Σάββατο, 8 Μαΐου 2010

Παλτά

Μπάχαλο ως κυβέρνηση. Μπάχαλο ως αξιωματική αντιπολίτευση. Φέσωσαν το κράτος ως κυβέρνηση. Να το αποτελειώσουν τώρα ως αντιπολίτευση. Ο αρχηγός άλλαξε. Με τα ίδια μυαλά του τουρίστα της Ραφήνας ο νέος αρχηγός πορεύεται. Ο πρώτος ένα αληθινό εφιαλτικό θρίλερ τρόμου σκηνοθέτησε. Ο δεύτερος το ίδιο εφιαλτικό σενάριο ξανάφτιαξε. Από Νέα Δυστυχία Νο 1 στη Νέα Δυστυχία Νο 2 κατέληξε. Το σάπιο μήλο κάτω από την ίδια σάπια μηλιά έπεσε. Μυαλό δεν βάλανε. Ακούνητοι, ανάλγητοι, μικροκομματικοί, πελατειακοί και άσχετοι. ...>>>>>>>

Πρώτα το μαγαζί, καθόλου η αλήθεια η πικρή. Πρώτα η πελατεία. Επειτα στα γκρεμίδια η οικονομία. Πάνω απ΄ όλα η ψηφοθηρία. Ακόμη και με αντίτιμο την ολοσχερή χρεοκοπία. Αντί να αυτομαστιγωθούν ομαδικώς, παριστάνουν τώρα τον Πόντιο Πιλάτο για τον Γολγοθά που οι ίδιοι για τον λαό έστρωσαν. Και ανάμεσά τους οι εγκληματικοί εγκέφαλοι διαβουλεύονται. Τα λαμόγια καλύπτονται. Οι λωποδύτες στο κόμμα περιφέρονται. Με ένα «συγγνώμη» και «ένα λάθος κάναμε, παιδιά» νομίζουν ότι οριστικά ξεμπερδέψανε. Και βγαίνουν στα τηλεοπτικά παράθυρα και αμολάνε αμπελοφιλοσοφίες και μαύρες προφητείες. Σαν τίποτα να μην έγινε. Οι τύποι δεν παίζονται. Μωρέ σαν την ακρίδα όλα τα αφανίσατε. Μωρέ και το τελευταίο κοκαλάκι το γλείψατε. Αξιωματική αντιπολίτευση είπατε; Ούτε να περάσουν το παλτό μου στο απέναντι πεζοδρόμιο. Τίποτα δεν τους εμπιστεύομαι. Μπορεί να το σουφρώσουν. Μπορεί να το πετάξουν. Μπορεί να το ξεχάσουν. Μπορεί με κάποιο πορνογραφικό DVD της Τζούλιας να το ανταλλάξουν. Ενα είναι σίγουρο. Το παλτό δεν θα περνούσε απέναντι καθαρό και ακέραιο. Και πού ΄σαι: ουδεμία σχέση η αρνητική στάση του ΚΚΕ με την καιροσκοπική τακτική της Νέας Δυστυχίας. Οι κομμουνιστές αναφέρονται σε ένα συγκεκριμένο αξιακό σύστημα. Διαφωνείς; Ναι, αλλά με συνέπεια τις αρχές τους υπηρετούν. Η Νέα Δυστυχία οπορτουνισμός, ψηφοθηρία και πελατεία. Αδεια κοστούμια, άδεια παλτά. Χοντρά πορτοφόλια γεμάτα ξένα και δανεικά!
ΠΗΓΗ

Τρέχουν και δε φτάνουν

Ατέλειωτες πτήσεις Παπανδρέου στην Ευρώπη για την εξεύρεση λύσης στο οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας. Παράλληλα υποστήριζε ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο Ελληνικό αλλά ότι αφορά ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις οικονομίες των χωρών της.
Δεν το άκουσαν, άφησαν την Ελλάδα να πέσει στα νύχια του Δ.Ν.Τ. και των αλητήριων κερδοσκόπων τραπεζιτών.
Είδαν τη φωτιά στο σπίτι του γείτονα και δεν ανησύχησαν για το δικό τους!
Η φωτιά τώρα φτάνει και σ' αυτούς, προβληματίζονται και τρέχουν!
Μακάρι να μπορούσε να πει κανείς: "Ας χρεωκοπήσουμε να γκρεμοτσακιστούν κι αυτοί που οδήγησαν τα πράγματα εδώ!" Δυστυχώς δεν μπορούμε να το πούμε!

ΟΜΙΛΙΑ ΖΩΓΡΑΦΑΚΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΞΕΧΑΣΜΕΝΕΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥΣ

"Χαλκιδική: Από το 1821 ως σήμερα. Τα ιστορικά γεγονότα της νεότερης τοπικής μας ιστορίας" είναι το θέμα της ομιλίας του συνταξιούχου δασκάλου, συγγραφέα, Γιώργου Ζωγραφάκη, την Κυριακή 9 Μαϊου 2010 στις 11.00 π.μ.
Η ομιλία αποτελεί αφιέρωμα στις ξεχασμένες επετείους της τοπικής μας ιστορίας και θα πραγματοποιηθεί στο Δημαρχείου Πολυγύρου.

Εμμανουήλ Παπάς - Τσάμης Καρατάσος

Την τοποθέτηση δύο (2) μαρμάρινων προτομών, του Εμμανουήλ Παπά αρχηγού της επανάστασης της Χαλκιδικής το 1821, και του Τσάμη Καρατάσου αρχηγού της επανάστασης της Χαλκιδικής το 1854, θα δούμε σε λίγο καιρό στο πάρκο όπου είναι τοποθετημένη και η προτομή του Παπαγεωργάκη στον Πολύγυρο.
Σχετικό διαγωνισμό για την κατασκευή τους έχει προκηρύξει η Νομαρχία Χαλκιδικής.

Τα παιδία, ΔΕΝ παίζει (…ούτε με τους άλλους, ούτε μεταξύ τους …εννοείται)


Τη στιγμή που συμβαίνουν όλα αυτά τα πρωτόγνωρα στην Ελλάδα, τη στιγμή που καταργούνται δικαιώματα μιας ζωής, τη στιγμή που καταργείται μέχρι και η Βουλή από το Δ.Ν.Τ. (κι αυτή είναι μόνο η αρχή), τη στιγμή που «βράζουν» όλοι οι πολίτες, ανεξαρτήτως ιδεολογίας, Κόμματος, χρώματος κι αρώματος… αυτή τη στιγμή, η κ. Αλέκα Παπαρήγα και ο κ. Αλέξης Τσίπρας, που εκπροσωπούν Κοινοβουλευτικά την ελληνική αριστερά, αυτοί που δε συμφωνούν σε τίποτα, πέρα απ’ το πότε είναι μέρα και πότε νύχτα (κι αυτό παίζεται…), συμφώνησαν σε ένα πράγμα:
Να μην πάνε στη σύσκεψη των Πολιτικών Αρχηγών, υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας !!!
Ωραία, να μην πάνε. Αλλά δεν υπήρχε άλλος δρόμος; Να πάνε εκεί και να τους κάνουν …ρόμπες;
……>>>>>>



Αντί δηλαδή να θέσουν όρους, όπως πχ να απαιτήσουν μια ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ αυτής της σύσκεψης (για να δούμε έναν κανονικό διάλογο πολιτικών και προτάσεων κι όχι «στημένα» και «μουμιοποιημένα» ντιμπέϊτ), αντί να πάνε να «φτύσουν κατάμουτρα» (πολιτικά εννοώ), Γιωργάκη και Καρατζαφέρη -που ψήφισαν αγκαζέ τα μέτρα- και να τους πούνε στα ίσια ότι μας πασάρουν «πακέτο» με την εξαθλίωση και τη φτώχια και μια «κυριλέ» και μεταμφιεσμένη Χούντα, (εγώ δεν ξέρω άλλο όρο, για την κατάργηση της Βουλής), αντί να ζητήσουν κι από τον ίδιο τον Παπούλια να τοποθετηθεί ενώπιον του λαού για όλα αυτά, κάθονται και βγάζουν πολυσέλιδες ανακοινώσεις, του στυλ… «εμείς δε συμμετέχουμε» κι «εμείς δε νομιμοποιούμε», κι «εμείς δεν δίνουμε άλλοθι» κι εμείς δεν αυτό κι εμείς δεν το άλλο… Και μ’ αρέσει που διάφοροι αριστεροί και καλά, επικροτούν τη στάση τους και λένε: «…είδατε καλέ, τι ωραία τα λέει ο Αλέξης;» και «…βράχος ακλόνητος η Αλέκα…», προσδοκώντας τι; προφανώς σε καναδυό κουκιά, που θ’ ανεβάσουν τα Κόμματά τους κατά 0,001 % ακόμη !!!

