Σάββατο, 24 Απριλίου 2010

Τ' αντέχουμε;

Αρχίζει το ματς...

Καλή τύχη, αγαπητοί φίλοι, στην ομάδα σας στον τελικό του κυπέλου Ελλάδας που αρχίζει σε λίγο!
Εμείς θα απολαύσουμε τον τελικό, ευχόμενοι οι "κάφροι", των δύο ομάδων, να μη χαλάσουν τον αγώνα! (η κοπέλα της φωτογραφίας πιστεύω να μη μας χαλάει!)
Όσο μας αφορά, θα μας επιτρέψετε να επιθυμούμε νταμπλ για τη φετινή περίοδο!

ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ

"Αγαπητοί φίλοι
Θα σας παρακαλούσα θερμά, αν είναι δυνατό να δημοσιεύσετε τους λόγους που επιβάλλουν την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης.
Υπάρχει νομοσχέδιο, πότε ψηφίστηκε και με ποιες αιτιάσεις, δηλαδή ψάχνω γιατί δεν γνωρίζω τι είναι αυτό που θα αποτρελάνει την Ελληνική κοινωνία και οι πραγματικοί λόγοι που μας επιβάλλεται.
Ευχαριστώ θερμά για τη φιλοξενία και την ενημέρωση που μου προσφέρετε."
ΡΕΣΠΕΝΤΖΑ: Αγαπητέ φίλε όλα αυτά μπορεί να τα δει κανείς στο κείμενο της Δημόσιας Διαβούλευσης και το οποίο μπορούμε να δούμε στην ιστοσελίδα της ΚΕΔΚΕ!

O χρυσός «δηλητηριάζει» τα Μαντεμοχώρια

Η ανεξέλεγκτη διαχρονικά διαχείριση των μεταλλείων καταστρέφει το περιβάλλον και απειλεί σοβαρά την υγεία των κατοίκων
Ήταν η τρίτη φορά που επισκεπτόμουν την πανέμορφη αυτή περιοχή, με τα πυκνά δάση από οξιές, δρυς, καστανιές και πλατάνια. Τις προηγούμενες, το 1999 και το 2007, είχα γράψει για τις μεγάλες βλάβες που είχαν ήδη προκληθεί στο περιβάλλον από τη μεταλλευτική δραστηριότητα, με τη δηλητηρίαση ...>>>>>>

του εδάφους, του βυθού και του υδροφόρου ορίζοντα από βαρέα μέταλλα, την ανασφάλεια των κατοίκων της Στρατονίκης λόγω των εξορύξεων που πραγματοποιούνται κάτω από τον οικισμό -τη στιγμή μάλιστα που το χωριό βρίσκεται πάνω στο σεισμικό ρήγμα της Χαλκιδικής- αλλά και την ασύμφορη για το ελληνικό Δημόσιο σύμβαση παραχώρησης.

Στο μεταξύ, το Συμβούλιο της Επικρατείας είχε βάλει φρένο στην εγκατάσταση μεταλλουργίας χρυσού στην Ολυμπιάδα, σταθμίζοντας πως παραβιάζεται η αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης. Πρόσφατα όμως είχε κρίνει νόμιμη τη συνέχιση της εξόρυξης κάτω από το χωριό, θέτοντας πάντως την προϋπόθεση η εκσκαφή να γίνεται με μηχανικό τρόπο (μετροπόντικα).
Περισσότερα ΕΔΩ

Λάβαμε το μήνυμα...

Ο Έλληνας Πολίτης είναι πάντα υπάκουος και πειθαρχημένος, αντιλαμβάνεται άμεσα το τι πρέπει να κάνει, λειτουργούν οι αυτοματισμοί της αυτοσυντήρησης και "ετεροσυντήρησης"!!!
Μπορεί να αντιληφθεί τις αγωνίες των ασχολούμενων με την οικονομία μας και την προκοπή (!) μας και δεν περιμένουν οδηγίες, παίρνουν πρωτοβουλίες!
-Αυτό ακριβώς έκανε και ο ταπεινός πολίτης που χθες γιόρτασε την ονομαστική του εορτή! Δεν περίμενε καμιά κυβερνητική οδηγία, καμιά ευρωπαϊκή προτροπή, καμιά "Δ.Ν.Τ....ιακή" διαταγή! Έπραξε τα δέοντα!
-Ίσως στο χαβαλέ μπορείς να προσπεράσεις τέτοιες καταστάσεις! Ευρηματικός ο "Γιώργος" που "θυροκόλλησε" το "διάταγμα" των αλητήριων της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ.!



