Παρασκευή, 30 Απριλίου 2010

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΙΛΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΟΤΣΙΑΝΟΥ

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ
Τα μέλη του Συλλόγου Φίλων των Ιδρυμάτων Στέφανου Κότσιανου, στην τελευταία Γενική τους Συνέλευση, εξέλεξαν νέα όργανα διοίκησης του Συλλόγου, τα οποία στη συνέχεια συγκροτήθηκαν σε σώμα ως εξής:
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Πρόεδρος: Ζωγραφάκης Γιώργος ...>>>>>>>

Αντιπρόεδρος: Πασπάλης Πολύβιος
Γεν. Γραμματέας: Βασιλάκης Γιάννης
Ταμίας: Βερροιώτης Αντώνης
Μέλος: Μπουλάκης Λάζαρος
Αναπληρωματικά μέλη ΔΣ: Βασιλάκης Δημήτρης, Κανατάς Γιάννης, Τσαμουρτζής Αθανάσιος
ΕΞΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Πρόεδρος: Λαμπούδης Θόδωρος
Μέλος: Μαγδάλης Θανάσης
Μέλος: Γκιουμουσίδης Βενέδικτος
Αναπληρωματικό μέλος Ε. Επιτροπής: Ζούνης Τάσος
Η νέα διοίκηση του Συλλόγου θα δραστηριοποιηθεί προς την κατεύθυνση υλοποίησης της διαθήκης Στέφανου Κότσιανου και συγκεκριμένα α) Στην αποκατάσταση του Κοτσανέικου και στη δημιουργία του Μουσείου και β) Στην προώθηση της σύστασης του Ιδρύματος ενίσχυσης των μαθητών, υπόθεση η οποία βρίσκεται στα αρμόδια υπουργεία. Για κάθε εξέλιξη θα ενημερώνονται τα μέλη και η κοινή γνώμη.
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος Γιώργος Ζωγραφάκης
Ο Γεν. Γραμματέας Γιάννης Βασιλάκης

Η Αντίσταση είναι ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ!

Πρωτομαγιά αύριο και να θυμίσουμε ότι στον Πολύγυρο θα γίνουν οι εκδηλώσεις των εργαζομένων. Εκδηλώσεις από τις οποίες δεν πρέπει να λείψει κανείς, οφείλουμε να είμαστε παρόντες!
Η πρώτη συγκέντρωση θα γίνει στο Εργατικό Κέντρο Χαλκιδικής στις 10:30 και τη διοργανώνουν το Εργατικό Κέντρο Χαλκιδικής με το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ.
Η δεύτερη θα γίνει στις 11:00 μπροστά στο Δημαρχείο Πολυγύρου και τη διοργανώνει το ΠΑΜΕ.
Ερωτήματα του τύπου "γιατί χωριστά, γιατί δύο" δεν είναι της ώρας, μπορούμε και πρέπει να τα συζητήσουμε αύριο, όχι την ώρα του αγώνα και η αυριανή μέρα τέτοια είναι: ΗΜΕΡΑ ΑΓΩΝΑ!
Τα προβλήματα είναι κοινά για όλους μας, το τσουνάμι του Δ.Ν.Τ. και της φτώχειας έρχεται για όλους, ας αντιδράσουμε!

Αρκετά πια με τα τσίπουρα.

Αρκετά πια με τα τσίπουρα, τους ουζομεζέδες και τα κοψίδια.
Για όσους ακόμα δεν κατάλαβαν και νομίζουν ότι όλα όσα συμβαίνουν γύρω τους δεν τους αφορούν και αφορούν κάποιους άλλους ανθρώπους, κάποια άλλη χώρα, καιρός είναι να το καταλάβουν και να βγουν από την νωθρότητα, την αφασία και την απραξία. Αντί να πάρουμε τα βουνά και τα λαγκάδια, ας πάρουμε τα παιδιά μας, τους φίλους μας, τον άνθρωπό μας, και να πάμε εκεί, κοντά στους άλλους.
Σε αυτούς που έχει "μαλλιάσει" τόσα χρόνια η γλώσσα τους, έχει βραχνιάσει η φωνή τους να δηλώνουν παρόν ενώ εμείς αμέριμνοι τρώμε και πίνουμε σαν τα ζωντανά. Εμπρός να ενεργοποιήσουμε τον μηχανισμό στήριξης της ζωής μας. Αντί για παγάκια στο τσίπουρο, να βάλουμε πάγο στα απάνθρωπα σχέδιά τους. Αντί να ψήσουμε τα κοψίδια να προλάβουμε να αντιδράσουμε, γιατί ήδη αρχίσαμε να ψηνόμαστε εμείς οι ίδιοι.
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.
Υ.Γ. Πονηρούλη. Nομίζεις ότι με τον μισθουλάκο, τις ελιές ή το εισόδημα από την μικροεπιχείρηση που έχεις, θα την βγάλεις.
ΕΝΕΔΡΑ

Γάτος γ@μ@ει, γάτος νιαουρίζει!

"Όσο για την ονομασία του δήμου «Αριστοτέλης», παρόλο που σεβόμαστε το όνομα και το πρόσωπο που χαρακτηρίζει την περιοχή μας, δημιουργεί προβλήματα, καθώς δεν αποτελεί γεωγραφικό προσδιορισμό. Είμαστε ένας τουριστικός δήμος που χρειάζεται γεωγραφικό προσδιορισμό." (Μ. Βλαχόπουλος, σήμερα στον ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟ)
-Να υποθέσουμε ότι είναι μια προσπάθεια αποπροσανατολισμού της συζήτησης από το πρόβλημα που δημιουργήθηκε με την έδρα του νέου Δήμου;

ΜΕΙΩΣΤΕ ΤΩΡΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ ΚΑΤΑ 30%

Σε λίγες ημέρες τα σκληρότερα οικονομικά αντιλαϊκά μέτρα που βίωσε μεταπολεμικά η χώρα θα είναι μια ζοφερή πραγματικότητα.
Επειδή τα μέτρα που ανακοινώθηκαν θίγουν βάναυσα την σφαίρα των βιοτικών αναγκών του λαού της χώρας μας.
Επειδή τα μέτρα οδηγούν στην καταστροφή του κοινωνικού ιστού και στην υφεσιακή καθίζηση της οικονομίας.
Επειδή η πολιτική της οικονομίας ...>>>>>>

χωρίς χρήμα ή με λιγότερο χρήμα μπορεί να δώσει διεξόδους μόνο εάν ικανοποιούν τις ανθρώπινες ανάγκες τους οι πολίτες.
Επειδή τα μέτρα ως έχουν αποτελούν λαιμητόμο για όλους τους Ελληνες.
Επειδή αντιλαμβανόμαστε ότι με τα μέτρα αυτά πληρώνει και πάλι ο λαός τις ασύδοτες αισχροκέρδειες των «επενδυτών» και «επιχειρηματιών» και την απίστευτη ανικανότητα του «πολιτικού κόσμου» (για να μην κάνουμε λόγο για σκάνδαλα – κλοπές του δημοσίου χρήματος).
Επειδή υπολογίσαμε ότι τα μέτρα που ανακοινώθηκαν ότι θα ληφθούν, προκαλούν κατ’ ελάχιστο και σύμφωνα με την δική μας εκτίμηση μείωση 30% στα κόστη παραγωγής και υπηρεσιών

και προκειμένου να υπάρξει κοινωνική δικαιοσύνη, σεβασμός της αξίας των ανθρώπων και της προσωπικότητάς τους που θίγεται άμεσα και βάναυσα, αλλά και να μην μετατραπούν τα μέτρα σε μονομερές όργιο κερδοσκοπίας των κύρια υπεύθυνων για την κρίση, δηλ. της οικονομικής ολιγαρχίας και εις βάρος και πάλι του ελληνικού λαού.

ΖΗΤΟΥΜΕ & ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ως πολίτες αυτής της χώρας, ΟΠΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ (που δεν θα έπρεπε ποτέ να είχατε λάβει)

ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΕ ΑΜΕΣΗ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ ΜΕΙΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ ΤΩΝ ΑΓΑΘΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟΣΤΟ 30%

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ & ΤΟ ΟΦΕΙΛΕΤΕ ΗΘΙΚΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ & ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΕΤΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΖΩΗ.

Μην επικαλεστείτε πάλι την «ελεύθερη αγορά» για να μην λάβετε το μέτρο: Η ίδια η «ελεύθερη αγορά» επιβάλλει την μη παρέμβαση του κράτους στον καθορισμό της αμοιβής των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Αφού «παρεμβαίνετε» λοιπόν στις αποδοχές των εργαζομένων, οφείλετε να παρέμβετε και στις τιμές των αγαθών και των υπηρεσιών, καθώς το νομοθετικό πλαίσιο και η κατάσταση «έκτακτης ανάγκης» που επικαλείστε καθιστούν νόμιμη και πολιτικά επιβεβλημένη την υλοποίηση του αιτήματός μας.

ΠΑΡΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΝΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

ΙΘΑΚΗ

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή ...>>>>>>

συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Aιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.

Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.
Aλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.

Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.

..από ψηλά δεν φαίνεστε καθόλου…

Απάντηση των πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας με επιστολή, την οποία απέστειλαν στο defencenet.gr και η οποία έχει ως εξής:
«Αυτή την “δουλειά” δεν ξεκινήσαμε να την κάνουμε για τα χρήματα…Δώσαμε εξετάσεις για να μπούμε στην Σχολή Ικάρων γνωρίζοντας ότι θα στερηθούμε 4 από τα καλύτερα χρόνια ενός εφήβου (τα φοιτητικά) κλεισμένοι ...>>>>>>

μέσα σε ένα στρατόπεδο…το τίμημα του να κάνουμε αυτό που αγαπάμε, αυτό που λατρεύουμε… να πετάξουμε μια μέρα πάνω από το Αιγαίο.
Δεν περιμένουμε να γίνουμε πλούσιοι από αυτό. Το μόνο που ζητήσαμε είναι να υπάρχει ηρεμία στην προσωπική και οικογενειακή ζωή μας ώστε να αφοσιωθούμε ψυχή τε και σώματι στην προσφορά στην πατρίδα και το κοινωνικό σύνολο να αφοσιωθούμε στην λατρεία μας… στην “δουλειά” μας.
Σε μια “δουλειά” που πριν φύγουμε το πρωί φιλάμε την οικογένεια και πάμε για απογείωση. Σε μια “δουλειά” που στο αεροδρόμιο αφήνουμε τα κλειδιά πάνω στο αυτοκίνητο για να μην χρειαστεί αργότερα να σπάσει κάποιος το παράθυρο του οδηγού για να το γυρίσει στα σπίτια μας. Σε μια δουλειά που ούτως ή αλλιώς τα λεφτά ΗΔΗ έφταναν οριακά για να συντηρήσω την οικογένεια μου με την γυναίκα μου να δουλεύει και εκείνη. Η “σπάταλη” ζωή μας; Ένα στεγαστικό δάνειο όλο κι όλο για να έχουμε το δικό μας σπίτι….
Θα κάναμε ευχαρίστως κύριοι και δεύτερη δουλειά για να μην τους λείψει τίποτα. Δεν προλαβαίνομε όμως όταν 6 μήνες τον χρόνο λείπω για υπηρεσίες σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Το να βάλουμε όλοι το χέρι στην τσέπη φαντάζει δίκαιο. Δεν είναι όμως ρεαλιστικό και δυστυχώς δεν είναι εφαρμόσιμο για όλους. Εμείς θα συνεχίσουμε να πετάμε ακόμα και με 100% μείωση μισθού, ακόμα κι αν “κλείσουν” τα σπίτια μας. Ο λόγος; Η εξάρτηση της πτήσης, η υπερηφάνεια της προσφοράς όχι στο κράτος (αυτό το έχουμε σιχαθεί προ πολλού) μα στις πέτρες αυτού του τόπου» το “πανί” στο οποίο ορκιστήκαμε, και την ευγνωμοσύνη στα μάτια του πατέρα που σώθηκε το παιδί του ή του αγρότη που δεν κάηκε το σπίτι του…
Μην φοβάστε κύριοι ακόμη και με την χθεσινή “λευκή απεργία” (“απεργία” στην οποία όλες οι ετοιμότητες ήταν όπως κάθε μέρα στο100%). Τα scramble ήταν στον αέρα σε λιγότερο από 2 λεπτά ,τα μεταγωγικά επιχειρούσαν σε αεροδιακομιδές και τα ελικόπτερα συνέχιζαν να σέρνονται πάνω από τα κύματα για να σώζουν ναυαγούς και λαθρομετανάστες με καιρούς που ούτε να τους περιγράψετε δεν μπορείτε.
Μόνο μια χάρη από όλους εμάς… αύριο το πρωί , σπαταλήστε 2 μόνο λεπτά από τον χρόνο σας και φέρτε στο μυαλό σας κάποιους που δεν είναι πλέον μαζί μας… κάποιους που απογειώθηκαν χωρίς ποτέ να προσγειωθούν… κάποιους που το κράτος και οι κοινή γνώμη τους θυμήθηκε και τους ονόμασε ΉΡΩΕΣ μετά το θάνατό τους… αλλά πριν από αυτόν ήταν απλά…. ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΆΛΛΗΛΟΙ… Σπαταλήστε 2 λεπτά για να κοιταχτείτε στον καθρέφτη. Αν δεν καταλάβετε τίποτα…….χαλάλι σας! Έτσι κι αλλιώς από ψηλά δεν φαίνεστε καθόλου…»
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Nα πώς αντιμετωπίζονται οι κρίσεις !!!

