ένα νέο συλλογικό συμφέρον για τον τόπο και την κοινωνία με επιμονή, συνέπεια και θάρρος. Να εργαστούμε χωρίς αναβολές για μια χώρα που σχεδιάζει, παράγει, δημιουργεί και αναπτύσσεται. Θα είναι η καλύτερη εγγύηση ότι οι θυσίες που καταβάλλει σήμερα ο ελληνικός λαός θα πιάσουν τόπο.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 9/5/2010

Τα ΝΑΙ και τα ΟΧΙ των διαγραφών

Σύμφωνα με μέτρηση της εφημερίδας "ΤΥΠΟΣ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ" το 65% των ψηφοφόρων της Ν.Δ. θεωρεί σωστή τη διαγραφή της Ντόρας από το κόμμα τους σε αντίθεση με τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ όπου το 53% των ψηφοφόρων του θεωρεί άδικη τη διαγραφή των τριών βουλευτών Σακοράφα, Δημαράς, Οικονόμου.
Επόμενο είναι, η Ντόρα με το Μητσοτακέϊκο είναι πληγή όχι μόνο για τη Ν.Δ. αλλά και για ολόκληρο το πολιτικό σύστημα της χώρας σε αντίθεση με τους τρεις βουλευτές του ΠΑΣΟΚ οι οποίοι ποτέ δεν έδωσαν δικαίωμα σε κανέναν να τους κατηγορήσει και "εργάζονται" με τις όποιες δυνάμεις τους για μια καλύτερη κοινωνία.
Φρόνιμο είναι ο ΓΑΠ να λάβει υπόψη του και την κοινή γνώμη και να αναιρέσει το δυνατόν συντομότερα την απόφαση διαγραφής των τριών.

Σήμερα οι ομάδες της Χαλκιδικής στη Δ΄ Εθνική

Για τις εξελίξεις στην ευρωζώνη

Οι εξελίξεις στην ΕΕ αποκαλύπτουν ότι είναι παραπλανητικοί οι ισχυρισμοί και τα διλήμματα που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της ώστε να εξαναγκάσουν το λαό να αποδεχτεί τα άγρια μέτρα.
Οι νέες άγριες θυσίες, που αποφάσισαν οι 16 της Ευρωζώνης να επιβάλλουν όλες κυβερνήσεις της ΕΕ στους λαούς, αποσκοπούν στην προστασία των υπερσυσσωρεμένων κερδών και κεφαλαίων των μονοπωλίων ...>>>>>>>

που ευθύνονται για την κρίση. Ενδεικτικό παράδειγμα η απόφασή τους να ενισχυθούν με 600 δις ευρώ οι τραπεζίτες, ενώ στους λαούς μειώνουν μισθούς και συντάξεις για να μειωθούν τα ελλείμματα. Οδηγούν τους εργαζόμενους και τους μικρούς επιχειρηματίες στη φτώχεια, προκειμένου να υπερισχύσει το ευρώ έναντι του δολαρίου και να επικρατήσουν τα δικά τους μονοπώλια στον ανταγωνισμό τους που οξύνεται εντός και εκτός της ΕΕ.
Ο μονόδρομος για το λαό, για να αποκρούσει την κλιμάκωση των άγριων μέτρων, είναι ο οργανωμένος και αποφασιστικός αγώνας του για τα δικαιώματά του, η διαμόρφωση της αντιμονοπωλιακής συμμαχίας για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, για λαϊκή εξουσία και αποδέσμευση από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.

ΑΘΗΝΑ 8/5/2010 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