Απίστευτο…!

Από κει που πριν λίγο άρχοντες της αυτοδιοίκησης διαλαλούσαν ότι οι πολίτες δεν είναι ενήμεροι για το σχέδιο «Καλλικράτης», ξάφνου όλοι άρχισαν να καταθέτουν τις προτάσεις τους καθ΄ οιονδήποτε τρόπο.
Εκτός του παραδοσιακού τρόπου, δηλ. πορείες (με ντουντούκες και γνήσια παραδοσιακά προϊόντα) και καταλήψεις, χρησιμοποιείται, σωστά, και το διαδίκτυο. Επειδή μπορούμε πίνοντας το καφεδάκι μας να διαβάσουμε με την ησυχία μας, πλεονέκτημα αυτού του είδους η ενημέρωση, μαθαίνουμε και κάτι παραπάνω. Μαθαίνουμε δηλ. τα επιχειρήματα των τοπικών κοινωνιών που διεκδικούν αδιαπραγμάτευτα σύμφωνα με τα δικά τους αποκλειστικά συμφέροντα, αγνοούν την διπλανή τους τοπική κοινωνία.
Από αυτό το αλαλούμ δεν μπόρεσε να αποστασιοποιηθεί και η ΤΕΔΚ του νομού μας.
Η πρόταση προς τη Γ.Σ., που «πλειοψήφησε», λέει, είναι η δημιουργία τριών Δήμων στο νομό. Οι προτάσεις που κατατέθηκαν προς συζήτηση ήταν από ένας έως εφτά Δήμοι στο νομό.
Το τραγικό ή το σοβαρό αν θέλετε είναι ότι ο πρόεδρος της ΤΕΔΚ Χαλκιδικής, Δήμαρχος Ανθεμούντα, πρότεινε ο Δήμος που εκπροσωπεί πρέπει να ενταχθεί στο Δήμο της Θέρμης.
Έτσι στο αλαλούμ αυτό των προτάσεων και δια της «προσχωρητικής» μεθόδου των διαδικασιών της ψηφοφορίας, κατέληξαν στην «ισχυρή» και «σοβαρή» πρόταση των τριών Δήμων. Δηλ. για να καταλάβουμε, πως είναι δυνατόν το σκεπτικό της πρότασης δημιουργίας εφτά Δήμων να είναι το ίδιο με αυτό των τριών που κατεβαίνει ως «πλειοψηφούσα» πρόταση;
Το απίστευτο είναι ότι αυτό το αλαλούμ χρησιμοποιείται ως επιχείρημα ότι ισχυροποιείται, λέει, η άποψη υπέρ των λίγων και ισχυρών Δήμων, ξεχνώντας ή αδιαφορώντας για τις αποφάσεις των τοπικών κοινωνιών, που είναι και το ζητούμενο της επιτυχίας του σχεδίου «Καλλικράτης» και τις υποσχέσεις που δόθηκαν. Αν κατάλαβα καλά ισχυρός Δήμος, εκτός των άλλων, εμπεριέχει και την έννοια της άμεσης επίλυσης των προβλημάτων του πολίτη, ο λειτουργικός Δήμος. Ισχυρός Δήμος δεν είναι κατ΄ ανάγκην αυτός που έχει και τα περισσότερα στρέμματα γης.
Ο Θεός, για να μη μπω ο μηχανισμός που μπήκε στη ζωή μας, να βάλει το χέρι του.
Ο Πολυγυρινός

Τους μάλωσε δημόσια...

Ύψωσε τον τόνο της φωνής του ο Γραμματέας της Νομαρχιακής του ΠΑΣΟΚ στη Χαλκιδική (Γ. Παπαδόπουλος) θέλοντας να τονίσει ότι είναι απαραίτητο να σέβονται όλοι τους (βουλευτές και στελέχη) τις αποφάσεις των οργάνων!
Άδικο, σε σχέση μ' αυτό, δεν έχει, εφόσον τηρούνται όλες οι διαδικασίες... αλλά και να τους μαλώνεις δημόσια από την τηλεόραση μ' αυτόν τον τρόπο...!

Ο Παπανδρέου φταίει!...