Το 1982 δούλευα σε μεγάλη βιομηχανική αμερικανική εταιρεία στην Νέα Υόρκη. Η ύφεση άρχιζε και στο διοικητικό συμβούλιο γινόταν η συζήτηση για πόσο κόσμο θα απολύσουμε... Ήμουν υπεύθυνος για το σχέδιο κερδοφορίας και είχα μαζέψει όλες τις προτάσεις από 42 χώρες. Όλοι είχαν προτείνει περικοπές προσωπικού – 15.000 παγκοσμίως.
Ο κάθε αντιπρόεδρος έκανε τις προτάσεις του. Ο πρόεδρός μας δεν μιλούσε.
Κοιτάζαμε όλοι ο ένας ...>>>>>>

τον άλλον και δεν είχαμε ιδέα γιατί ήταν αμίλητος.
Όταν τελειώσαμε, ξαφνικά ο πρόεδρος ζήτησε την άδεια να μιλήσει. Ο λόγος του έχει μείνει αποτυπωμένος στο μυαλό όλων που ήμασταν εκεί, και αν και έχουν περάσει 28 χρόνια, τον θυμάμαι λες και ήταν χθες. Θα τον αναπαράγω όσο πιο σωστά μπορώ, γιατί οι αξίες που περιέχει είναι αθάνατες και μπορούν να φανούν χρήσιμες σε αυτό που θα ζήσουμε σύντομα.
-Ο καθαριστής όταν περνά την πόρτα τού εργοστασίου είναι σύζυγος, πατέρας παιδιών, που πάει στο σπίτι που χρωστάει, και κοιτάζει με υπερηφάνεια αυτά που δημιούργησε, και, αν και λίγα, του είναι αρκετά.
Αποφασίζουμε σήμερα να τον διώξουμε. Να χάσει την δουλεία του, να πάει σπίτι άνεργος με μια επιταγή δυο μηνών. Τι θα πει στα παιδιά του..., τι θα πει στην γυναίκα του, πώς να τους εξηγήσει ότι από αύριο χάνει την αξιοπρέπειά του.
Και αν σε τρεις μήνες δεν έχει βρει δουλειά, θα χάσει το σπίτι του και ίσως την γυναίκα του. Δεν μπορώ να βάλω την υπογραφή μου σε ένα σχέδιο που καταδικάζει την ζωή και την ύπαρξη τόσων ανθρώπων.
Αλλά την ιδία στιγμή έχω και υποχρέωση στους μετόχους μου που μου εμπιστεύτηκαν τις οικονομίες του και εάν δεν κάνω κάτι, τα συνταξιοδοτικά ταμεία δεν θα έχουν λεφτά για τις συντάξεις.
Οι απολύσεις που όλοι μου προτείνετε μειώνουν τα ετήσια έξοδα κατά $135 000 000.
Έκανα ένα απλό υπολογισμό και προτείνω το εξής σχέδιο
Ελάττωση του μισθού μου - 75%
Ελάττωση μισθού όλων των αντιπρόεδρων - 50%
Ελάττωση γενικών διευθυντών - 40%
ΚΤΛ
Καμία απόλυση.
Θέλω τους αριθμούς σε μια ώρα.
Σηκώθηκε και έφυγε, και όπως έφευγε είπε με ένα ειρωνικό χαμόγελο -Κρίμα που θα παίξετε Γκολφ μονό τρεις φόρες αντί για έξι, παιδία.
Περάσαμε τη θύελλα χωρίς να διώξουμε άτομο και σε τρία χρόνια η άξια της μετοχής ήταν $147 από $7.5 το 1980 πριν αρχίσει η κρίση.
Α, ναι! Είχαμε και 27 διπλώματα ευρεσιτεχνίας από απλούς εργάτες σ ' αυτό το διάστημα. Δεν χρειάζεται να πω ότι ο κόσμος έπινε νερό στο όνομα του.
Το 1992 στο τραπέζι που του κάναμε για την συνταξιοδότησή του -και είχαμε έρθει από όλο τον κόσμο, αν και δουλεύαμε σε άλλες εταιρείες - τον ρωτήσαμε να απαντήσει στον αποχαιρετιστήριο λόγο του, γιατί διάλεξε να κάνει αυτό που έκανε. Όπως το θυμάμαι η απάντηση ήταν:
-Ακούστε, μπορεί να είχε και συναισθηματικές ρίζες η απόφαση αυτή. Αλλά δεν χωρούν συναισθήματα σε τέτοιες αποφάσεις. Απλώς βρήκα μια λύση που απαντούσε και στη λογική και στο συναίσθημα . Ήμαστε σε 42 χώρες από τις οποίες οι 38 είναι φτωχές. Θα κατέστρεφα ολόκληρες μικρές κοινωνίες διότι όπως ξέρετε τα εργοστάσια μας είναι σε κωμοπόλεις. Εάν το έκανα όπως μου είχατε προτείνει είναι αυτονόητο ότι θα έφερνα ανθρώπους στην απελπισία.
Και κάνεις μα κάνεις ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ένας απελπισμένος άνθρωπος . Η πιθανότητα να ΕΚΑΙΓΑΝ το εργοστάσιο ήταν μεγάλη.
Ενώ εσείς που ήσασταν διπλά μου και όλο το μισθό να σας έπαιρνα, δε θα καίγατε τίποτα, γιατί πιστεύετε ότι είστε μέσα στο ΣΥΣΤΗΜΑ και άνθρωποι που αισθάνονται κομμάτι τού συστήματος δεν κάνουν επαναστάσεις.
Να θυμάστε ότι η πραγματική καταστροφή έρχεται όταν ο κόσμος αισθάνεται αποκλεισμένος από το σύστημα, νιώθει αδικία και δεν έχει καμία ελπίδα. Τότε είναι έτοιμος για όλα..., και εργοστάσια καίει.»

Γιατί το έγραψα;
Βλέπω όλους τους "ειδικούς" να βγαίνουν σε τηλεόραση / ράδιο και να μιλούν
για διαρθρωτικές αλλαγές (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ),
ανάγκη για αλλαγή νοοτροπίας (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ)

Όλα αυτά χωρίς ίχνος συμπόνοιας και λογικής σκέψης το ποιο μπορεί να είναι το αποτέλεσμα. Ζουν με την φαντασίωση ότι ΑΥΤΟΙ δεν χρειάζεται να αλλάξουν.

Νομίζουν ότι η ΚΡΙΣΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ άλλη μια ΕΥΚΑΙΡΙΑ (σας θυμίζει κάτι αυτό;) να γεμίσουν περισσότερο τις τσέπες τους.
Λοιπόν νάνοι της νοημοσύνης έγραψα το άρθρο αυτό για να ξέρετε πως συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, που είναι πραγματικά σκεφτόμενοι.
Έτσι δε θα έχετε καμία δικαιολογία ότι δεν ξέρατε όταν όμορφα «εργοστάσια» αρχίζουν να καίγονται όμορφα. ΠΑΝΤΟΥ.
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Παρατείνεται ο διαχωρισμός ...Ανατολικού και Δυτικού Πολυγύρου!

"Δημοπρατείται την Πέμπτη 22 Απριλίου 2010 το έργο «Βελτίωση της Φέρουσας Ικανότητας Οδού στην Περιοχή Έξι Βρύσες Πολυγύρου»"! Μας είπε με επίσημη ανακοίνωση ο Δήμος Πολυγύρου!
Στις 22/4 λόγω απεργίας των υπαλλήλων δεν έγινε η δημοπράτηση του έργου και ορίστηκε η χθεσινή ημερομηνία (29/4). Σήμερα μαθαίνουμε ότι η περιφερειάρχης δεν δέχεται την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πολυγύρου για δημοπράτηση με τη διαδικασία του κατεπείγοντος και συμμετοχή περιορισμένου αριθμού εργοληπτών ούτε φυσικά και την απ' ευθείας ανάθεση! Ζητάει κανονική δημοπράτηση του έργου με όλες τις απαραίτητες διαδικασίες! Ας περιμένουμε λοιπόν όλο το καλοκαίρι και... να δούμε!
Ερωτήματα:
-Γιατί ο Δήμος Πολυγύρου δεν συζήτησε πριν τη λήψη της απόφασης με την Περιφέρεια για τις προθέσεις της Περιφέρειας σε σχέση με τις Δημοπρασίες; Χάθηκε ήδη υπερπολύτιμος χρόνος. Πόσο μπορούν να αντέξουν αυτήν την κατάσταση οι Πολυγυρινοί και ιδιαίτερα οι επαγγελματίες της περιοχής;
Άποψη:
-Οι απευθείας αναθέσεις δημόσιων έργων γνωρίζουμε όλοι ότι είναι συνώνυμο της μίζας!
-Το έργο στις Έξι Βρύσες σίγουρα έχει το χαρακτήρα του επείγοντος (αν και, νομικά, μετά από έξι μήνες τι επείγον να επικαλεσθείς)!
-Ζημιώνουν εδώ και έξι μήνες τον Πολύγυρο και τους επαγγελματίες, ας τρέξουν να βρουν λύση το συντομότερο δυνατό. Είτε με εξεύρεση τρόπου άρσης του αποκλεισμού του Πολύγυρου είτε με συντόμευση των διαδικασιών δημοπράτησης. Επιτέλους!

Αναβρασμός στην Αρναία, δυσαρέσκεια σε Μουδανιά και Πολύγυρο

Στην ορεινή Χαλκιδική, και ιδιαίτερα στην Αρναία, επικεντρώνονται οι αντιδράσεις για τη χωροθέτηση των νέων δήμων που προβλέπονται από τον «Καλλικράτη» στο νομό Χαλκιδικής.
Η συνένωση των δήμων Σταγείρων - Ακάνθου, Αρναίας και Παναγίας σε ένα νέο δήμο με έδρα την Ιερισσό και ονομασία «Αριστοτέλης» έχει προκαλέσει ...>>>>>>>

θύελλα αντιδράσεων στην Αρναία.
Ο δήμαρχος Αρναίας, Λάζαρος Λαζάρου, δε διστάζει να χρησιμοποιήσει σκληρή γλώσσα για να καταγγείλει το σχέδιο νόμου. «Πρόκειται για πολιτική αλητεία. Η χωροθέτηση στη βόρεια Χαλκιδική έγινε κόντρα στην πρόταση του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης, κόντρα στο σχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών, κόντρα στην ιστορική πορεία της περιοχής. Με ευθεία κομματική παρέμβαση αφαιρέθηκαν τα Ζερβοχώρια για να ευνοηθεί η Ιερισσός με πληθυσμό 3.000 κατοίκων, όταν η Αρναία έχει περίπου 2.500. Ιστορικά, από το Βυζάντιο και την Τουρκοκρατία τα «μαντεμοχώρια» αποτελούσαν ενιαία επαρχία με κοινά χαρακτηριστικά. Αλίμονο σε αυτούς που εμπνεύστηκαν να φτιάξουν αυτό το δήμο με έδρα την Ιερισσό. Σίγουρα δε θα το αφήσουμε έτσι», τόνισε ο κ. Λαζάρου.