Κι εν τω μεταξύ, πολλοί απεγνωσμένοι Έλληνες (η συντριπτική πλειοψηφία τους, λέω εγώ) και κυρίως νέοι άνθρωποι, που ψάχνονται γιατί έχουν χάσει κυριολεκτικά το …μπούσουλα, που περιμένουν ένα …φως από κάπου, κάτι καινούργιο, μια διαφορετική πρόταση, μια διέξοδο, βολεύονται μέχρι στιγμής, με κρεμασμένα πανό στην Ακρόπολη (…δε σας θυμίζει αυτό -τους κατά τα άλλα συμπαθείς Αρνιώτες- να κρεμιούνται απ’ το καμπαναριό τους;) ή με κανένα χάπενινγκ, που θα αποφασίσουν μελλοντικά οι …συνιστώσες…

Κι εγώ που ετοιμαζόμουνα ν’ απαντήσω στο φίλο Αιρετικό που σ’ ένα σχόλιό του στις 5/5/2010 μου γράφει: «…Και, προσοχή!! Τίποτε πιο αναξιόπιστο από τα κόμματα, τα φυτώρια των λαμόγιων…» και να του πω «…όχι ρε αδερφέ, κάτσε να το συζητήσουμε, δεν είναι όλοι ίδιοι… κλπ», δεν του λέω τίποτα… Τι να του πω;


Ωραία προίκα έχει το αγοράκι!

Συνέλαβαν κλέφτη αυτοκινήτου

Από αστυνομικούς του τμήματος Κασσανδρείας Χαλκιδικής συνελήφθη 46χρονος ημεδαπός, στο Σάνη Χαλκιδικής, διότι οδηγούσε ΙΧ αυτοκίνητο για το οποίο είχε δηλωθεί κλοπή πριν δύο μέρες στη Θεσσαλονίκη. Στην κατοχή του βρέθηκε και κατασχέθηκε 1 γραμμάριο ηρωίνης.

Γιατί το ΚΚΕ δεν θα συμμετάσχει στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών.

Το ΚΚΕ αποδέχτηκε αρχικά να συμμετάσχει στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με θέμα την ενημέρωσή τους από τον πρωθυπουργό για την πορεία των οικονομικών εξελίξεων στην Ελλάδα και στην ΕΕ.
Σε αυτή τη θέση παρέμεινε μέχρι τη στιγμή που συντελέστηκε κοινοβουλευτικό πραξικόπημα από την κυβέρνηση και τον προεδρεύοντα στη Βουλή. Παραβιάζοντας κατάφωρα τον κανονισμό της Βουλής ψήφισαν τροπολογία με την οποία ο υπουργός οικονομικών θα μπορεί να υπογράφει ...>>>>>>>

νέες συμφωνίες με την ΕΕ και το ΔΝΤ χωρίς καν την ψήφισή τους από την Βουλή.
Αυτό το γεγονός αλλάζει εξ αντικειμένου το χαρακτήρα της προγραμματισμένης συνάντησης των πολιτικών αρχηγών. Η συμμετοχή του ΚΚΕ σε αυτήν, θα σήμαινε στην ουσία αποδοχή των προσβλητικών ενεργειών και των μεθοδεύσεων που στρέφονται κατά του λαού. Τι είδους ενημέρωση μπορεί να γίνει στους πολιτικούς αρχηγούς, με ποιο σκοπό και με τι νόημα, τη στιγμή που ούτε οι βουλευτές δεν θα ενημερώνονται πριν από την υπογραφή συμφωνιών που πλήττουν βάναυσα τα λαϊκά δικαιώματα;
Το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα που διέπραξε η κυβέρνηση αποτελεί ομολογία ότι ήδη έχει συμφωνήσει και αποφασίσει τη λήψη και νέων βάρβαρων μέτρων. Ότι αυτό που την ενδιαφέρει και επιχειρεί με διάφορους τρόπους είναι να κάμψει τη λαϊκή κατακραυγή, τη λαϊκή πάλη.
Το ΚΚΕ δηλώνει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι δεν πρόκειται να δώσει τη συγκατάθεσή του, πολύ περισσότερο να συμπράξει, στην επίθεση του κεφαλαίου κατά των εργαζομένων. Αντίθετα, μαζί με το λαό θα δώσει όλες του τις δυνάμεις για να την εμποδίσει.

ΑΘΗΝΑ 08/05/2010 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα.

Δείτε στη συνέχεια της ανάρτησης δύο βίντεο που αφορούν την οικονομική κρίση στην Ελλάδα και τις ενδιαφέρουσες απόψεις, για την κρίση του χρέους και την κυριαρχία των κεντρικών τραπεζών, του Alex Jones Talks. ...>>>>>>>



"Πόθεν έσχες και κυρίως του πόθεν, για όλους όσους διαχειρίστηκαν το δημόσιο χρήμα τα τελευταία 20 χρόνια τουλάχιστον .

Είχαμε αναφερθεί, σε προηγούμενη ανάρτηση, σε επιστολή των 48 Βουλευτών του ΠΑΣΟΚ προς τον Πρωθυπουργό, τον Πρόεδρο της Βουλής και τον Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ σύμφωνα με την οποία ζητούσαν να βρεθούν και να "τιμωρηθούν οι κλέφτες". Σήμερα βρήκαμε και ολόκληρη την επιστολή, μεταξύ αυτών που υπογράφουν είναι και ο Βουλευτής Χαλκιδικής Αργύρης Λαφαζάνης, δείτε την:
Προς : Πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου
Πρόεδρο Βουλής κ. Φ. Πετσάλνικο
Γραμματέα Κοινοβουλευτικής Ομάδας ΠΑΣΟΚ κ.
Χ. Παπουτσή
Είμαστε όλοι γνώστες της πολιτικής πραγματικότητας. Διανύουμε μια εποχή οικονομικής κρίσης αλλά και κοινωνικής υποβάθμισης. Η πολιτική μας ηθική αμφισβητείται, και ο ρόλος μας ως εκπροσώπων του ελληνικού λαού και της δημοκρατίας κλονίζεται. Καθημερινά δεχόμαστε από την ίδια την κοινωνία αλλά και τα Μ.Μ.Ε. την χλεύη και την πλήρη απαξίωση.
Είναι κοινωνική απαίτηση αλλά και απαίτηση
...>>>>>>>

σύσσωμης της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ, να επέλθει κάθαρση και διαφάνεια στο πολιτικό μας σύστημα, για να διασώσουμε το πολιτικό μας ήθος και να αποκαταστήσουμε τη βουλευτική μας υπόσταση. Εμείς μπορούμε και επιβάλλεται να προχωρήσουμε στην διαδικασία αυστηρού έλεγχου του πόθεν έσχες και κυρίως του πόθεν, για όλους όσους διαχειρίστηκαν το δημόσιο χρήμα τα τελευταία 20 χρόνια τουλάχιστον.

Ξεκινώντας πρώτα από την ίδια τη Βουλή και για όλους εκείνους που διατέλεσαν πρώην και νυν :
Υπουργοί – Βουλευτές – Γενικοί Γραμματείς Υπουργείων – Γενικοί Γραμματείς Περιφερειών – Διοικητές, Πρόεδροι – Διευθυντές οργανισμών και λοιπών φορέων του δημοσίου και όσοι εκ του νόμου υποχρεούνται να υποβάλλουν δήλωση πόθεν έσχες.
Ώστε όπου και για όποιους διαπιστωθεί απόκτηση περιουσιακών στοιχείων που δεν μπορούν να δικαιολογηθούν, να δρομολογείται η κατάσχεση τους και να αποδίδονται στο κράτος.