Άραγε οι …νάνοι του σήμερα, κάνουν τους παλιούς να φαντάζουν …γίγαντες;



Παρόλο που η …παρελθοντολαγνεία, δεν περιλαμβάνεται στα –πολλά- ελαττώματά μου, καμιά φορά, βλέποντας και ζώντας την …πολύπλευρη κατάντια της σημερινής Ελλάδας και την ανικανότητα των πολιτικών της να διαχειριστούν τις τύχες μιας μικρής χώρας, στην …υπερτιμημένα δύσκολη σύγχρονη εποχή –σε σχέση με το παρελθόν-, αναπολώ …παράξενα πράγματα ή μάλλον …παράξενα πρόσωπα… Αναπολώ, που λέτε, όλους εκείνους τους πολιτικούς, των πρώτων χρόνων της μεταπολίτευσης…

Αναπολώ το γέρο …Κωνσταντίνο Καραμανλή, για παράδειγμα (ναι, ναι, ακόμα κι αυτόν…) που δεν έκρυψε ποτέ με διάφορες τσιριμόνιες ότι είναι δεξιός (κι αυτή την πολιτική άλλωστε, ακολούθησε), αλλά διέκρινες πάνω του έναν πατριωτισμό και μια προσπάθεια (από ενοχές ή τι άλλο δεν ξέρω…) να απεμπλακεί από το …πολύ κακό παρελθόν, τόσο της δικής του ΕΡΕ, όσο και της μετεμφυλιακής Δεξιάς γενικότερα και να κάνει κάποια βήματα μπροστά...>>>>>>

Αναπολώ τον Αντρέα τον Παπανδρέου, τον μοναδικό πολιτικό που λατρεύτηκε και …μισήθηκε τόσο από τους Έλληνες, όσο κανένας άλλος, που με το ιδιότυπο (λαϊκιστικό αν θέλετε) σοσιαλιστικό μοντέλο του και την πολιτική του (ιδιαίτερα της 1ης τετραετίας του), ήταν ο πρώτος που έδωσε ένα όραμα στον «μη προνομιούχο» Έλληνα και σημάδεψε έντονα, τη νεότερη ιστορία της χώρας…

Αναπολώ το …μπάρμπα Χαρίλαο το Φλωράκη, που με τη κορμοστασιά του, το αγέρωχο ύφος του, το μεστό λόγο του, αλλά και το χαμόγελό του, απενοχοποίησε ακόμα και από φανατικούς αντιπάλους του, την εικόνα του …«αιμοσταγή» καπετάν Γιώτη, που του είχε φορτώσει για χρόνια το (συνολικά) δεξιό κράτος…

Αναπολώ το Λεωνίδα Κύρκο, το ρήτορα, το λαοπλάνο αν θέλετε, που πρέσβεψε κάτι καινούργιο για την αριστερά της εποχής του και που πάντα η αγάπη και η εκτίμηση του λαού, ήταν αντιστρόφως ανάλογη με τη (μικρή) εκλογική του δύναμη…

Αναπολώ ακόμα και τον …Νέστωρα της Αριστεράς και της πολιτικής, τον Ηλία τον Ηλιού, με το σοφό, μετριοπαθή, αλλά συνάμα προοδευτικό και προφητικό του λόγο…

Ξέρω βέβαια, ότι μπορούμε όλοι, να πούμε πολλά για όλους αυτούς, να τους κάνουμε κριτική, να τους φορτώσουμε διάφορα κακά κι ο καθένας από ‘μας, ανάλογα με την ιδεολογία του ή την κομματική του ταυτότητα, να βγάλει πολλά βέλη από τη φαρέτρα του, εναντίον τους…
Αλλά δεν μπορούμε, παρά να τους χαρακτηρίσουμε «πατριώτες» (με τη σωστή έννοια του όρου), ανθρώπους και πολιτικούς, που μπορούσαν στα δύσκολα, που είχαν το σθένος να χτυπήσουν το χέρι στο τραπέζι, που είχαν πάνω απ’ όλα, την Ελλάδα και το λαό της…

Και δε, ξέρω, αν είναι μόνο η σύγκριση, μ’ αυτά τα …«δείγματα πολιτικών» που έχουμε σήμερα (κι εγώ προσωπικά δεν εξαιρώ κανέναν, απ’ αυτό το χαρακτηρισμό), που τους κάνει να φαντάζουν πραγματικοί …γίγαντες, τηρουμένων πάντα των αναλογιών, των …ιδεολογιών και της εποχής…

Και ειλικρινά, για ένα πράγμα φοβάμαι… μήπως στο μέλλον, τα παιδιά μας, φτάσουν στο σημείο να αναπολούν τους σημερινούς …«νάνους», σε σχέση μ’ αυτούς που θα έχουν τότε…