Από την πλευρά του ο δήμαρχος Σταγείρων - Ακάνθου, Μιχάλης Βλαχόπουλος, φαίνεται ικανοποιημένος, ενώ οι ενστάσεις του επικεντρώνονται στην ονομασία του νέου δήμου. «Τα χειρότερα αποφεύχθηκαν, αφού δεν πέρασε το σχέδιο να γίνουν μόνο τρεις δήμοι στη Χαλκιδική. Στο δήμο μας υπάρχει ένα θέμα εγγύτητας λόγω της απόστασης με την Αρναία και της διαφορετικότητας των περιοχών που αποτελεί εμπόδιο για την ανάπτυξη. Οσο για την ονομασία του δήμου «Αριστοτέλης», παρόλο που σεβόμαστε το όνομα και το πρόσωπο που χαρακτηρίζει την περιοχή μας, δημιουργεί προβλήματα, καθώς δεν αποτελεί γεωγραφικό προσδιορισμό. Είμαστε ένας τουριστικός δήμος που χρειάζεται γεωγραφικό προσδιορισμό», σημείωσε ο κ. Βλαχόπουλος.

Στη δυτική πλευρά της Χαλκιδικής πλήθος ενστάσεων εκφράζονται για την ονομασία του δήμου «Νέας Προποντίδας», στον οποίο συνενώνονται οι δήμοι Μουδανιών, Καλλικράτειας και Τρίγλιας. Ο δήμαρχος Μουδανιών, Ανδρέας Παπαγιάννης, δηλώνει δηκτικά ότι «θα μπορούσαν να τον πουν και Νέα Κίο Προποντίδας. Αλλο πράγμα οι χαμένες πατρίδες και άλλο οι ονομασίες των δήμων και ειδικά σε τουριστικές περιοχές. Προσπαθούμε επί 80 χρόνια να κάνουμε γνωστό το όνομα και να το καθιερώσουμε και τώρα θα χρειαστούμε πολυετείς καμπάνιες για να καταλάβει ο κόσμος πού βρίσκεται ο νέος δήμος. Στη χωροθέτηση στη Χαλκιδική επιτεύχθηκε συμβιβασμός, όμως τα προβλήματα έχουν να κάνουν με την ουσία του "Καλλικράτη"», τόνισε ο κ. Παπαγιάννης.

Εκτός από τα δύο κύρια μέτωπα, εκφράζονται δυσαρέσκειες, που ακούγονται περισσότερο έντονα από τις δύο μεγάλες πόλεις, τον Πολύγυρο και τα Μουδανιά, που εμφανίζονται αποδυναμωμένοι, καθώς δεν έχουν στα όρια των νέων δήμων πρόσβαση στις χερσονήσους Σιθωνίας και Κασσάνδρας αντίστοιχα, οι οποίες κατάφεραν να «αυτονομηθούν» στη λογική των... νησιών.
ΠΗΓΗ

-Ζητούνε πολλά; -Κι εμείς πάντα απρόσεχτοι είμαστε!

ΚΚΕ: Λαιμητόμος το νέο πακέτο μέτρων

Απαιτείται παλλαϊκός ξεσηκωμός τώρα, για να μην περάσει το νέο πακέτο αντιλαϊκών μέτρων που γυρίζει εκατό χρόνια πίσω τη ζωή της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων! Είναι ώρα ευθύνης για τους ίδιους τους εργαζόμενους και πρώτα απ’ όλα για τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας, που τους ετοίμασαν ένα μαύρο μέλλον, η κυβέρνηση, όλα τα αστικά κόμματα και ...>>>>>>

η πλουτοκρατία, οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί.
Να βγούμε στους δρόμους όλοι οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, η φτωχή αγροτιά, η νεολαία. Να μην επιτρέψουμε την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού, τη νέα αύξηση των έμμεσων φόρων, τις εργασιακές σχέσεις γαλέρας, τις απολύσεις, την πλήρη διάλυση του ασφαλιστικού συστήματος.

Είναι αισχρό ψέμα το δίλημμα που έθεσε ο πρωθυπουργός «ή χανόμαστε, ή παίρνουμε μέτρα». Αυτό είναι δίλημμα της πλουτοκρατίας, για να αυξήσει την κερδοφορία της και δεν αφορά το λαό. Είναι ωμός εκβιασμός και τρομοκρατία, για να παραδώσουν οι εργαζόμενοι όποιες κατακτήσεις και δικαιώματα έχουν απομείνει. Ο λαός έχει συμφέρον να αποκρούσει τη νέα θύελλα που έφεραν και στην πορεία να ανατρέψει την αντιλαϊκή πολιτική.

Είναι αισχρό ψέμα ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ υποχρεώθηκε από την ΕΕ – ΔΝΤ να πάρει τα άγρια μέτρα. Αποτελούν και δική της επιλογή, γιατί το ΠΑΣΟΚ είναι κόμμα της πλουτοκρατίας, όπως είναι και η ΝΔ και το ΛΑΟΣ. Αυτά τα μέτρα έχουν διατυπωθεί εδώ και πολλά χρόνια ως αξιώσεις της ΕΕ, του ΣΕΒ, των τραπεζιτών, των εφοπλιστών, των μεγαλεμπόρων. Χρόνια τώρα έχουν σημαία τους την απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, δηλαδή την κατάργηση κάθε μέτρου που κατοχυρώνει συλλογικά δικαιώματα.

Είναι αισχρό ψέμα ότι όλοι φταίμε για τα ελλείμματα και το χρέος. Τα δημιούργησαν τα κέρδη του κεφαλαίου, οι φοροαπαλλαγές και οι επιδοτήσεις που παρείχαν αφειδώς στην πλουτοκρατία οι κυβερνήσεις, οι ΝΑΤΟϊκοί εξοπλισμοί, η αφαίμαξη των ασφαλιστικών ταμείων από το κεφάλαιο.

Το νέο πακέτο – λαιμητόμος ούτε προσωρινό είναι, ούτε και το μοναδικό. Τα βάρβαρα μέτρα θα είναι διαδοχικά, σήμερα για να μειωθούν τα ελλείμματα και το χρέος και σε λίγο καιρό για να μην αυξηθούν. Η ανάπτυξη που υπόσχονται δεν αφορά τις ανάγκες του λαού, αλλά την ισχυροποίηση των μονοπωλίων, δηλαδή τους αίτιους της κρίσης.

Τώρα οι εργαζόμενοι πρέπει να αποκρούσουν την ιδεολογική τρομοκρατία, να απορρίψουν τα ιδεολογήματα περί εθνικής ευθύνης, αξιοπρέπειας και κοινωνικής συνοχής. Τα συμφέροντα του λαού συγκρούονται με τα συμφέροντα των μονοπωλίων. Ή θα πτωχεύσουν τα μονοπώλια, ή ο λαός.

Όλοι στους δρόμους. Την Πρωτομαγιά, στις απεργίες που θα ακολουθήσουν. Πρέπει να σημάνει συναγερμός σε κάθε τόπο δουλειάς, κατοικίας και σπουδών. Ο λαός έχει τη δύναμη, αρκεί να την συνειδητοποιήσει και να δράσει.

Το ΚΚΕ καλεί τους εργαζόμενους και τη νεολαία να διαχωρίσουν την ευθύνη τους από τις πολιτικές δυνάμεις που τους τσακίζουν, για να προστατεύσουν την πλουτοκρατία.

ΑΘΗΝΑ 30/4/2010 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Το ...απέραντο μαύρο!

Ο χώρος μεταξύ των οδών ΕΡΑΣΙΣΤΡΑΤΟΥ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (κάτω από το νοσοκομείο Πολυγύρου) ασφαλτοστρώθηκε στις 21/7/2008 . Ο χώρος είναι πολύ μεγάλος και χρησιμοποιείται ως πάρκινγκ.
-Πέρασαν κοντά δύο χρόνια, αλήθεια πόσο δύσκολο ήταν να μπουν κάποια δέντρα στο χώρο αυτόν; Λίγο πράσινο! Αν είχαν φυτευθεί στην ώρα τους τώρα θα ήταν πολύ διαφορετικά, θα ήταν όμορφο! Δεν θα είχαμε αυτό το ...απέραντο μαύρο!
-Και μετά... περιμένουν κάποιοι να ανοίξουν οι Έξι Βρύσες!

Ο Ψευτοπροφήτης!

Μας έγινε και προφήτης ο παπάς Μακακοεφραίμ, δεν μας είπε όμως πόσο θα έχει συμβάλει και ο ίδιος αν δημιουργηθεί τέτοια κατάσταση που "προφητεύει"!
Είναι απορίας άξιο το πως τον επιτρέπουν και βρομίζει τη Βουλή (...εντάξει, δεν είναι ο μοναδικός) με τις καταθέσεις (!) του, σε ανακριτικό γραφείο ... αλλά κι εκεί επικίνδυνος είναι να κάνει τη βρομοδουλειά!
Βρε τον Αρσένιο του και να πάνε να πηδηχτούνε στο ... από το παράθυρο ή όπου αλλού θέλουν! Γιατί τόσο μεγάλες ανοχές στους Μακακοεφραιμοαρσένιους;

Με το μαλακό! Και ποιος θα μείνει;

Λαφαζάνης: Αντίθετος με την ονομασία ¨Νέα Προποντίδα".

Ζωγράφος: Ένας Δήμος, Δήμος Χαλκιδικής με πρωτεύουσα τον Πολύγυρο!

ΚΚΕ: Προετοιμάζουν με τους "εταίρους" τους νέο αντιλαϊκό πακέτο μέτρων!

Οι συναντήσεις της κυβέρνησης με τους λεγόμενους κοινωνικούς εταίρους, δηλαδή τους συνενόχους της, αποσκοπούν στην προετοιμασία του εδάφους για να περάσει το νέο αντιλαϊκό πακέτο μέτρων, στην τρομοκράτηση των εργαζομένων και στον καταναγκασμό τους να συρθούν ως πρόβατα στο σφαγείο της πλουτοκρατίας.
Είναι πελώριο ψέμα ότι τα μέτρα ...>>>>>>>

επιβάλλονται στην κυβέρνηση από την τρόικα. Αυτό το λένε για να υποτάξουν τους εργαζόμενους, για να καλλιεργήσουν το ραγιαδισμό και να βγάλουν λάδι την κυβέρνηση. Τα έχουν συναποφασίσει εδώ και πολύ καιρό. Και τα νέα βάρβαρα μέτρα περιέχονταν στην ουσία τους στο προεκλογικό πρόγραμμα της κυβέρνησης και αποδεικνύουν γιατί η πλουτοκρατία προτίμησε να στηρίξει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ως καταλληλότερο υπηρέτη της από τη ΝΔ.
Καμία συναίνεση! Εργατική – λαϊκή οργάνωση και αντεπίθεση! Συσπείρωση με τις ταξικές δυνάμεις ενάντια στην κυβέρνηση, στην ΕΕ, στο ΔΝΤ, στα άλλα αστικά κόμματα και στους εργατοπατέρες των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ.
Πρώτη μεγάλη εργατική απάντηση να γίνει η πρωτομαγιάτικη απεργία, οι συγκεντρώσεις και οι πορείες του ΠΑΜΕ σε όλη την Ελλάδα.
ΑΘΗΝΑ 29/04/2010 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Η καλύτερη ΡΟΚ μπάντα της Θεσσαλονίκης στο Freeze, στον Πολύγυρο!!!