Διαφορετικά όσο αφήνουμε να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση και δεν αντιδράσουμε με συγκεκριμένα μέτρα, το αρνητικό κλίμα θα συνεχίζεται και θα αποβαίνει εις βάρος όλου του πολιτικού κόσμου επί δίκαιων και άδικων.
Οι προσδοκίες του λαού πρέπει να εκληφθούν ως υποχρέωση μας καθιστώντας μας υπευθύνους για την εφαρμογή των νόμων, την πάταξη της διαφθοράς και την κάθαρση του πολιτικού συστήματος.
Το επιβάλλει η δημοκρατική μας υπόσταση, το απαιτεί ο έλληνας πολίτης.
Έτσι μόνο θα πειστεί η κοινωνία, ότι πράγματι οι εκπρόσωποι του ελληνικού κοινοβουλίου είναι αποφασισμένοι να εγγυηθούν την αλήθεια και την διαφάνεια, μέσα από την κάθαρση του πολιτικού συστήματος σε όλα τα επίπεδα διοίκησης.

Οι υπογράφοντες:
Παραστατίδης Θεόδωρος Ν. Κιλκίς,
Θεοδωρίδης Ηλίας Ν. Πέλλας,
Στασινός Παύλος Ν. Άρτας,
Γιουμαντζίδης Βασίλειος Ν. Πέλλας,
Κεγκέρογλου Βασίλειος Ν. Ηρακλείου,
Παρασύρης Φραγγίσκος Ν. Ηρακλείου,
Ρεντάρη-Τέντε Όλγα Ν. Έβρου,
Εμινίδης Σάββας Ν. Καβάλας,
Αμοιρίδης Ιωάννης Ν. Πιερίας,
Κουρουμπλής Παναγιώτης Ν. Αιτωλοακαρνανίας,
Κωνσταντόπουλος Οδυσσέας Ν. Αρκαδίας,
Λαφαζάνης Αργύριος Ν. Χαλκιδικής,
Τιμοσίδης Μιχαήλ Ν. Καβάλας,
Οικονόμου Αθανάσιος Ν. Ιωαννίνων,
Παπαχρήστος Ευάγγελος Ν. Πρέβεζας,
Τζελέπης Μιχαήλ Ν. Σερρών,
Τόλκας Άγγελος Ν. Ημαθίας,
Παπαγεωργίου Αθανάσιος Ν. Πιερίας,
Δημαράς Ιωάννης Β. Αθήνας,
Τριανταφυλλόπουλος Ανδρέας Ν. Αχαΐας,
Κατσούρας Χρήστος Ν. Θεσπρωτίας,
Μανωλάκης Άγγελος Ν. Κορίνθου,
Βαρβαρήγος Δημήτριος Ν. Ζακύνθου,
Βούρος Ιωάννης Β' Αθήνας,
Τσώνης Νικόλαος Ν. Φθιώτιδας,
Θεοχάρη Μαρία Ν. Καρδίτσας,
Ζούνη Παναγιώτα Α' Αθήνας,
Βλατής Ιωάννης Ν. Κοζάνης,
Αθανασιάδης Αλέξανδρος Ν. Κοζάνης,
Τσόκλη Μάγια Επικρατείας,
Μαγκούφης Χρήστος Ν. Τρικάλων,
Μερεντίτη Αθανασία Ν. Τρικάλων,
Καρτάλης Κωνσταντίνος Ν. Μαγνησίας,
Μόσιαλος Ηλίας Επικρατείας,
Καρανίκας Ηλίας Ν. Ευρυτανίας,
Ρήγας Παναγιώτης Ν. Κυκλάδων,
Ζωίδης Νικόλαος Ν. Δωδεκανήσου,
Δημητρουλόπουλος Παναγιώτης Ν. Ηλείας,
Αηδόνης Χρήστος Ν. Δράμας,
Αρβανιτίδης Γεώργιος Β' Θεσσαλονίκης,
Γιαννακοπούλου Κωνσταντίνα Ν. Μεσσηνίας,
Φαρμάκη-Γκέκη Αικατερίνη Ν. Κοζάνης,
Αράπογλου Χρυσή Α' Θεσσαλονίκης,
Σαλαγιάννης Νικόλαος Ν. Καρδίτσας,
Παντούλας Μιχαήλ Ν. Ιωαννίνων,
Χαραλαμπόπουλος Γεώργιος Β' Αθήνας,
Τσιαούση Ελένη Ν. Έβρου,
Μοσχόπουλος Σπυρίδων Ν. Κεφαλονιάς.

ΡΙΖΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ

Τώρα που η πατρίδα μας δέθηκε με τις αλυσίδες του Δ.Ν.Τ., προκειμένου να μπορεί να δανείζεται, ώστε με νέα δανεικά να ξεπληρώνει τα προηγούμενα δάνειά της, οφείλουμε να αναρωτηθούμε, κατ΄ αρχήν το εξής:
Σε ποιους χρωστάμε;
Την απάντηση μπορεί ο καθένας να τη διαβάσει σε άρθρο [1] της διαδικτυακής οικονομικής εφημερίδας Euro2day. Αντιγράφουμε:
«Οι γαλλικές, οι ελβετικές και οι γερμανικές τράπεζες είναι οι μεγαλύτεροι πιστωτές για τον ελληνικό δανεισμό, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών.»
Χρωστάμε, δηλαδή, στο γαλλικό ή το γερμανικό κράτος; Η απάντηση είναι όχι. Χρωστάμε στις γαλλικές και τις γερμανικές ΤΡΑΠΕΖΕΣ.
Το επόμενο ερώτημα, κοινής λογικής, που πρέπει να θέσουμε ...>>>>>>

στον εαυτό μας είναι το εξής:
Πώς είναι δυνατόν ένα κράτος, όπως η Ελλάδα, το οποίο αποτελείται από 11.000.000 ανθρώπους, οι οποίοι εργάζονται και παράγουν, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο, να χρωστάει σε τράπεζες, δηλαδή σε επιχειρήσεις, που ο συνολικός αριθμός εργαζομένων τους δεν είναι ούτε το ένα χιλιοστό του πληθυσμού της Ελλάδας;
Το ερώτημα αυτό, που είναι ένα βασικότατο ερώτημα, τεράστιας σημασίας, δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά μπορεί να γενικευτεί με τη μορφή των παρακάτω ερωτημάτων:
Πώς είναι δυνατόν όλα τα κράτη του κόσμου, χωρίς σχεδόν καμία εξαίρεση, να έχουν τεράστια χρέη στις τράπεζες;
Πώς είναι δυνατόν οι χώρες με το μεγαλύτερο δημόσιο χρέος (σε απόλυτο μέγεθος) στον κόσμο να είναι κατά σειρά οι Η.Π.Α., η Ιαπωνία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία [2, 3], δηλαδή οι κατά τεκμήριο πλουσιότερες χώρες στον κόσμο;
Πώς είναι δυνατόν, αντί οι φτωχές χώρες να χρωστάνε στις πλούσιες, όπως θα περίμενε κανείς, να χρωστάει όλος ο κόσμος στις τράπεζες;
Πώς είναι δυνατόν όλοι οι άνθρωποι και όλα τα κράτη του κόσμου να είναι χρεωμένοι στις τράπεζες, δηλαδή σε επιχειρήσεις οι οποίες δεν παράγουν κανένα χρήσιμο υλικό προϊόν; Πώς είναι δυνατόν τα δισεκατομμύρια ανθρώπων που παράγουν να χρωστάνε σε μερικούς χιλιάδες τραπεζίτες, οι οποίοι δεν παράγουν τίποτα;
Πρόκειται για θεμελιώδη ερωτήματα.
Για να απαντήσουμε σε αυτά πρέπει να κατανοήσουμε το πώς λειτουργεί το παγκόσμιο νομισματικό σύστημα, δηλαδή πρέπει να κατανοήσουμε το πώς και ποιοι δημιουργούν το χρήμα.

ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΤΟ ΧΡΗΜΑ
Το χρήμα, σε πρώτη φάση, τυπώνεται ή δημιουργείται σε ηλεκτρονική μορφή από τις κεντρικές τράπεζες.
Η κεντρική τράπεζα της Ευρωζώνης είναι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η τράπεζα αυτή είναι μια ιδιωτική τράπεζα, δηλαδή οι μέτοχοί της δεν είναι τα κράτη και οι εκλεγμένες κυβερνήσεις τους, αλλά ιδιώτες. Συγκεκριμένα, μέτοχοι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι οι κεντρικές τράπεζες των χωρών μελών της Ευρωζώνης, η συντριπτική πλειοψηφία των μετοχών των οποίων ανήκει σε ιδιώτες. Για παράδειγμα, η κεντρική τράπεζα της χώρας μας είναι η «Τράπεζα της Ελλάδος», η οποία είναι μια ιδιωτική τράπεζα, εισηγμένη στο χρηματιστήριο, στην οποία το ελληνικό δημόσιο κατέχει μόλις το 6.5% των μετοχών.
Οι κεντρικές τράπεζες σε όλο σχεδόν το δυτικό κόσμο είναι, όπως η «Τράπεζα της Ελλάδος», ιδιωτικές επιχειρήσεις, με ιδιώτες μεγαλομετόχους, των οποίων τα ονόματα δεν δημοσιεύονται. Παρ΄ όλα αυτά έχουν το προνόμιο να ασκούν τη νομισματική πολιτική όλων των χωρών της Δύσης, ένα προνόμιο που κανονικά θα έπρεπε να το είχαν αποκλειστικά οι λαοί και οι εκλεγμένες τους Κυβερνήσεις. Έχοντας το προνόμιο να ασκούν τη νομισματική πολιτική, οι ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες καθίστανται οι ρυθμιστές της παγκόσμιας οικονομίας, μια αρμοδιότητα, βέβαια, την οποία δεν ασκούν για το συμφέρον των λαών, αλλά για τα συμφέροντα των αγνώστων ιδιωτών μετόχων τους.
Ωστόσο, μόνο το 2.5% του χρήματος που κυκλοφορεί διεθνώς δημιουργείται από τις κεντρικές τράπεζες για λογαριασμό των Κυβερνήσεων. Το υπόλοιπο 97.5% δημιουργείται από τις ιδιωτικές τράπεζες, με τη διαδικασία που περιγράφεται παρακάτω:
Οι Κυβερνήσεις δανείζονται χρήματα από ιδιώτες (π.χ. ιδιωτικές τράπεζες), με τόκο, δίνοντας σε αυτούς, σαν αποδεικτικό του δανεισμού, χαρτιά, τα οποία ονομάζονται κρατικά ομόλογα.
Οι κεντρικές τράπεζες αγοράζουν κρατικά ομόλογα, που κατέχουν διάφοροι ιδιώτες επενδυτές. Τα ομόλογα αυτά τα αγοράζουν πληρώνοντας στους ιδιώτες επενδυτές χρήμα, το οποίο το δημιουργούν από το μηδέν για λογαριασμό της Κυβέρνησης, απλώς τυπώνοντάς το στους λογαριασμούς των ιδιωτών επενδυτών. Το χρήμα αυτό είναι το χρήμα που δημιουργείται από τις Κυβερνήσεις και αντιπροσωπεύει μόλις το 2.5% του χρήματος που κυκλοφορεί διεθνώς.
Η ιδιωτική τράπεζα, στην οποία βρίσκεται ο λογαριασμός του ιδιώτη επενδυτή, αποκτά με τη διαδικασία αυτή μια πρόσθετη κατάθεση, η οποία, έστω, ισούται με Κ. Λόγω της ύπαρξης της κατάθεσης αυτής, η ιδιωτική τράπεζα έχει τη νομική δυνατότητα να δημιουργήσει από το μηδέν και να δανείσει νέο χρήμα, το οποίο ισούται με το 90% της κατάθεσης (90%*Κ). Το νέο αυτό χρηματικό ποσό η τράπεζα απλά το δημιουργεί από το μηδέν και το πληκτρολογεί στον τραπεζικό λογαριασμό αυτού τον οποίο δανείζει. Έτσι, η τράπεζα, στην οποία βρίσκεται ο λογαριασμός του δανειολήπτη, αποκτά μια πρόσθετη κατάθεση ίση με 90%*Κ, η οποία της δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσει από το μηδέν και να δανείσει πρόσθετο χρήμα ίσο με 90%*(90%*Κ) = 81%*Κ.
Το νέο αυτό χρηματικό ποσό κατατίθεται στον τραπεζικό λογαριασμό αυτού που το δανείζεται και δίνει στην τράπεζά του τη δυνατότητα να δημιουργήσει από το μηδέν και να δανείσει νέο χρηματικό ποσό ίσο με 90%*81%*Κ = 0.73*Κ κ.ο.κ.
Με τη διαδικασία αυτή, στο ιδιωτικό τραπεζικό σύστημα δημιουργείται από το μηδέν και δανείζεται χρήμα ίσο με 0.9*Κ+0.9^2*Κ+0.9^3*Κ+....=9*Κ. Δηλαδή, οι ιδιωτικές τράπεζες δημιουργούν και δανείζουν χρήμα 9 φορές περισσότερο από το χρήμα το οποίο δημιουργήθηκε αρχικά από την κεντρική τράπεζα, για λογαριασμό της Κυβέρνησης.
Μάλιστα, λόγω διαφόρων εξαιρέσεων που έχουν θεσπιστεί στην υποχρέωση των τραπεζών να κρατούν το 10% των καταθέσεών τους σαν απόθεμα, στην πράξη οι ιδιωτικές τράπεζες δημιουργούν χρήμα 40 φορές περισσότερο από το χρήμα που δημιουργείται από την κεντρική τράπεζα, με αποτέλεσμα το 97.5% του χρήματος, που κυκλοφορεί, να δημιουργείται από τις ιδιωτικές τράπεζες και μόλις το 2.5% από τις Κυβερνήσεις μέσω των κεντρικών τραπεζών.
Το σύστημα αυτό, δημιουργίας χρήματος και δανεισμού του από τις τράπεζες που περιγράψαμε, ισχύει σε σχεδόν παγκόσμια κλίμακα και ονομάζεται «τραπεζικό σύστημα κλασματικών αποθεμάτων» (fractional reserve banking).
Αποτέλεσμα της εφαρμογής του συστήματος αυτού είναι ότι το 97.5% περίπου του χρήματος που κυκλοφορεί διεθνώς δημιουργείται από τις ιδιωτικές τράπεζες, οι οποίες αποκομίζουν κέρδη με τους εξής δύο τρόπους:
1. Από τη διαφορά που υπάρχει μεταξύ των επιτοκίων δανεισμού και των επιτοκίων καταθέσεων, δηλαδή από το γεγονός, ότι δανείζουν το χρήμα που δημιουργούν με μεγαλύτερο επιτόκιο από το επιτόκιο, το οποίο δίνουν όταν το χρήμα αυτό κατατίθεται.
2. Από τις κατασχέσεις τις οποίες κάνουν σε αυτούς που χρωστάνε και αδυνατούν να αποπληρώσουν τα δάνεια που πήραν.
Απλούστερα, μπορούμε να πούμε, ότι το τραπεζικό σύστημα, το παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ, έχει αποκτήσει το προνόμιο να δημιουργεί σχεδόν όλο το χρήμα από το μηδέν και να το δανείζει, εισπράττοντας τόκους και κάνοντας κατάσχεση των περιουσιών αυτών που χρωστάνε.
Τα κράτη και οι λαοί έχασαν επομένως το δικαίωμα να δημιουργούν το χρήμα και το παραχώρησαν στο παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ, δηλαδή στους Διεθνείς Τραπεζίτες. Έτσι εξηγείται για ποιο λόγο όλα τα κράτη του κόσμου και κατεξοχήν τα πιο πλούσια είναι χρεωμένα μέχρι το λαιμό στις τράπεζες, δηλαδή σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, οι οποίες απασχολούν μόνο ένα απειροελάχιστο κλάσμα του παγκοσμίου πληθυσμού.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ
Τι θα κάνουμε επομένως, σαν Ελλάδα και σαν ελληνικός λαός; Θα αφήσουμε τους εαυτούς μας και την πατρίδα μας να γίνουν σκλάβοι των Διεθνών Τραπεζιτών και των εγχώριων πρακτόρων τους; Θα αφήσουμε το παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ (στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και οι ελληνικές τράπεζες) να πιει το αίμα του λαού μας και της πατρίδας μας; Θα ακολουθήσουμε τον δρόμο της υποταγής ή της αντίστασης;
Βάσει των όσων προαναφέρθηκαν, ο δρόμος της αντίστασης δεν μπορεί παρά να περιλαμβάνει τα εξής:
1 Καταγγελία του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος, που έχει αφαιρέσει το αποκλειστικό προνόμιο από τους λαούς και τις Κυβερνήσεις τους να δημιουργούν το χρήμα και το έχει αναθέσει στις ιδιωτικές τράπεζες.
2 Άρνηση να πληρώσουμε οποιοδήποτε δημόσιο χρέος έχουμε το οποίο είναι προς ιδιωτική τράπεζα ελληνική ή ξένη. Αυτό πρακτικά θα μηδενίσει το δημόσιο χρέος. Επιπλέον, θα πάψουμε να πληρώνουμε για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους και αυτό θα μειώσει σημαντικά και το δημόσιο έλλειμμα.
3 Σαν πρόσθετο επιχείρημα για την άρνηση να πληρώσουμε τα χρέη προς τις ιδιωτικές τράπεζες μπορούμε να αναφέρουμε τις πολεμικές αποζημιώσεις που μας χρωστάει η Γερμανία, το συνολικό ποσό των οποίων είναι περίπου ίσο με τα χρέη μας προς ιδιωτικές τράπεζες. Να πούμε στις ιδιωτικές τράπεζες, ότι αν επιθυμούν να εισπράξουν τα ποσά που θεωρούν ότι τους τα οφείλουμε να πάνε να τα ζητήσουν από τη Γερμανία.
4 Αν οι παραπάνω ενέργειες μας απαγορευτούν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, να βγούμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
5 Για να αποκτήσουμε διεθνή ερείσματα, κατά το πρώτο διάστημα και μέχρι να μπορέσουμε να σταθούμε μόνοι μας στα πόδια μας, συμμαχία σε όλα τα επίπεδα με τη Ρωσία, την Κίνα και με χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως η Βενεζουέλα. Στη συνέχεια, η συμμαχία αυτή μπορεί να χαλαρώσει και να ακολουθούμε πολιτική ουδετερότητας.
6 Αν χρειαστεί, δανεισμός από την Κίνα με χαμηλό επιτόκιο αντίστοιχο του Δ.Ν.Τ. Πρόσφατα δάνεισε στη Σερβία με 3.5%.
7 Αφαίρεση από τις ελληνικές ιδιωτικές τράπεζες του δικαιώματος να δημιουργούν χρήμα, με θεσμοθέτηση «τραπεζικού συστήματος πλήρων αποθεμάτων» (full reserve banking).
8 Πλήρης κρατικοποίηση της κεντρικής τράπεζας, δηλαδή της «Τράπεζας της Ελλάδος» και ανάθεση σε αυτήν της αποκλειστικής αρμοδιότητας να δημιουργεί το χρήμα.
9 Εκτύπωση χρήματος από την κρατική πλέον Τράπεζα της Ελλάδος. Το χρήμα αυτό θα αντικαταστήσει το ευρώ. Κανένας άλλος δεν θα έχει το δικαίωμα να τυπώνει ή να δημιουργεί χρήμα. Έτσι θα πάψουμε να πληρώνουμε τόκους στις ιδιωτικές τράπεζες ελληνικές και ξένες, για να μας δημιουργούν το χρήμα που μας χρειάζεται σαν μέσο για τις συναλλαγές μας.
10 Σε όλα τα επόμενα χρόνια, οι Κυβερνήσεις πρέπει να διατηρούν την ποσότητά του χρήματος σταθερή, ώστε να μην υπάρχει πληθωρισμός. Συγκεκριμένα, η ποσότητα χρήματος που κυκλοφορεί πρέπει να μεταβάλλεται σύμφωνα με το ποσοστό μεταβολής του Α.Ε.Π. Όταν το Α.Ε.Π. αυξάνεται κατά ένα ποσοστό π.χ. 3%, η Τράπεζα της Ελλάδος θα αυξάνει το χρήμα που κυκλοφορεί κατά 3%. Με το χρήμα αυτό η Κυβέρνηση θα πληρώνει τους δημοσίους υπαλλήλους, εισάγοντας το πρόσθετο αυτό χρήμα στην οικονομία. Αν, αντίθετα, κάποια χρονιά το Α.Ε.Π. μειωθεί π.χ. κατά 3%, η Κυβέρνηση θα συλλέγει με φόρους το 3% του χρήματος και θα το αποσύρει από την κυκλοφορία. Έτσι, η ποσότητα του χρήματος θα είναι πάντοτε ανάλογη του Α.Ε.Π., δηλαδή ανάλογη των συναλλαγών που συμβαίνουν στην οικονομία, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει σχεδόν καθόλου πληθωρισμός.
11 Το νέο εθνικό νόμισμα θα υποτιμηθεί σε σχέση με το ευρώ. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα εισαγόμενα προϊόντα θα γίνουν ακριβότερα και τα ελληνικά προϊόντα θα γίνουν πιο φτηνά σε σύγκριση με τα εισαγόμενα. Έτσι, θα συμφέρει στον κόσμο να αγοράζει ελληνικά προϊόντα και όχι εισαγόμενα, με αποτέλεσμα να ενισχυθεί η εγχώρια παραγωγή και να μειωθεί η ανεργία. Επίσης, για τον ίδιο λόγο, τα ελληνικά προϊόντα θα γίνουν πιο φθηνά στις αγορές του εξωτερικού, με αποτέλεσμα να αυξηθούν οι εξαγωγές και να μειωθεί περαιτέρω η ανεργία. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι θα ωφεληθούν οι άνεργοι, ενώ θα πληγούν τα ανώτερα στρώματα, επειδή η πολυτελής κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων θα καταστεί ακριβότερη. Σε πρώτη φάση, πάντως, η αύξηση της τιμής των εισαγόμενων προϊόντων θα δημιουργήσει πληθωρισμό. Όμως, ο πληθωρισμός αυτός σε πολύ λίγα χρόνια θα μειωθεί, λόγω της αντικατάστασης της κατανάλωσης εισαγόμενων προϊόντων από την κατανάλωση ελληνικών προϊόντων.
12 Επιβολή δασμών στις εισαγωγές ξένων προϊόντων για να προστατευτεί περαιτέρω η εγχώρια παραγωγή. Αυτό θα οδηγήσει σε ταχύτατη ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής, αγροτικής και βιομηχανικής, η οποία θα διοχετεύεται προς την εσωτερική αγορά, αντί να εισάγουμε και να καταναλώνουμε ξένα προϊόντα. Αυτό θα ρίξει κατακόρυφα την ανεργία και θα ανορθώσει την οικονομία της χώρας.
Η εφαρμογή των παραπάνω μέτρων:
1 Άμεσα, θα μηδενίσει, σχεδόν, τόσο το δημόσιο, όσο και το ιδιωτικό χρέος, επειδή το σύνολο σχεδόν του χρέους είναι προς ιδιωτικές τράπεζες.
2 Άμεσα, θα μειώσει περίπου κατά 40% το δημόσιο έλλειμμα, λόγω της εξοικονόμησης των τόκων, που σήμερα πληρώνονται στις ιδιωτικές τράπεζες για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους.
3 Θα προκαλέσει άμεσα ταχύτατη και μόνιμη μείωση της ανεργίας, η οποία τελικά θα σταθεροποιηθεί σε πολύ χαμηλά επίπεδα.
4 Αρχικά θα αυξήσει τον πληθωρισμό, λόγω της αύξησης των τιμών των εισαγόμενων προϊόντων. Μεσοπρόθεσμα, όμως, ο πληθωρισμός θα πέσει σχεδόν στο μηδέν, καθώς η συνολική ποσότητα του χρήματος που κυκλοφορεί θα μπορεί να ελέγχεται πλήρως από την Κυβέρνηση και δεν θα εξαρτάται από τον ρυθμό με τον οποίον δανείζουν οι ιδιωτικές τράπεζες.
Δύσκολο, από πολιτικής άποψης, ενδέχεται να είναι το πρώτο διάστημα, μέχρι να ολοκληρωθούν οι μεταρρυθμίσεις και η κατάσταση να σταθεροποιηθεί. Σε αυτό το διάστημα θα πρέπει να ζητήσουμε πολιτική και οικονομική στήριξη από τη Ρωσία, την Κίνα και από χώρες της Λατινικής Αμερικής, ενώ, επιπλέον, θα πρέπει να επιδιώξουμε να γίνουμε το πρότυπο για τους λαούς της Ευρώπης, που είναι ήδη ή θα γίνουν αμέσως μετά, τα επόμενα θύματα των Διεθνών Τραπεζιτών και του Δ.Ν.Τ.

ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ
Πολλοί θα αναρωτηθούν μήπως αυτά που έχουμε γράψει για το τραπεζικό καρτέλ και για το προνόμιό του να δημιουργεί το χρήμα και να το δανείζει στις κυβερνήσεις είναι μια ανυπόστατη θεωρία συνομωσίας. Γι΄ αυτό, συνιστούμε στους αναγνώστες αυτού του κειμένου να διασταυρώσουν αυτά που γράφουμε μόνοι τους. Τα παρακάτω θα σας βοηθήσουν να διαπιστώσετε ότι αυτά που γράφουμε είναι πραγματικά.
Σε άρθρο της εφημερίδας Καθημερινής [4] διαβάζουμε:
«Σε κάθε περίπτωση, η ιδέα ότι χρειάζεται κάποιου είδους «σεισάχθεια» απέναντι στους διεθνείς τοκογλύφους, κερδίζει διαρκώς έδαφος. Πρόσφατα, ο οικονομολόγος Μάιλ Χάντσον έγραφε στους Financial Times: «Η μόνη διέξοδος από την κρίση του ευρωπαϊκού χρέους είναι μια διαπραγματεύσιμη παραγραφή του. Οι τράπεζες δανείζουν εικονικό χρήμα, που στην πραγματικότητα δεν διαθέτουν, το οποίο εγγυοδοτείται με κεφάλαια που στην πραγματικότητα δεν έχουν, που κι αυτά υποστηρίζονται από τις κεντρικές τράπεζες που τυπώνουν χρήμα από αέρα κοπανιστό. Όμως, όποτε οι οφειλέτες δυσκολεύονται να ξεπληρώσουν τα επαχθή δάνεια, οι τραπεζίτες προχωρούν σε κατάσχεση των περιουσιακών τους στοιχείων».
Πρόκειται για ξεκάθαρη επιβεβαίωση των όσων γράψαμε.
Στο άρθρο της διαδικτυακής εγκυκλοπαίδειας Wikipedia για το «τραπεζικό σύστημα κλασματικών αποθεμάτων» (fractional reserve banking) [5] διαβάζουμε τα εξής:
«Το τραπεζικό σύστημα κλασματικών αποθεμάτων είναι το τραπεζικό σύστημα, στο οποίο οι τράπεζες κρατούν μόνο ένα κλάσμα (μέρος) των καταθέσεών τους σαν απόθεμα [...] και δανείζουν το υπόλοιπο, ενώ, συγχρόνως, διατηρούν την υποχρέωση να καταβάλλουν το σύνολο των καταθέσεών τους, αν αυτές ζητηθούν (από τους καταθέτες). [...]
Η πρακτική αυτή είναι καθολική στο σύγχρονο τραπεζικό σύστημα και έρχεται σε αντίθεση με το τραπεζικό σύστημα πλήρων αποθεμάτων, το οποίο δεν εφαρμόζεται πλέον. [...]
Η διαδικασία του τραπεζικού συστήματος κλασματικών αποθεμάτων έχει ένα συσσωρευτικό αποτέλεσμα δημιουργίας χρήματος από τις τράπεζες, αυξάνοντας την ποσότητα του χρήματος στην οικονομία.»
Στο αντίστοιχο άρθρο για το «τραπεζικό σύστημα πλήρων αποθεμάτων» (full reserve banking) [6] διαβάζουμε τα εξής:
«Στο τραπεζικό σύστημα πλήρων αποθεμάτων όλο το χρήμα δημιουργείται από την Κυβέρνηση [...]
Αυτό έρχεται σε αντίθεση με το ισχύον σύστημα, στο οποίο ένα μεγάλο ποσοστό του χρήματος δημιουργείται από τις ιδιωτικές τράπεζες.»
Αξίζει να διαβάσετε ολόκληρα τα άρθρα, ώστε να διαπιστώσετε την αλήθεια όσων γράψαμε για την ακριβή διαδικασία με την οποία δημιουργείται το χρήμα.
Για να ενημερωθείτε αναλυτικότερα για τον τρόπο με τον οποίον οι τράπεζες απέκτησαν το προνόμιο της δημιουργίας του χρήματος, δείτε δυο εξαιρετικά ντοκιμαντέρ, τα οποία υπάρχουν ολόκληρα στο YouTube και μάλιστα και με ελληνικούς υποτίτλους. Είναι το “The Money Masters” και το “Money as Debt” [7, 8].