Οι THE GANG είναι αυτό ακριβώς που σημαίνει το όνομά τους. Μια παρέα. Τα αδέλφια Νίκος και Ανδρέας γνωρίζονταν με τον Κώστα από παιδιά. Τον Ιανουάριο του 2006 γνωρίστηκαν με το Νίκο μέσω ενός κοινού τους φίλου και αποφάσισαν να δημιουργήσουν τους THE GANG. Το όνομα προέκυψε από τα αρχικά τους. Όπως χαρακτηριστικά τονίζουν στις συνεντεύξεις τους «Ακούστηκε κλικ». Τα καλοκαιρινά party τους σε beach bar τις Χαλκιδικής συζητιούνται ακόμα. Το Σεπτέμβριο του 2009 προστέθηκε στην παρέα ο Κώστας.
Μέχρι τον Αύγουστο του 2009 όλοι τους ...>>>>>>

έπαιζαν σε διαφορετικά σχήματα και έχουν εμφανιστεί με πολλούς σημαντικούς καλλιτέχνες: Τα αδέλφια Νίκος και Ανδρέας με τις Δυτικές Συνοικίες, ο Κώστας με τα Κίτρινα Ποδήλατα και τα Μωρά στη Φωτιά και ο Νίκος Δ. με την Έλενα Παπαρίζου και το Μύρωνα Στρατή στο Mad secret concert, το Σάκη Ρουβά, το Χρήστο Δάντη, τους Οnirama στο Amita motion tour κ.α.
Από τον Οκτώβριο του 2009 οι THE GANG εμφανίζονται κάθε βδομάδα στοMalt & Jazz και μονοπωλούν το ενδιαφέρον της πόλης. Το σχόλιο για το party του περιοδικού SOUL το Δεκέμβριο του 2009 στο BLOCK 33 (παλιά ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ) «…..Περιπέτεια, rock, ενέργεια, soul, δυναμισμός. Η πιο κεφάτη μπάντα της Θεσσαλονίκης θα παίξει δυνατά, θα τη χορέψετε με πάθος, θα σας ξεσηκώσει."…δίνει μια μικρή ιδέα για το τι γίνεται στις ζωντανές τους εμφανίσεις. Αυτοί το μόνο που κάνουν είναι να διασκεδάζουν…
Οι THE GANG είναι: ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ- τραγούδι, ηλεκτρική κιθάρα, ΚΩΣΤΑΣ ΓΩΝΙΔΗΣ– τύμπανα ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ- ηλεκτρική κιθάρα, ΝΙΚΟΣ ΠΑΡΑΠΟΝΙΑΡΗΣ – μπάσο, ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΠΟΝΙΑΡΗΣ – πλήκτρα

Στους αναγνώστες της ΡΕΣΠΕΝΤΖΑΣ

Αγαπητοί φίλοι μας, τις δύο τελευταίες ημέρες θα παρατηρήσατε ότι στην κύρια σελίδα του blog παρουσιάζονται λίγες αναρτήσεις, περίπου είκοσι, και για να δεις περισσότερες πρέπει να ακολουθήσεις το σύνδεσμο, στο τέλος της κύριας σελίδας "παλαιότερες αναρτήσεις".
Το ψάχναμε αυτές τις δύο μέρες να βρούμε το "λάθος" μας, αλλά τελικά μας "σφυρίξανε" ότι το πρόβλημα προέρχεται από την Google η οποία έχει περιορίσει τον αριθμό των αναρτήσεων της κύριας σελίδας για μεγαλύτερες ταχύτητες κατά το άνοιγμά της και ο αριθμός των εμφανιζόμενων αναρτήσεων εξαρτάται από το συνολικό τους μέγεθος ή κατ' άλλους πρόκειται για προσωρινό πρόβλημα της Google και το οποίο θα επιλυθεί οσονούπω!
Όπως και να έχει το πράγμα, ζητούμε συγνώμη και κατανόηση!

Πέμπτη, 29 Απριλίου 2010

Ο δίχως αρετή ...

ΔΗΜΟΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ : η κρισιμότητα της επόμενης μέρας...

Έχω κατά καιρούς εκφραστεί με παρρησία και ευθύτητα για την αναγκαιότητα δημιουργίας ισχυρών αυτοδιοικητικών μονάδων (Δήμων και αιρετών Περιφερειών).
Και μάλιστα σε χαλεπούς καιρούς, που οι απόψεις αυτές θεωρήθηκαν ότι δήθεν εξυπηρετούσαν άλλες σκοπιμότητες. Ευτυχώς, το πέρασμα των εποχών και η μετάβαση σε ένα νέο αυτοδιοικητικό τοπίο, δικαιώνουν εν πολλοίς αυτή τη θέση.
Αν και θα επιμείνω στην αρχική μου άποψη, ότι οι Δήμοι για την Χαλκιδική, θα έπρεπε να είναι τρεις, ώστε ...>>>>>>>

να μπορούν, ως ισχυρότερες οντότητες, να δικεδικούν την αναβάθμιση των υπηρεσιών που παρέχουν στους δημότες που εκπροσωπούν.
Μπορώ βεβαίως να ερμηνεύσω πολιτικά την τελική έκβαση.
Μια κοινή ή μάλλον απλή λογική θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι η χωροθέτηση των νέων Δήμων, έχει και άμεση σχέση με την επιλογή της έδρας. Αν αυτό ήταν το κριτήριο -έστω κι αν η επιλογή έγινε με βάση τις πραγματικές συνθήκες που επικρατούν σε κάθε περιοχή-, θα αδικούσε το μεγάλο εγχείρημα. Ιδίως στον δικό μας νέο Δήμο Αριστοτέλη.
Διαπίστωσα όλα τα προηγούμενα χρόνια, αλλά κυρίως τις τελευταίες μέρες, την ψυχική απόσταση που χωρίζει την "πάνω" με την "κάτω" γειτονιά του δήμου μας. Και κάπου στη μέση εμείς οι άλλοι, οι μικροί των Δημοτικών Διαμερισμάτων ή της Μεγάλης Παναγίας, που μοιράζονται τον δεύτερο ή καλύτερα τον υποδιέστερο ρόλο.
Που δίνουμε καθημερινές μάχες για να κρατηθούμε στις δύσκολες συνθήκες, απόμακροι και ξένοι από τις πρωτοκαθεδρίες και τα οφίκια.
Εμείς οι άλλοι, οι μικροί και οι ασήμαντοι, που περιμένουμε να δούμε όχι τον πρώτο ή τον δεύτερο, μα όλους σε μια κοινή πορεία προοπτικής και ανάπτυξης. Χωρίς την ψυχική επαφή του συνόλου οι καιροί θα είναι δύσκολοι. Αλοίμονο σε κείνους που βλέπουν με το μάτι του νικητή ή του ηττημένου, εκείνον που καλούνται να έχουν δίπλα τους.
Οι πικρίες άλλοτε δικαιολογημένες καί άλλοτε όχι, είναι ικανές να διχάσουν ολόκληρες κοινωνίες και να υπονομεύσουν τις δημιουργικές δυνάμεις που μπορούν να προκύψουν από αυτές. Και εκείνοι που αισθάνονται ότι κέρδισαν μια μάχη γοήτρου, οφείλουν να αναγνωρίσουν στην πράξη τη μεγαλοψυχία τους απέναντι σε έναν ισάξιο και ικανό "συνυποψήφιό τους".
Οι μάχες των χαρακωμάτων δεν οδηγούν πουθενά. Τα μέτωπα σε πολλά επίπεδα στην περιοχή μας είναι ανοιχτά. Και χρειάζονται ανοιχτά μυαλά για να βρουν λύσεις. Η στείρα αντιπαράθεση είναι ο πιο κακός σύμβουλος για να γεφυρωθούν νοοτροπίες και αντιλήψεις ετών που έβλαψαν τον τόπο.
Μην ψάχνετε αυτές τις κρίσιμες ώρες να βρείτε τους περισσότερο και τους λιγότερο ένοχους.
Ζητούμενο είναι να συνυπάρξουμε μέσα σε κλίμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης, αλληλεγγύης και συνεργασίας.
Και τότε θα διαπιστώσουμε το μεγαλείο και τη διαχρονικότητα του όλου, απέναντι στη αδυναμία του ενός.

Ευχαριστώ για την φιλοξενία
ΛΑΖΑΡΟΣ ΞΥΔΟΠΟΥΛΟΣ
πρώην Κοινοτάρχης Στρατωνίου

"Οργώνει" τη Χαλκιδική!

Στο ΑΘΗΝΑ PALLAS συναντήθηκε απόψε ο υποψήφιος Πρόεδρος της ΝΟΔΕ Χαλκιδικής Δημήτρης Τσούφης με στελέχη της Ν.Δ. στη Σιθωνία.
Το καλό πουλάκι μάς μετέφερε πως στη συγκέντρωση κυριάρχησε η παρουσία νεολαίων με επικεφαλής τον Πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Χαλκιδικής Σαλπικτίδη Μάκη και τον πρώην πρόεδρο ...>>>>>>

Νίκο Οικονόμου. Επίσης στη συγκέντρωση ήταν ο Δήμαρχος Σιθωνίας Ρεβενικιώτης, ο αντινομάρχης Τζίτζιος, ο Μάκης Κρικελίκος, ο Γιώργος Αναγνωστάρας, δημοτικοί σύμβουλοι Σιθωνίας και Τορώνης και συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ εκπαιδευτικών.

Συγχώρεση, μάλλον, δεν θα υπάρξει!

Η Οδύσσεια της Ελλάδας!

Στο διάγγελμα του για την προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης ο Γ. Παπανδρέου
αναφέρει:
"...Βρισκόμαστε σε μια δύσκολη πορεία, μια νέα Οδύσσεια για τον Ελληνισμό. Όμως, πλέον, ξέρουμε το δρόμο για την Ιθάκη και έχουμε χαρτογραφήσει τα νερά.
Μπροστά μας έχουμε ένα ταξίδι με απαιτήσεις από όλους μας, αλλά με μια νέα
συλλογική συνείδηση και κοινή προσπάθεια θα φθάσουμε εκεί ασφαλείς, πιο
σίγουροι, πιο δίκαιοι, πιο περήφανοι..."
Αντιγράφω σχόλιο αναγνώστη της Ναυτεμπορικής επί του διαγγέλματος: ...>>>>>>


"Κάποιος πρέπει να πληροφορήσει τον Γ. Παπανδρέου ότι και ο Οδυσσέας ήξερε
το δρόμο για την Ιθάκη αλλά του πήρε 10 χρόνια για να φτάσει. ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ οι
άλλοι πέθαναν στην διαδρομή.
"
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Ελλάδα δεν έχεις Ταλέντο No 2 !!!

H GUE /NGL ZHTAEI EKTAKTH ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΠΡΙΝ ΤΟ EUROGROUP ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΟΜΑΔΑΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ GUE-NGL
ΕΛΛΑΔΑ, ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ, ΙΣΠΑΝΙΑ: ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΥΝ, ΟΙ ΛΑΟΙ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ
Η άρνηση των ευρωπαίων ηγετών, κυρίως της Γερμανίδας Καγκελάριου, να βοηθήσουν την Ελλάδα προκαλεί μια αρπακτική κερδοσκοπία που απειλεί όλη την ευρωζώνη.
Χωρίς δισταγμό, οι Ευρωπαίοι ηγέτες, έχουν επενδύσει και έχουν διασώσει τις Τράπεζες δανείζοντάς τες με τόκο 1%, τις Τράπεζες που είναι υπεύθυνες ...>>>>>>

για αυτή την πρωτοφανή οικονομική κρίση. Φαίνεται ότι το να επιτευχθεί αλληλεγγύη ανάμεσα στα Κράτη Μέλη της ΕΕ είναι τόσο δύσκολο, ώστε να αφήνεται η Ελλάδα στην εγκατάλειψη.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να δανείσει την Ελλάδα σε τοκογλυφικά επίπεδα αναγκάζοντας την Ελληνική Κυβέρνηση να προχωρήσει σε δραστικές περικοπές στον προϋπολογισμό, μειώσεις στους μισθούς και τις συντάξεις καθώς και περικοπές στην εκπαίδευση και την υγεία!
Αύριο θα στραφούν στην Πορτογαλία, την Ισπανία αλλά κι άλλες χώρες; Οι λαοί της Ευρώπης δεν πρέπει να πληρώσουν τον λογαριασμό της χρηματοπιστωτικής κερδοσκοπίας!
Έχει συγκληθεί Συμβούλιο της ΕΕ για τις 10 Μαΐου, αλλά ο χρόνος τρέχει! Η Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά ζητά έκτακτη και επείγουσα συζήτηση στις 5 ή 6 Μαΐου κατά την ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες και πριν τη συνάντηση του Eurogroup που θα συζητήσει τους όρους για την ενεργοποίηση του δανείου προς την Ελλάδα.
Βρυξέλλες, 29-05-2010

Οι ψηφοφορίες της ΡΕΣΠΕΝΤΖΑΣ...

Σε τέσσερις ψηφοφορίες σας καλεί η ΡΕΣΠΕΝΤΖΑ και σας ζητάει να δώσετε απαντήσεις σε ερωτήσεις που πιθανά απασχολούν όλους μας!
Μπορείτε να απαντήσετε σε όλες ή μόνο σ' αυτές που σας ενδιαφέρουν.
Περιττό να τονίσουμε ότι η "μέτρηση" δε γίνεται με επιστημονικά κριτήρια!

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ: ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ, ΝΙΚΟ ΜΑΖΙΩΤΗ ΚΑΙ ΚΩΣΤΑ ΓΟΥΡΝΑ

Αναλαμβάνουμε την πολιτική ευθύνη για συμμετοχή στον Επαναστατικό Αγώνα. Δηλώνουμε πως ο σύντρο­φος Λάμπρος Φούντας που έπεσε νεκρός στη Δάφνη στις 10 Μαρτίου του 2010 ύστερα από μάχη με τους μπάτσους, συμμετείχε επίσης στον Επαναστατικό Αγώνα. Η μάχη που έδωσε ήταν για την υλοποίηση του ανατρεπτικού σχεδίου που συλλογικά ο Επαναστατικός Αγώνας είχε αποφασίσει. Ήταν μια μάχη για την επανά­σταση και την ελευθερία.
Δηλώνουμε επίσης πως ...>>>>>>

είμαστε πολύ περήφα­νοι για την οργάνωσή μας, τον Επαναστατικό Αγώ­να, είμαστε περήφανοι για την ιστορία μας, για κάθε στιγμή της πολιτικής δράσης μας. Είμαστε περήφανοι για το σύντροφο Φούντα, τον οποίο τιμούμε και θα τιμούμε για πάντα.

Όσο και αν πιστεύουν οι κατασταλτικοί μηχα­νισμοί ότι φυλακίζοντάς μας θα ξεμπερδέψουν πολιτικά με εμάς, κάνουν λάθος. Είτε έξω είτε μέ­σα από τις φυλακές ο αγώνας που για εμάς είναι ζήτημα τιμής και αξιοπρέπειας, θα συνεχιστεί.

Όσο και αν γελούν αυτάρεσκα οι δύο τρομο­κράτες Παπανδρέου και Χρυσοχοΐδης για τις συλ­λήψεις μας, όσο και αν πιστεύουν πως κατοχύρω­σαν την απαραίτητη ασφάλεια για να προχωρήσει ανεμπόδιστα το σοσιαλφασιστικό τους κόμμα την εφαρμογή των εγκληματικών του σχεδίων ενάντια στην κοινωνία και κουνάνε την ουρά τους που οι Αμερικάνοι προϊστάμενοί τους τούς επι­χαίρουν, όσο και αν ισχυρίζονται πως εξαλείψανε μια σοβαρή απειλή για το καθεστώς τους, τους διαβεβαιώνουμε ότι δεν θα ξεμπερδέψουν εύ­κολα με εμάς.

Όσο είμαστε ζωντανοί, όσο ζούμε και αναπνέ­ουμε θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να δημιουρ­γούμε προβλήματα στα αντικοινωνικά και εγκλη­ματικά τους σχέδια.

Και αν πιστεύουν οι διώκτες μας και η πολιτική εξουσία αυτής της χώρας πως έχουν το σύνολο της κοινωνίας με το μέρος τους, αν πιστεύουν πως η πλειοψηφία των ανθρώπων θεωρούν εμάς ως κοινωνική απειλή, γελιούνται. Κοινωνική απει­λή για την πλειοψηφία του πληθυσμού είναι η κυβέρνηση που περνά το ένα πακέτο αντικοινω­νικών μέτρων μετά το άλλο, καθ’ υπόδειξη των κορακιών του κεφαλαίου που «λαδώνουν» με τη ρευστότητα που διαθέτουν την κρατική μηχανή. Τρομοκρατία είναι η μακροχρόνια νεοφιλελεύθερη πολιτική που επέβαλαν τα κόμματα εξου­σίας με την ανοχή ή και τη στήριξη των μικρών κομμάτων. Τρομοκρατία είναι η εφαρμογή του προγράμματος σταθερότητας που έχει κάνει με­γάλα τμήματα του πληθυσμού να παρακολου­θούν μουδιασμένα μέχρι στιγμής από φόβο, μια πρωτοφανή επίθεση εναντίον τους να βρίσκεται σε εξέλιξη.

Τρομοκρατία είναι να μην έχεις τα βασικά για να επιβιώσεις, να σου παίρνουν το μισθό και τη σύνταξη, να σου κατάσχει η τράπεζα το σπίτι, να ζεις μέσα στη μόλυνση που σκοτώνει. Τρομοκρα­τία είναι να ζεις καθημερινά υπό το καθεστώς του φόβου για την επιβίωση.

Για τα περισσότερα τμήματα της κοινωνίας, τρομοκράτες και εγκληματίες είναι αυτοί που κυ­βερνούν, είναι οι καθεστωτικοί πολιτικοί, είναι οι πλούσιοι, οι προνομιούχες κάστες που εκμεταλ­λεύονται τους εργαζόμενους και που ευημερούν συμμετέχοντας στην οικονομική και πολιτική εξουσία. Εχθροί της κοινωνίας είναι αυτοί που, αφού έκλεβαν και πλούτιζαν για χρόνια εις βάρος της, εκμεταλλευόμενοι ένα βάρβαρο και κατά­φωρα άδικο σύστημα, τώρα που αυτό διανύει τη μεγαλύτερη κρίση στην ιστορία του, απαιτούν από αυτήν όλο και μεγαλύτερες θυσίες, απαιτούν από όλους μας να παραδώσουμε οικειοθελώς όλο το αίμα μας για να συντηρηθεί στη ζωή το σάπιο σώμα του καθεστώτος.

Όταν οι σοσιαλφασίστες του κυβερνώντος κόμματος διατείνονται πως έχουν τη λαϊκή εντο­λή για να εφαρμόσουν αυτές τις πολιτικές, προ­καλούν ακόμα περισσότερο την κοινωνική αγα­νάκτηση. Είναι εξ’ άλλου καταγεγραμμένη ιστο­ρικά και κανείς δεν ξεχνά τη μεγάλη προεκλογική εξαπάτηση πλατιών κοινωνικών στρωμάτων από τους συμμετέχοντες στο ΠΑΣΟΚ, που με δόλο άρπαξαν την εξουσία στις τελευταίες εκλογές, λέγοντας ψέματα για τη δήθεν αναδιανεμητική υπέρ των αδυνάτων πολιτική που είχαν σκοπό να εφαρμόσουν, τάζοντας αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, υποσχόμενοι μια ομαλή, και χωρίς με­γάλες φορολογικές επιβαρύνσεις, έξοδο από την κρίση.

Είπαν ψέματα ότι δεν γνώριζαν την πραγματι­κή κατάσταση στα δημοσιονομικά του κράτους, είπαν ψέματα για την κατάσταση της οικονο­μίας και τις δυνατότητές της, είπαν ψέματα ότι θα πάρουν, δήθεν, τα χρήματα που χρειάζονται από τους προνομιούχους. Με τα ψέματα, με την εξαπάτηση, με το δόλο, έκλεψαν την εξουσία. Αν προεκλογικά αποκάλυπταν έστω και ένα μικρό μέ­ρος των σχεδίων τους, όχι μόνο δεν θα ήταν τώρα κυβέρνηση, αλλά θα έμεναν και εκτός κοινοβου­λίου. Η κοινωνική συναίνεση που επικαλούνται είναι ένα τερατώδες ψέμα που προκαλεί έντονα την κοινωνική οργή.

Εμείς ως Επαναστατικός Αγώνας αμέσως με τά τις εκλογές και πριν το ΠΑΣΟΚ αποκαλύψει τις πραγματικές του προθέσεις, μιλήσαμε για την πιο άγρια νεοφιλελεύθερη επίθεση που πρόκειται να εξαπολύσει στο όνομα της αντιμετώπισης της κρίσης και των δημοσιονομικών προβλημάτων, και έχουμε ήδη επιβεβαιωθεί.

Επίσης, είχαμε μιλήσει για την άμεση πολιτι­κή χρεοκοπία της κυβέρνησης Παπανδρέου, την οποία και αναμένουμε το προσεχές διάστημα, καθώς πρόκειται για μια ουσιαστικά υπηρεσιακή κυβέρνηση, με σύντομη ημερομηνία λήξης.

Παρ’ όλο που το εγκληματικό πρόσωπό τους έχει αποκαλυφθεί, εξακολουθούν οι κατέχοντες την πολιτική εξουσία να εξαπατούν και να κορο­ϊδεύουν, υποστηρίζοντας πως ό,τι κάνουν είναι «για το καλό του κοινωνικού συνόλου». Ο Παπαν­δρέου και τα επιτελεία του κάνουν πλέον το πα­νελλήνιο να γελά όταν επικαλούνται τον πατριωτι­σμό τους, όταν αναφερόμενοι στα σκληρά μέτρα που επιβάλλουν, μιλούν για μέτρα που «επιβάλει το εθνικό συμφέρον», ότι πρόκειται για «τη σω­τηρία της χώρας». Και το αποκορύφωμα αυτής της συντονισμένης κοροϊδίας είναι όταν λένε πως οι προσπάθειές τους να μη χρεοκοπήσει η χώρα είναι για το συμφέρον των μη προνομιούχων.

Είναι «ζήτημα εθνικής ανάγκης» να ρίχνουν όλο και πιο βαθιά στη φτώχεια και την ανέχεια μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, προκειμένου να «ηρε­μήσουν οι αγορές» (όπου «αγορές» εννοούμε τα άγρια θηρία που απαρτίζουν την υπερεθνική οικο­νομική ελίτ), να σταματήσουν να κερδοσκοπούν με το ελληνικό χρέος και να ρίξουν, επιτέλους, τα επιτόκια δανεισμού του ελληνικού δημοσίου.

Στην πραγματικότητα δεν έχουν κανένα σκοπό να προστατέψουν τη χώρα και τα λαϊκά στρώματα από τη χρεοκοπία, όπως δηλώνουν οι κυβερνώ­ντες. Τα μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού είναι ήδη καταβεβλημένα από τις άγριες πολι­τικές που εφαρμόζονται εις βάρος του και είναι δεδομένη η χρεοκοπία τους ως προϋπόθεση για τη συντήρηση των προνομιούχων κοινωνικών στρωμάτων. Συντάξεις και μισθοί κόβονται ή κα­ταργούνται, εκατοντάδες χιλιάδες απολύονται και πρόκειται να απολυθούν στο άμεσο μέλλον, οι φορολογικές επιδρομές εντείνονται, τα ασφα­λιστικά ταμεία, ύστερα από μια μακροχρόνια πολιτική καταλήστευσης και απαξίωσης από το κράτος, αφήνονται να καταρρεύσουν, υπηρεσίες υγείας καταργούνται, δημόσια νοσοκομεία χρεο­κοπούν και αφήνονται στη σήψη ως το οριστικό κλείσιμο, δίνοντας τη χαριστική βολή σε ό,τι είχε απομείνει όρθιο από το σύστημα υγείας του δη­μοσίου.


«Σύντροφός μας ο Λάμπρος Φούντας»

Αυτές οι συνθήκες όχι μόνο δεν είναι κάτι πρό­σκαιρο που θα λήξει σε 2 - 3 χρόνια όπως διαμηνύουν ψευδώς οι εξουσιαστές για να καθησυχάσουν την κοινωνία, αλλά θα γίνουν ακόμη χειρότερες εν όψει των μακροχρόνιων προσπαθειών της πολιτικής ελίτ να «βγάλει τη χώρα από την κρίση» δηλαδή να σώσει την άρχουσα οικονομική και πολιτική τάξη.