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
Ολόκληρη η ιστορία των Η.Π.Α., μέχρι το 1913, ήταν μια μάχη για το ποιος θα έχει το δικαίωμα της έκδοσης του χρήματος: η Κυβέρνηση ή οι ιδιωτικές τράπεζες. Από το 1764 ως το 1913, η αρμοδιότητα έκδοσης του χρήματος άλλαξε χέρια από τη μια πλευρά στην άλλη 8 φορές. Σήμερα, με τη νέα μεγάλη οικονομική κρίση, υπάρχει και πάλι στις Η.Π.Α. ένα ισχυρό κίνημα, το οποίο υποστηρίζει την κατάργηση του τραπεζικού συστήματος κλασματικών αποθεμάτων και την αντικατάστασή του από τραπεζικό σύστημα πλήρων αποθεμάτων, καθώς και την κατάργηση της ιδιωτικής κεντρικής τράπεζας των Η.Π.Α. Mια πρόταση νόμου, που υποστηρίζεται από εκατοντάδες βουλευτές, τόσο του Δημοκρατικού, όσο και του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, με κωδικό HR-1207, ζητά να γίνει έλεγχος της κεντρικής τράπεζας για πρώτη φορά από το 1913. Ο έλεγχος αυτός πιστεύουν ότι θα αποκαλύψει το ρόλο της τράπεζας αυτής στην πρόκληση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Για περισσότερες λεπτομέρειες για το κίνημα που υπάρχει στην Αμερική για τη νομισματική μεταρρύθμιση, μπορείτε να επισκεφθείτε τις ιστοσελίδες [9, 10].
Στην Αργεντινή, η οποία βρέθηκε και αυτή υπό τον ζυγό του Δ.Ν.Τ., το ξεπέρασμα της οικονομικής κρίσης έγινε με τον τρόπο που προτείναμε παραπάνω, δηλαδή με την κρατικοποίηση της κεντρικής τράπεζας της χώρας και με την έκδοση χρήματος από το κράτος. Αντιγράφουμε από άρθρο [11] του Ν. Ντάσιου στην εφημερίδα Ρήξη:
«Μετά τις εκτεταμένες λαϊκές εξεγέρσεις στην Αργεντινή [...], η νέα κυβέρνηση ανέστρεψε τις προτεραιότητες του ΔΝΤ, δίνοντας έμφαση στην αναδιάταξη της εγχώριας παραγωγής [...]. Ταυτόχρονα οι τοπικές αρχές εξέδωσαν «τοπικά ομόλογα», τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως νόμισμα. Οι επαρχίες πλήρωσαν τους υπαλλήλους με αποδείξεις που ονομάστηκαν «ομόλογα για την παραγραφή του χρέους» και που ισούνταν με το εθνικό νόμισμα της χώρας το πέσο. Τα ομόλογα αυτά μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τους εργαζόμενους για την αγορά τοπικών προϊόντων. Το μέτρο αυτό έχει μια βασική προϋπόθεση: την κρατικοποίηση της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας.»

ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ
Οι Διεθνείς Τραπεζίτες, δηλαδή το παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ, ελέγχεται από έναν αριθμό πολύ ισχυρών ανθρώπων, πολλοί από τους οποίους είναι γνωστοί. Η μεγαλύτερη και πιο πλούσια οικογένεια, με διαφορά, είναι η οικογένεια Rothschild. Άλλες μεγάλες οικογένειες είναι η οικογένεια Schiff, η οικογένεια Warburg και η οικογένεια Rockefeller. Μεταξύ αυτών που αποτελούν την κλίκα είναι o κος Σόρος, ο κος Κίσινγκερ, ο κος Zbigniew Brzezinski , ο κος Ben Bernanke, ο κος John Paulson, καθώς και άλλοι πολλοί. Όταν ο καθεστωτικός τύπος αναφέρεται στους «κερδοσκόπους» ή στις «αγορές» ουσιαστικά αναφέρεται σε αυτούς τους ανθρώπους.
Οι έξι μεγάλοι τραπεζικοί κολοσσοί που έχουν κεντρικό ρόλο στο όλο σύστημα είναι η Goldman Sachs, η Morgan Stanley, η JP Morgan Chase, η Citigroup, η Bank of America και η Wells Fargo. Οι έξι αυτές τράπεζες έχουν καταθέσεις ή δάνεια, που αντιστοιχούν στο 60% του Α.Ε.Π. των Η.Π.Α.
Τέλος, η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, η Παγκόσμια Τράπεζα και το Δ.Ν.Τ. είναι οι κεντρικές τράπεζες των κεντρικών τραπεζών. Είναι ιδιωτικοί οργανισμοί, ελέγχονται από τους Διεθνείς Τραπεζίτες και συντονίζουν τη χρεοκοπία και τη λεηλασία των εθνών.
Η παγκόσμια οικονομική κρίση δεν προκλήθηκε από λάθος. Ούτε είναι ένα φυσικό φαινόμενο πέρα από τον έλεγχο του ανθρώπου. Προκλήθηκε επίτηδες από την ηγετική κλίκα. Και δεν πρόκειται να σταματήσει εδώ, αλλά θα συνεχιστεί και θα είναι πολύ χειρότερη από την κρίση του 1929.
Στόχος είναι να προκληθεί παγκόσμια οικονομική ύφεση και γενικευμένο αδιέξοδο. Τότε η ηγετική κλίκα θα μπορέσει ευκολότερα να πείσει τον κόσμο, ότι μοναδική λύση είναι η δημιουργία Παγκόσμιου Νομίσματος, Παγκόσμιας Κεντρικής Τράπεζας ιδιωτικά ελεγχόμενης από τους ίδιους και Παγκόσμιας Κυβέρνησης. Και ας μη γελιόμαστε, η Παγκόσμια αυτή Κυβέρνηση, αν επιβληθεί, δε θα είναι δημοκρατική. Το ποιόν των ανθρώπων που συγκροτούν την ηγετική κλίκα το είδαμε στη Γάζα, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, το έχουμε δει στην πολιτική του Ισραήλ και στην παγκόσμια ανοχή για τις γενοκτονίες του. Οι άνθρωποι αυτοί είναι εγκληματίες και γενοκτόνοι. Αν δημιουργήσουν Παγκόσμια Κυβέρνηση αυτή θα είναι μια παγκόσμια δικτατορία.
Η επιλογή είναι μπροστά μας. Πρέπει να διαλέξουμε ανάμεσα σε δύο δρόμους: Ή θα υποταχθούμε στους Διεθνείς Τραπεζίτες ή θα ενώσουμε τους αγώνες μας με τους λαούς όλης της γης, που στενάζουν κάτω από το χρέος και την υποτέλεια που τους έχει επιβληθεί από το διεθνές τραπεζικό σύστημα. Αν επιλέξουμε τον δεύτερο δρόμο, νομίζω ότι μπορούμε να γίνουμε και κάτι παραπάνω: Να γίνουμε η πρωτοπορία του διεθνούς κινήματος ενάντια στο παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ.
Η επιλογή είναι δική μας.
*** Χαράλαμπος Παπαδόπουλος, Πολιτικός Μηχανικός ***

ΛΕΤΕ ΨΕΜΑΤΑ ΚΥΡΙΕ ΣΑΜΑΡΑ. ΚΑΙ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΚΑΛΑ…