Μέσα στα πολλά και τερατώδη ψεύδη που λέει συστηματικά η κυβέρνηση, έχουν γίνει και αρκε­τές ειλικρινείς αναφορές (π.χ. από την Κατσέλη) στην «μεγάλη ευκαιρία που προσφέρει η κρίση στην Ελλάδα να εφαρμοστούν οι απαραίτητες αλ­λαγές για τη συνολική οικονομική εξυγίανση». Εν­νοούν φυσικά, τη μοναδική ευκαιρία να περάσουν όλες τις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις που τόσα χρόνια, λόγω φόβου για το πολιτικό κόστος από τις κοινωνικές αντιδράσεις, οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν μπορούσαν ούτε καν να διανοη­θούν να προωθήσουν.

Μιλούν για τη μοναδική ευκαιρία που τους προ­σφέρεται να ξηλώσουν οριστικά και ταχύτατα όλα τα κοινωνικά κεκτημένα και κατακτήσεις, να ιδιω­τικοποιήσουν ασφάλιση και υγεία, να μειώσουν δραστικά το εργασιακό κόστος, να μετατρέψουν την Ελλάδα σ’ ένα παράδεισο εκμετάλλευσης για το κεφάλαιο, με άφθονο πάμφθηνο εργατικό δυ­ναμικό, χωρίς δικαιώματα. Μιλούν για τη μοναδι­κή ευκαιρία να πραγματοποιηθεί η πιο ανελέητη αναδιανομή πλούτου από κάτω προς τα πάνω.

Δεν τους ενδιαφέρει λοιπόν, να σωθούν οι μη προνομιούχοι, οι οποίοι και καταδικάζονται με αυτές τις πολιτικές σ’ έναν αργό οικονομικό και κοινωνικό θάνατο. Θέλουν να σώσουν τους έλ­ληνες κεφαλαιοκράτες, τις τράπεζες, τις μεγάλες επιχειρήσεις, τους εφοπλιστές. Θέλουν να προστατέψουν τους επενδυτές, τους κάθε είδους κερδοσκόπους που τζογάρουν άπληστα στο προ­σοδοφόρο μέχρι στιγμής, ελληνικό χρέος. Θέλουν να προστατέψουν τον εαυτό τους και την υπόλοι­πη πολιτική ελίτ της χώρας από μια καθεστωτι­κή κατάρρευση, που θα σημάνει τον όλεθρο της κρατικής μηχανής. Θέλουν να προστατέψουν τον εαυτό τους και τα προνόμια που απολαμβάνουν συμμετέχοντας στο καθεστώς.

Για τα μη προνομιούχα κοινωνικά στρώματα, τα οποία και αποτελούν αναλώσιμο υλικό που χρη­σιμοποιείται για την επιβίωση των εξουσιαστών, είναι εξασφαλισμένη η πιο βαθιά οικονομική και κοινωνική χρεοκοπία που έχει να ζήσει η χώρα από την εποχή της γερμανικής κατοχής. Το ΠΑΣΟΚ πα­ραδίδει γη και ύδωρ στο μεγάλο κεφάλαιο, ξεπου­λάει το σύνολο της χώρας για να σωθεί το τομάρι της ντόπιας οικονομικής και πολιτικής ελίτ.

Ας σταματήσουν λοιπόν, τα ψέματα. Ποιον κο­ροϊδεύουν όταν λένε πως η δημοσιονομική κατάρ­ρευση θα έχει επιπτώσεις κυρίως στους μη προ­νομιούχους, όταν προσπαθούν να μας πείσουν πως είναι προς το συμφέρον μας να τους βοηθή­σουμε για το ξεπέρασμα της κρίσης. Μα όταν η χώρα «θα έχει σωθεί», εμείς όλοι θα είμαστε ήδη νεκροί. Δουλειές δεν θα υπάρχουν, η φτώχεια θα έχει απλωθεί σαν πανούκλα παντού, ο κόσμος θ’ αρρωσταίνει και θα πεθαίνει χωρίς να μπορεί να κάνει απολύτως τίποτα, το βιοτικό επίπεδο θα μοι­άζει με αυτό μιας χώρας σε πόλεμο. Γιατί έχουμε πόλεμο. Όχι αυτόν που αναφέρεται ο ψεύτης ο Παπανδρέου. Δεν έχει κηρύξει κανένα πόλεμο η κυβέρνηση στις αγορές και τους κερδοσκόπους. Αυτά τα γελοία φραστικά πυροτεχνήματα που έχουν περισσέψει όλο αυτό το διάστημα, ιδίως από τον προαναφερόμενο θεατρίνο που διευθύνει την ολοκλήρωση της σύγχρονης καταστροφής της χώρας, χρησιμεύουν απλώς για την παραπλά­νηση της κοινωνίας.

Έχουμε έναν κοινωνικό και ταξικό πόλεμο σε πρωτοφανή όξυνση. Έχουμε τα προνομιούχα κοι­νωνικά στρώματα να συγχρονίζονται και να συ­ντονίζουν τις δυνάμεις τους για να εξαπολύσουν τη μεγαλύτερη ταξική επίθεση που έχει γίνει ποτέ στη χώρα. Έχουμε τον πόλεμο που έχουν κηρύξει οι κεφαλαιοκράτες με τη βοήθεια της κυβέρνησης ενάντια στους εργαζόμενους. Έχουμε τον πόλεμο των εξουσιαστών εναντίον των αγωνιστών.

Έχουμε μια μοναδική κοινωνική κατάσταση που διαμορφώνεται και που σπάνε ο ένας μετά τον άλλο οι οικονομικοί και κοινωνικοί δεσμοί ανάμεσα σε προνομιούχους και μη. Μια μεγάλη κοινωνική ρήξη διαμορφώνεται στο εσωτερικό της χώρας και μια πρωτοφανής πολιτική αντίθεση ανάμεσα στην ελίτ και την κοινωνική βάση με εκρηκτικές προοπτικές.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον πρωτόγνωρης τρομοκρατικής επίθεσης από κράτος και κεφά­λαιο και ενώ η συντριπτική πλειοψηφία της κοινω­νίας βιώνει ένα ασύλληπτο μέχρι χθες καθεστώς τρόμου και ανασφάλειας, είναι πραγματικά γελοίο να ισχυρίζονται οι εξουσιαστές ότι οι συλλήψεις μας αφορούν στην αντιμετώπιση μιας κοινωνι­κής απειλής και ότι ο Επαναστατικός Αγώνας είχε ως σκοπό «να εκφοβίσει σοβαρά τον πληθυσμό» όπως αναφέρεται στο κατηγορητήριο.

Η μακροχρόνια και συνεπής πολιτική παρου­σία του Επαναστατικού Αγώνα είμαστε βέβαιοι πως όχι μόνο δεν γίνεται αντιληπτή από τους πε­ρισσότερους ως «απειλή για την κοινωνία», αλλά ως μια πολιτική παρουσία δίπλα στους καταπιε­σμένους και πάντα ενάντια στην οικονομική και πολιτική ελίτ. Δίπλα σε αυτούς που ζουν υπό το ζυγό της εξουσίας και απέναντι σε αυτούς που την ασκούν.

Παρά την ιδεολογική αντεπίθεση που έχει εξα­πολύσει το κράτος και τα Μ.Μ.Ε. εναντίον μας, είναι κατανοητό από την πλειοψηφία του πληθυ­σμού πως ο πόλεμος εναντίον μας είναι πόλεμος εναντίον όσων θέλουν ν’ αντισταθούν δυναμικά στις επιλογές τους, είναι ένα μέσο εκφοβισμού και τρομοκράτησης γι’ αυτούς που σκέφτονται να σηκώσουν το ανάστημά τους ενάντια στις εγκλη­ματικές πολιτικές της εξουσίας.

Αν παρακολουθήσει κάποιος την πορεία του Επαναστατικού Αγώνα καταλαβαίνει πόσο έωλοι είναι οι ισχυρισμοί της πολιτικής εξουσίας και των κολαούζων της στα Μ.Μ.Ε. ότι η δράση του συνι­στά απειλή για το κοινωνικό σύνολο. Γιατί ποια εί­ναι η ενέργειά μας που έχει δήθεν τρομοκρατήσει την κοινωνία και έχει στραφεί ενάντιά της; Μήπως οι επιθέσεις στα μισητά από την κοινωνική πλειο­ψηφία υπουργεία εργασίας και οικονομίας όπου αποφασίζονται και προστάζονται οι πιο αντικοι­νωνικές πολιτικές;

Μήπως οι επιθέσεις ενάντια στα ΜΑΤ που τρο­μοκρατούν καθημερινά στους δρόμους των πόλε ων, ξυλοκοπούν διαδηλωτές και έχουν ως αποστο­λή τη βίαιη καταστολή των κοινωνικών αγώνων; Οι επιθέσεις ενάντια στα αστυνομικά τμήματα που στεγάζουν τους εκπαιδευμένους δολοφόνους του καθεστώτος και όπου καθημερινά ξεφτιλίζο­νται, ξυλοκοπούνται και δολοφονούνται άνθρω­ποι που πέφτουν στα χέρια των μπάτσων;

Μήπως συνιστά τρομοκράτηση της κοινωνίας η επίθεση εναντίον του Βουλγαράκη ο οποίος έχει συνδεθεί με δύο μεγάλα σκάνδαλα (τηλεφωνι­κές υποκλοπές, απαγωγές Πακιστανών) και που εκμεταλλευόμενος τον υπουργικό του θώκο αύ­ξησε την οικογενειακή του περιουσία με τις αγο­ραπωλησίες εκτάσεων του δημοσίου (υπόθεση Βατοπεδίου); Αυτόν, όπως και όλους όσους έχουν συνδεθεί με ανάλογες υποθέσεις άπληστης υφαρ­παγής του κοινωνικού πλούτου, οι περισσότεροι που ζουν σε αυτή τη χώρα πολύ θα ήθελαν να τους δουν κρεμασμένους στην πλατεία Συντάγματος.

Μήπως πρόκειται για ενέργεια τρομοκράτησης της κοινωνίας η επίθεση εναντίον της πρεσβείας των ΗΠΑ; Μήπως δεν γνωρίζουν οι διώκτες μας και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι πως αυτή την επίθεση επιδοκίμασε η συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας η οποία μόνο ευγενή συ­ναισθήματα δεν τρέφει για το κράτος των ΗΠΑ;

Μήπως είναι πράξη που τρομοκρατεί τον πλη­θυσμό μια επίθεση εναντίον της πολυεθνικής εταιρείας Shell που εδώ και πολλές δεκαετίες λυ­μαίνεται τον φυσικό πλούτο πολλών χωρών, εκ­μεταλλεύεται πληθυσμούς και συμβάλλει στην καταστροφή του πλανήτη;

Ή μήπως η επίθεση εναντίον της Citibank, έναν από τους κορυφαίους ομίλους της διεθνούς χρη­ματοοικονομικής τρομοκρατίας, που διαδρα­μάτισε εδώ και δεκαετίες πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαδικασία συγκέντρωσης κεφαλαίου, αρπά­ζοντας τον πλούτο αμέτρητων χωρών μέσω της κερδοσκοπίας με το χρέος τους, οδηγώντας τις σε μια μη αναστρέψιμη πολλές φορές οικονομική και κοινωνική καταστροφή; Είναι αντικοινωνική μια επίθεση ενάντια σ’ αυτή την πολυεθνική των οικονομικών εγκλημάτων που πρωτοστάτησε στη δημιουργία της μεγάλης κρίσης που ζούμε σήμερα;

Ή μήπως πρόκειται για πράξη κοινωνικής τρο­μοκράτησης η επίθεση ενάντια στο χρηματιστή­ριο, το ναό του χρήματος και έναν από τους σημα­ντικότερους διαύλους υφαρπαγής του κοινωνικού πλούτου και μεταφοράς του από την κοινωνική βάση προς την οικονομική ελίτ;

Οι μόνοι που έχουν τρομοκρατηθεί από αυτές τις πολιτικές ενέργειες είναι η πολιτική και οικονο­μική εξουσία. Είναι οι εγκληματίες κεφαλαιοκρά-τες που ανησυχούν για τις «επενδύσεις» τους και που φοβούνται πως δεν θα μπορούν να περάσουν χωρίς προβλήματα τους όρους της σύγχρονης δι­κτατορίας τους. Αν αυτές οι επιθέσεις συνιστούν απειλή για κάποιους αυτοί είναι όσοι απολαμβά­νουν οικονομική και κοινωνική ισχύ από το υπάρ­χον καθεστώς κοινωνικής υποδούλωσης.

Η φυλάκισή μας λοιπόν, όχι μόνο δεν συνιστά λύση για την ασφάλεια του πληθυσμού αλλά λει­τουργεί προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Θέλει να καταφέρει την αντιμετώπιση μιας πολι­τικής απειλής για το καθεστώς, ώστε κράτος και κεφάλαιο με μεγαλύτερη ασφάλεια να ασκούν τη μαζική τρομοκρατία εναντίον της κοινωνικής πλειοψηφίας. Στόχος των διωκτών μας να εξαλεί­ψουν έναν παράγοντα πολιτικής αφύπνισης για την κοινωνία, μια επαναστατική απειλή.

Για πολλούς από την διεθνή πολιτική και οικο­νομική ελίτ – μεταξύ των οποίων και των γερακιών του ΔΝΤ – η διεθνής οικονομική κρίση έχει τελει­ώσει, η οικονομική ανάκαμψη, αν και ισχνή, έχει ξεκινήσει, οι προοπτικές διαφαίνονται καλές ενώ η κρίση στην Ελλάδα δεν αποτελεί τίποτα περισσό­τερο παρά αποτέλεσμα της κακής διαχείρισης από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Οι υπερασπιστές και εκφραστές του οικονομικού και πολιτικού συ­στήματος αναγνώρισαν ως κρίση μόνο αυτή που συγκλόνισε το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστη­μα και αφού αυτό φαίνεται να διασώθηκε μετά τις γενναιόδωρες παροχές ρευστότητας από τις κυβερνήσεις, μιλάνε για το τέλος των προβλημά­των του συστήματος και για την αρχή μιας, ίσως επίπονης και όχι πολύ σύντομης, διαδικασίας οι­κονομικής ανάκαμψης, και με την προϋπόθεση πάντα ότι οι κυβερνήσεις θα λάβουν τ’ απαραίτητα μέτρα λιτότητας.

Με την ίδια επιφανειακή προσέγγιση της κρίσης που τη διαχωρίζει στις διάφορες – για πολλούς ακόμη και ανεξάρτητες μεταξύ τους – διαστάσεις της και τις απομονώνει, αναλύεται από τους καθε­στωτικούς αναλυτές και η κρίση του χρέους στην Ελλάδα. Γι’ αυτούς η οικονομική κρίση είναι μόνο ένα αποτέλεσμα κακής διαχείρισης του συστήμα­τος που με κάποιες επιμέρους διορθώσεις θα επα­νέλθει στην πρότερη εύρυθμη λειτουργία του.

Η δε δημοσιονομική κρίση στην Ελλάδα δεν αποτελεί για τους συμμετέχοντες στην ηγεσία του συστήματος ούτε καν μια παρενέργεια της διεθνούς οικονομικής κρίσης. Πρόκειται για ένα πρόβλημα που οφείλεται στην κακή διαχείριση των δημοσίων ταμείων από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Δεν αμφισβητούμε βέβαια, το γε­γονός ότι οι κατά καιρούς κατέχοντες την εξου­σία στη χώρα προέβησαν συστηματικά και χωρίς εξαιρέσεις στην καταλήστευση του χρήματος και της περιουσίας του δημοσίου. Αντιθέτως, με τον πλούτο που έχει αντλήσει το κράτος από την κοι­νωνική βάση, πλούτιζαν και ζούσαν σπαταλώντας αφειδώς τα δημόσια ταμεία όλες ανεξαιρέτως οι συμμορίες των κυβερνώντων, πετώντας μερικά ξεροκόμματα στην πλειοψηφική βάση των ψη­φοφόρων προκειμένου να κερδίσουν την ψήφο τους. Οι ληστές των κομμάτων εξουσίας έφτιαξαν τεράστιες περιουσίες, έχτισαν βίλες, αγόρασαν κότερα, εξασφάλισαν μια ζωή μες στη χλιδή ενώ η κοινωνική πλειοψηφία ζει υπό το καθεστώς της οικονομικής τρομοκρατίας που επιβάλλει το κρά­τος και το κεφάλαιο. Όταν όμως τα γεράκια του Δ.Ν.Τ. και της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατηγορούν τις προηγούμενες κυβερνήσεις για διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, δεν εννοούν τα παρα­πάνω και ούτε βέβαια τα δισεκατομμύρια ευρώ που χαρίστηκαν στους κάθε εθνικότητας κεφαλαιοκράτες οι οποίοι δραστηριοποιούνται στη χώρα. Τις κατηγορούν ότι σπατάλησαν πολλά σε μισθούς και συντάξεις, ότι ξοδεύουν πολλά για τη δημόσια υγεία και για την παιδεία και ότι υπήρξαν πολύ ελαστικές με τη φορολόγηση της κοινωνι­κής βάσης.

Το ελληνικό κράτος βρίσκεται εδώ και καιρό υπό καθεστώς δημοσιονομικής χρεοκοπίας, ασχέτως αν δεν το ομολογούν οι κυβερνώντες, ενώ ο μηχανισμός στήριξης του Δ.Ν.Τ., της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τρά­πεζας που ανέλαβε πλέον τα ηνία της εξουσίας, έχει ως αποστολή την παροχή ρευστότητας για να πληρωθούν όσοι δάνεισαν το ελληνικό δημό­σιο αγοράζοντας ομόλογα. Το αντάλλαγμα για την «οικονομική σωτηρία» είναι η εφαρμογή της πιο άγριας καταλήστευσης της κοινωνίας για λογαρι­ασμό του υπερεθνικού κεφαλαίου.

Όσον αφορά το δημοσιονομικό πρόβλημα της Ελλάδας, εκτός από την καταλήστευση των ταμεί­ων για ίδιον όφελος από τους κυβερνώντες, αυτό άρχισε να δημιουργείται εξ’ αιτίας του κυρίαρχου αναπτυξιακού μοντέλου που υιοθετήθηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια και του ρόλου της Ελλάδας στην αλυσίδα της διεθνούς παραγωγικής διαδι­κασίας. Η θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη ήταν ανέκαθεν αυτή μιας αγοράς για τα ευρωπαϊκά προϊόντα. Και ενώ το ακριβό και μη ανταγωνιστι­κό ευρώ δεν επέτρεπε στα ευρωπαϊκά προϊόντα ν’ ανταγωνιστούν τα κατά πολύ φθηνότερα που παράγονταν εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, η μικρή πληθυσμιακά ελληνική αγορά ήταν υποχρεωμένη να καταναλώνει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέ­ρος της παραγωγής των χωρών της ευρωζώνης.

Ο ισχυρισμός ότι η Ευρώπη παρέχει μια οικο­νομική ασφάλεια για την Ελλάδα δεν είναι παρά ένα τερατώδες ψέμα. Η επιβεβλημένη από την Ευρώπη οικονομική στρατηγική για την Ελλάδα ήταν από την αρχή η αποδιάρθρωση του προηγού­μενου παραγωγικού μοντέλου και η ενθάρρυνση από το ελληνικό κράτος της κατανάλωσης με δανεικά. Οι ελληνικές κυβερνήσεις προχωρούσαν συνεχώς σε δανεισμούς για να χρηματοδοτούν επενδύσεις των πολυεθνικών από την Ε.Ε. στον ελληνικό χώρο, ενισχύοντας παράλληλα και τους Έλληνες κεφαλαιοκράτες.

Από την άλλη η ελληνική κοινωνία, ύστερα από μια ανελέητη προπαγάνδα από μεριάς των τρα­πεζικών ομίλων, μπήκε μέσα στο λαβύρινθο του δανεισμού όπου και βρίσκεται σήμερα ένα μεγάλο τμήμα της εγκλωβισμένο, προκειμένου να διευ­ρυνθούν οι δυνατότητες κατανάλωσης της μικρής πληθυσμιακά ελληνικής αγοράς.

Ακόμα και εν μέσω της κρίσης και ενώ το ελλη­νικό χρέος, δημόσιο και ιδιωτικό, είχε ήδη φτάσει το ποσό του 1 τρισ. ευρώ, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Τρισέ, δήλωνε με έμ­φαση πως «οι Έλληνες έχουν ακόμα περιθώρια για επιπλέον δανεισμό», ώστε να συνεχίσουν να καταναλώνουν στηρίζοντας με δανεικά την ισχνή λόγω κρίσης ευρωπαϊκή ανάπτυξη και να συνεχιστεί η κερδοφορία τραπεζών και επιχειρήσεων.

Η πλασματική ευημερία και οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης δεν ανταποκρίνονταν ποτέ στην πραγ­ματική οικονομική κατάσταση της χώρας, παρά αντανακλούσαν την μεγάλη κερδοφορία του κε­φαλαίου. Αυτό εξ’ άλλου το είχαμε επισημάνει από το 2005 – εποχή που όλοι μιλούσαν για την ισχυρή ελληνική οικονομία – ενώ είχαμε προβλέψει το μεγάλο οικονομικό πρόβλημα και τον υπαρκτό κίνδυνο χρεοκοπίας που θ’ αντιμετώπιζε η Ελλάδα σε περίπτωση που θα ξεσπούσε μια μεγάλη και διεθνών διαστάσεων οικονομική κρίση.

Για τους πάσης φύσεως κερδοσκόπους - δια­χειριστές και κατόχους του μεγάλου κεφαλαίου η κρίση δεν αφήνει περιθώρια υψηλής κερδοφορίας από τους παραδοσιακούς τομείς της οικονομίας. Ακόμα και πολλά χρηματιστήρια δεν δίνουν τις ικανοποιητικές για τους άπληστους κεφαλαιο-κράτες αποδόσεις και η αγορά των πρώτων υλών και των τροφίμων – παρά το γεγονός ότι οι τιμές είναι υπερβολικά υψηλές σε σχέση με την μειωμένη ζήτηση παγκοσμίως – δεν προσφέρει, προς το παρόν τουλάχιστον, τη δυνατότητα μιας πιο μεγάλης ανόδου, ανάλογης με αυτής του 2008, σε πείσμα των επενδυτών που κάνουν τα πάντα για να μεγεθύνουν την ήδη υπάρχουσα φούσκα στα συγκεκριμένα χρηματιστήρια.

Αντιθέτως, τα κρατικά χρέη είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία για το υπερεθνικό κεφάλαιο ν’ αντλήσει τα μέγιστα, εν μέσω κρίσης, δυνατά κέρδη. Ήδη η διεθνής φούσκα του χρέους στις χώρες του καπιταλιστικού κέντρου έχει πάρει μεγάλες δι­αστάσεις, όμως οι πάσης φύσεως κερδοσκόποι δεν έχουν σκοπό να σταματήσουν, αλλά θα εξα­ντλήσουν κάθε περιθώριο εκμετάλλευσής του. Ο εκτροχιασμός του δημοσίου χρέους για τις χώρες του κέντρου οφείλεται στα τεράστια πακέτα οικο­νομικής στήριξης που οι κυβερνήσεις παρείχαν για την σωτηρία του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος. Με δύο λόγια η διεθνής χρηματο­πιστωτική κρίση ξεπεράστηκε – τουλάχιστον για την ώρα – εις βάρος των κοινωνικών πλειοψηφιών των χωρών του κέντρου, με τις κυβερνήσεις να εγκληματούν συστηματικά, καλύπτοντας με τον δημόσιο πλούτο τις μαύρες τρύπες των ταμείων των μεγάλων χρηματοοικονομικών ομίλων, των βασικών δημιουργών της διεθνούς κρίσης.