Του Δρ. Κώστα Μυγδάλη αρχιτέκτονα μηχανικού.
Την παρελθούσα Πέμπτη, στην συζήτηση της Βουλής για το νέο φορολογικό νόμο, ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας κατά την προσφιλή τακτική των προκατόχων του και προκειμένου να στοιχειοθετήσει την κατηγορία των οικονομικών σκανδάλων εναντίον του ΠΑΣΟΚ, αναφέρθηκε κατά κόρον στην γνωστή «υπόθεση Μαυράκη» κατά την οποία δήθεν ο καθ. Δημήτριος Μαυράκης , πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ κατά την περίοδο 1985– 1986, υπεξαίρεσε και ενθυλάκωσε από την επιχείρηση το ποσό των πεντακοσίων εκατομμυρίων δραχμών.
Η όλη διαχρονική προσπάθεια των αρχηγών της Νέας Δημοκρατίας κατασυκοφάντησης του κ. Μαυράκη αλλά εν τέλει, του κυβερνώντος κόμματος , βασίζεται σε μια υποθετική ρήση του Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος φέρεται να σχολίασε το γεγονός με την φράση :
«είπαμε να κάνει ένα δώρο στον εαυτό του, αλλά όχι και πεντακόσια εκατομμύρια».
Φράση ο ποία το πρώτον δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα « Το Βήμα» Όλα αυτά συνέβησαν κατά το σωτήριο έτος 1986
Έκτοτε το όνομα του καθ. Μαυράκη, ευκαίρως - ακαίρως, αναφέρεται σε κάθε περίπτωση σκανδαλολογίας, υπό των εριτίμων αρχηγών αλλά και άλλων στελεχών της Νέας Δημοκρατίας.
Γνωρίζει βέβαια πολύ καλά ο κ. Σαμαράς ότι «υπόθεση Μαυράκη» δεν υπήρξε ποτέ στην πραγματικότητα και κράτησε όσο χρόνο χρειάσθηκε προκειμένου τα δικαστήρια της χώρας να αποφασίσουν οριστικά και αμετάκλητα με την έκδοση διαδοχικών αθωωτικών βουλευμάτων περί των ανύπαρκτων σκανδάλων. Ο κ. Σαμαράς θα έπρεπε να γνωρίζει ότι ούτε καν «αποχρώσες ενδείξεις» δεν υπήρχαν που να δικαιολογούν τη παραπομπή του στο ακροατήριο. Εκείνο που υπήρχε ήταν η λυσσώδης προσπάθεια διαπλεκομένων συμφερόντων να τον απομακρύνουν από τη Διοίκηση της ΔΕΗ και από τις προσπάθειες εξυγίανσης της. Αυτά είναι γνωστά στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ και θα όφειλε ο κ. Σαμαράς να τα γνωρίζει.
Αναγκάζομαι να αναφερθώ σε όλα αυτά, επειδή ο καθ . Μαυράκης είναι στενός προσωπικός και οικογενειακός μου φίλος.
Με τιμά με την φιλία του από το 1978, όταν ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ, ανέλαβε την ευθύνη της πολιτικής καθοδήγησης του ΠΑΣΟΚ στον νομό, περίοδο κατά την οποία εγώ ήμουν μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής.
Το ΠΑΣΟΚ στην Χαλκιδική το έστησε ο Μαυράκης οδηγώντας τη δημοκρατική παράταξη μακριά από τους τραμπουκισμούς των παρακρατικών και μετεμφυλιακών μορφωμάτων που δρούσαν ακόμη και τότε στην ορεινή Χαλκιδική. Και «ο εορακώς μεμαρτύρηκεν».
Δεν επιθυμώ να αναφερθώ εδώ στην πολιτική ιστορία του αγαπητού μου φίλου, η οποία ξεκινάει πριν την δικτατορία, ούτε στην γνωστή πολιτική και συνδικαλιστική του δράση, ούτε πολύ περισσότερο στην πολιτική του κρίση, την οποία βαθειά εκτιμώ, ούτε τέλος στο πολιτικό του ήθος το οποίο θαυμάζω, ήθος που τον οδήγησε να υπομένει με θάρρος όλη αυτήν την περιπέτεια και δοκιμασία της οικογένειάς του.
Θέλω όμως να θέσω δύο λαϊκού τύπου ερωτήματα μια και ο κ. Σαμαράς με εξαιρετική λαϊκίστικη αυθάδεια, για ακόμη μια φορά «.. της κείνων ρήμασι πειθόμενος..» προσπάθησε να στηρίξει την επιχειρηματολογία του σε ένα τρανταχτό ψεύδος και να σπιλώσει για ακόμη μια φορά το όνομα και την υπόληψη του καθ. Μαυράκη, ενώπιον της κοινωνίας αλλά και ενώπιον των δύο του παιδιών.
Ο βήχας και το χρήμα δεν κρύβονται λέει ο λαός μας. Η Ν.Δ από τότε κυβέρνησε την χώρα δύο φορές. Είχε την δυνατότητα να ελέγξει κάθε περιουσιακό στοιχείο του κ. Μαυράκη και των πλησιέστερων συγγενών του. ‘Όπως επίσης και τα έξοδα και τον τρόπο διαβίωσης του. Θα διαπίστωνε τότε ότι δεν υπάρχει τίποτε απολύτως το οποίο μπορεί να εγείρει την παραμικρή υποψία.
Το δεύτερο ερώτημα έχει να κάνει με τον τρόπο με τον οποίον ο κ. Σαμαράς χειρίζεται τα πολιτικά πράγματα που του αναλογούν, σε μια στιγμή κρίσιμη για τον τόπο .
Χωρίς το παραμικρό αίσθημα ευθύνης, σε μια περίοδο κρίσιμη για την χώρα, όπου εκτός των άλλων αμφισβητείται στο έπακρο η τιμή και η υπόληψη σύσσωμου του πολιτικού κόσμου και ενώ ο κάθε πολίτης που διατηρεί ακόμη (άραγε για πόσο), σώας τας φρένας, καλείται να υπερασπισθεί αυτήν την εναπομείνασα υπόληψη , υπερασπιζόμενος τους θεσμούς, ο κ. Σαμαράς σπεύδει να ρίξει για ακόμη μια φορά το ανάθεμα προς έναν πολίτη, για τον οποίον η δικαιοσύνη έχει οριστικά και αμετάκλητα αποφανθεί αθωωτικά .
Θα μπορούσε βεβαίως ο κ. Σαμαράς να συλλέξει τις αναγκαίες πληροφορίες από τον ομογάλακτό του κ. Καρατζαφέρη, ο οποίος την περίοδο εκείνη του «σκανδάλου» και επί σειρά μηνών, ως ιδιοκτήτης σταθμού τηλεόρασης είχε εγκαταστήσει μόνιμη κάμερα επί 24ώρου βάσεως έξω από την κατοικία του καθ. Μαυράκη και παρακολουθούσε στενά αυτόν και την οικογένεια του.
Τα θυμάμαι όλα αυτά και θλίβομαι βαθύτατα, τριάντα τόσα χρόνια μετά, την απίστευτη ταλαιπωρία του αγαπητού μου φίλου, τα θυμάμαι σήμερα που πολύ μέσα στην κρίση που μας κύκλωσε τίποτε δεν διδαχθήκαμε με τον κ. Σαμαρά να συκοφαντεί , να αποφεύγει την αλήθεια και να οριοθετεί την πολιτική παρακμή της παράταξης του. Τελικά σκέπτομαι ότι είμαστε αδιόρθωτοι.
Η «περίπτωση Μαυράκη» θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μόνο ως παράδειγμα στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας για το πώς κατασκευάζονται ως ένοχοι από μεγάλα ενεργειακά αυτοί που προσπάθησαν να εξυγιάνουν ένα διεφθαρμένο πολιτικό και οικονομικό σύστημα.
Δεν θυμάμαι βέβαια το ΠΑΣΟΚ να αντέδρασε ποτέ οργανωμένα σε αυτήν την προσπάθεια σπίλωσης του επιφανούς στελέχους του, πέρα από κάποιες μεμονωμένες τοποθετήσεις βουλευτών του. Ακόμη κι όταν αποδείχθηκε η πλαστότητα των περίφημων μαγνητοταινιών ακόμη κι όταν έγινε γνωστό ότι η πώληση ρεύματος προς την Αλβανία με παρότρυνση του σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας, πραγματοποιήθηκε με οικονομικό όφελος για τη ΔΕΗ.
Δεν αναφέρομαι βέβαια γενικά και αόριστα αλλά σε συγκεκριμένους παράγοντες του ιστορικού ΠΑΣΟΚ, όπως ο κ. Κ. Σημίτης, επιστήθιος φίλος τότε του κ. Μαυράκη που όταν τελεσιδίκησαν αθωωτικά όλες οι ποινικές και αστικές διώξεις δεν είχε την ευαισθησία και το πολιτικό θάρρος να τον αποκαταστήσει ηθικά καθώς θα εθίγοντο τα κινήσαντα την συκοφαντία διαπλεκόμενα συμφέροντα όπως και οι κ.κ. Τσοχατζόπουλος , Λαλιώτης, η κ. Β. Παπανδρέου και τα άλλα μεγαλόσχημα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και πολλοί άλλοι, δημοσιογράφοι , πολιτικοί και κάθε είδους διαπλεκόμενοι που γνώριζαν καλά το εύρος της αλητείας αυτών που έστησαν την υπόθεση Μαυράκη. Γνωστά είναι τα ονόματα και ο ρόλος των προσώπων και ο κ. Σαμαράς οφείλει να τα γνωρίζει.
Αλλά και εδώ στους τοπικούς δικούς μας παράγοντες στη Χαλκιδική που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο άσκησαν πολιτική και κομματική εξουσία και που σε μεγάλο βαθμό οφείλουν την ανάδειξη τους στον Δημ . Μαυράκη και αναφέρομαι στους κ.κ Ξανθόπουλο , Πάχτα, Ευαγγελινό , Σαμαρά, Μπογδάνο κ. α
Ας βγουν επί τέλους να μιλήσουν για τον Μαυράκη και τη προσφορά του στην αποκατάσταση της δημοκρατικής ομαλότητας στο Νομό μας εκείνα τα χρόνια και να μας πληροφορήσουν όλους πως οι ίδιοι γνώρισαν τον άνδρα και πως αξιολογούν μετά από τόσα χρόνια την στάση όλων όσων επί τριάντα χρόνια τον λοιδορούν και εκείνων που δεν διαθέτουν το πολιτικό ανάστημα να τον υπερασπισθούν.
Ο Δημ. Μαυράκης όταν κατηγορήθηκε δεν αρνήθηκε τη βάσανο της δικαστικής έρευνας, δεν ζήτησε την προσχηματική απαλλαγή του, δεν οχυρώθηκε πίσω από πολιτικές παραγραφές, προσήλθε με εμπιστοσύνη στο φυσικό δικαστή του και αθωώθηκε. Με ποιο δικαίωμα ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης που ως υπουργός της προηγούμενης κυβέρνησης και μέλος του κοινοβουλίου συνέπραξε στην παραγραφή των ποινικών ευθυνών των συναδέλφων του, νομιμοποιείται να συκοφαντεί καλυπτόμενος από τη βουλευτική ασυλία και τη θεσμική του ιδιότητα;
Στην κρίσιμη περίοδο που διέρχεται η χώρα, εκτός των άλλων που θα ζήσουμε , θα κυριαρχήσει, όπως δείχνουν τα πράγματα, ένας νέος λαϊκισμός που θα ζητάει ενόχους. Δεν είναι όμως αυτό το συμφέρον της πατρίδας. Συμφέρον είναι ό,τι είναι αληθινό, ό,τι υπηρετεί την πατρίδα.
Ας προσέξει ο κ. Σαμαράς, αν θέλει να είναι στ΄ αλήθεια ηγέτης στις δύσκολες περιστάσεις στις οποίες η παράταξη του οδήγησε την πατρίδα. Οι καιροί ου μενετοί….