Η γιγαντιαία διάσταση του χρηματοοικονο­μικού τομέα (ενώ το 2006 και προ κρίσης το πα­γκόσμιο ΑΕΠ έφτανε τα 47 τρισ., η συνολική αξία των μετοχών ξεπερνούσε τα 50 τρισ., η αξία των ομολόγων ήταν στα 70 τρισ. και των παραγώγων ξεπερνούσε τα 470 τρισ., δηλαδή ήταν δεκαπλά­σια του παγκοσμίου ΑΕΠ), είναι πολύ δυσανάλογη των μεγεθών και των πιο ανεπτυγμένων καπιταλι­στικά χωρών. Οι προσπάθειες των κυβερνήσεων να σηκώσουν στους ώμους τους τα χρέη αυτών των τραπεζικών και επενδυτικών τερατουργημά­των, θα οδηγήσει στη χρεοκοπία πολλές ακόμα και εύρωστες μέχρι πρότινος οικονομίες.

Σε αυτό συνεισφέρει η οικονομική ελίτ όλου του πλανήτη καθώς θα συνεχίσει να τζογάρει στο χρέος των κρατών. Μεγάλο μέρος της λιμνάζου­σας λόγω κρίσης ρευστότητας βρήκε κερδοφό­ρα διέξοδο στο δημόσιο χρέος, τροφοδοτώντας την πιο καταστρεπτική για τις κοινωνίες φούσκα, της οποίας το σκάσιμο θ’ αναγκαστούν να πληρώσουν.

Το παιχνίδι της μεγάλης κερδοσκοπικής επίθε­σης στα κρατικά χρέη άνοιξε με την Ελλάδα που λόγω των άσχημων δημοσιονομικών και του μεγά­λου χρέους της, πρόσφερε τον ιδανικό πελάτη για τις αγορές. Τα ψηλά επιτόκια, που αντανακλούν κατά τους «επενδυτές» την έλλειψη οικονομικής ασφάλειας και την αυξημένη πιθανότητα χρεοκο­πίας, έχουν δώσει μέχρι τώρα μεγάλα κέρδη για όσους έχουν «παίξει» στο ελληνικό χρέος. Έτσι κι αλλιώς το αυξημένο ρίσκο στις αγορές πάντα προ­σφέρει τις μεγαλύτερες αποδόσεις.

Στη διαμόρφωση της μεγάλης φούσκας του χρέ­ους συμμετέχει σύσσωμη η οικονομική ελίτ του πλανήτη η οποία και για μια ακόμα φορά πιστεύει ότι θα μπορεί για όσο θέλει ν’ αντλεί μεγάλα κέρδη από τα δημόσια χρέη, αφού όπως ισχυρίζονται δη­μοσίως αρκετοί εκπρόσωποί της, δεν θα επιτραπεί η χρεοκοπία των χωρών. Πρόκειται για την ίδια αντί­ληψη που ίσχυε και με την προηγούμενη κρίση του χρέους των χωρών της περιφέρειας τη δεκαετία του ’80. Και τότε και σήμερα ακούγεται από τους κατό­χους του μεγάλου κεφαλαίου η άποψη ότι «τα κυρί­αρχα έθνη δεν χρεοκοπούν». Με αυτό το σκεπτικό η Ελλάδα έφτασε να χρεώνεται με επιτόκια που ξεπέ­ρασαν το 9% και σε κάποιες περιπτώσεις το 15% και η κυβέρνηση πέφτει στην αγκαλιά της «επιτροπής σωτηρίας» των Δ.Ν.Τ., Ε. Επιτροπής και Ε.Κ.Τ. για να σωθεί, έστω και τυπικά, το ελληνικό κράτος από την οικονομική κατάρρευση.

«Αυτή είναι η ευκαιρία μας»

Η φράση «τα κυρίαρχα έθνη δεν χρεοκοπούν» που εκφράζουν οι κεφαλαιοκράτες εκφράζει έμ­μεσα την πίεση που ασκούν για να παρέμβουν οι διεθνείς μηχανισμοί «σωτηρίας» των υπό χρεοκο­πία κρατών, ώστε να μη ρισκάρουν τα κεφάλαιά τους που επενδύουν στο χρέος και να συνεχίσουν χωρίς φόβο να κερδοσκοπούν με αυτό. Όμως η απληστία των κατόχων του υπερεθνικού κεφαλαί­ου πολύ σύντομα θ’ αποδειχθεί τόσο μεγάλη που ακόμα και μηχανισμοί «διάσωσης» όπως το ΔΝΤ δεν θα μπορούν ν’ ανταπεξέλθουν.

Στην Ελλάδα πολύ κουβέντα γίνεται για τους κερδοσκόπους και οι αφορισμοί περισσεύουν, χωρίς ποτέ να προσδιορίζεται ποιοι είναι αυτοί. Σί­γουρα όμως δεν πρόκειται μόνο για τους νεαρούς με τα λευκά κολάρα των υπερεθνικών επενδυτικών εταιρειών που «κάθονται μπροστά στους υπολο­γιστές και παίζουν με το χρέος των χωρών» όπως διεμήνυε ο Παπανδρέου λίγο καιρό πριν. Πρόκειται για το σύνολο της οικονομικής ελίτ. Μεγάλο μέ­ρος του ελληνικού χρέους κατέχουν οι ελληνικές τράπεζες και μέσω αυτών όλη η αφρόκρεμα της ελληνικής πλουτοκρατίας, όλοι οι ευυπόληπτοι επιχειρηματίες που χαίρουν εκτίμησης από την πολιτική ελίτ της χώρας.

Και ας μην ξεχνάμε την σκανδαλώδη διαδικασία με την οποία οι ελληνικές τράπεζες αντλούν χρήμα με μηδενικό σχεδόν επιτόκιο από την Ε.Κ.Τ., δίνοντας ως εγγύηση ομόλογα του δημοσίου, τα οποία παίρνουν τζάμπα μέσω του πακέτου στήριξης των 28 δισ. ευρώ που αποφάσισε η προηγούμενη κυ­βέρνηση και στη συνέχεια δανείζουν το κράτος με τα ψηλά επιτόκια των αγορών. Και όλα τα παρα­πάνω ενώ έχουν βάλει αρκετά δισ. σε ρευστό στα ταμεία τους, διασφαλίζοντας έτσι την κεφαλαιακή τους επάρκεια ενώ η κυβέρνηση τις καλεί – υπό τις υπάρχουσες συνθήκες και τη στιγμή που ξεπουλά τη χώρα για δανεικά – ν’ αξιοποιήσουν και το υπό­λοιπο πακέτο που έχει μείνει αναξιοποίητο.

Το περίφημο περίστροφο λοιπόν, που συνήθιζε να επικαλείται γελοιωδώς ο Παπανδρέου όποτε έπαιρνε κάποια φραστική υποστήριξη από τους προϊσταμένους «εταίρους» του στην Ευρώπη, δεν στρέφεται ενάντια σε κανένα κερδοσκόπο. Αυτό το όπλο υπάρχει και σημαδεύει την πλειοψηφία του πληθυσμού αυτής της χώρας, για να υποκύψει στις απειλές της κυβέρνησης και των σωτήρων του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Ο Παπανδρέου ως σύγχρονος Τσολάκογλου πλέον έχει εισαγάγει τη χώρα σε μια νέα εποχή κατοχής από το υπερε­θνικό κεφάλαιο με το ΔΝΤ, την Ε. Επιτροπή και την Ε.Κ.Τ. – στο όνομα πάντα της σωτηρίας της πατρί­δας – να ηγείται της επιτήρησης των προγραμμά­των λιτότητας και μεταρρυθμίσεων, προκειμένου να χρηματοδοτήσουν την ομαλή αποπληρωμή των δανειστών του ελληνικού κράτους.

Όλη η φιλολογία γύρω από τον αγαθό ρόλο του ΔΝΤ και η προσπάθεια αποδαιμονοποίησής του από την κυβέρνηση και τους διάφορους παρατρε-χάμενούς της, δεν θα αντέξει για πολύ ακόμα. Είναι γνωστό πως σε όποιας χώρας τη ζωή και αν ενε­πλάκη, οι συνέπειες ήταν καταστροφικές. Σε Αφρι­κή, Ασία, Νότια Αμερική το ΔΝΤ ευθύνεται για την καταστροφή οικονομιών, παραγωγικών δομών και μοντέλων που δεν αρμόζουν στα κερδοφόρα πα­ραγωγικά μοντέλα των γερακιών του υπερεθνικού κεφαλαίου που υπηρετεί αυτός ο οργανισμός. Τα αποτελέσματα των «ευεργετικών» παρεμβάσεων του ΔΝΤ σε πολλές περιπτώσεις, ήταν λιμοί, αρρώ­στιες, εμφύλιοι, μη αναστρέψιμες κοινωνικές και περιβαλλοντικές καταστροφές.

Είναι επίσης, αστείο όταν μετά από δεκαετίες δράσης του ΔΝΤ με τα ίδια πάντα καταστροφικά αποτελέσματα, πολλοί κυρίως αριστεροί και σοσι­αλδημοκράτες εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν τις άγριες νεοφιλελεύθερες συνταγές που επιβάλ­λει απλώς ως «λάθος στρατηγικής». Δεν είναι δυ­νατό να πιστεύουν πως, απλώς, είναι ηλίθιοι. Γνω­ρίζουν και πολύ καλά τι κάνουν, και η κατεύθυνσή τους είναι πολύ συγκεκριμένη.

Το χρέος μιας χώρας που δεν μπορεί να εξυπη­ρετήσει, είναι η ευκαιρία για την οικονομική ελίτ μέσω του ΔΝΤ να την γονατίσει, να την εξοντώσει, να την κατακτήσει. Αφού την ξεζουμίζουν, βγάζο­ντας τα κέρδη τους με το παραπάνω, την οδηγούν στη χρεοκοπία και τότε τα κοράκια του κεφαλαίου πέφτουν και αγοράζουν για ένα κομμάτι ψωμί ό,τι έχει αξία σε αυτό τον τόπο για να το αξιοποιήσουν, ενώ θα ’χουν μετατρέψει τη χώρα αυτή σ’ ένα παρά­δεισο εκμετάλλευσης των εργαζομένων από τους κεφαλαιοκράτες, που θα μπορεί επιτέλους να αντα­γωνιστεί τις πλέον απάνθρωπες εργασιακές συνθήκες. Αυτό είναι το σχέδιο του ΔΝΤ για την Ελλάδα. Ένα σχέδιο που οδηγεί ταχύτατα στην υπερσυγκέ-ντρωση οικονομικής και κοινωνικής ισχύος σε ακό­μη λιγότερα χέρια και το λαό στην εξαθλίωση.

Αν αφήσουμε να προχωρήσουν οι εγκληματίες του πολιτικού καθεστώτος της χώρας σε αυτές τις πολιτικές, έχουμε παραδοθεί στην πιο επαίσχυντη μορφή υποδούλωσης που υπήρξε ποτέ, έχουμε παραδώσει τη χώρα και το μέλλον των παιδιών μας στα σαγόνια των καρχαριών του μεγάλου κεφα­λαίου, έχουμε αποδεχθεί να ζούμε υπό τη συνεχή τρομοκρατία της διεθνούς οικονομικής και πολιτι­κής ολιγαρχίας.

Κανένας ελεύθερος άνθρωπος δεν μπορεί να δεχθεί μια τέτοια συνθήκη, κανένας άνθρωπος με αξιοπρέπεια δεν μπορεί να παραδοθεί χωρίς αντί­σταση.

Ενώ το ίδιο το σύστημα γκρεμίζει τις γέφυρες σύνδεσης και επικοινωνίας με την κοινωνική πλει­οψηφία και παρατάσσεται πολεμικά απέναντί της, θα ήταν μεγάλο λάθος να επιδιώξουμε από τα κά­τω την επαναδημιουργία αυτών των συνδέσεων. Τα κόμματα της αριστεράς που συμμετέχουν στο πολιτικό σύστημα θα επιδιώξουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο την άμβλυνση των κοινωνικών αντι­θέσεων και θα κάνουν τα πάντα για να εμποδίσουν τις επικείμενες κοινωνικές εκρήξεις. Όσο και αν αυξάνουν τους λεονταρισμούς κατά των κυβερνη­τικών επιλογών, δεν πρόκειται να έρθουν σε καμία ρήξη με το σύστημα.

Από την άλλη, η κοινωνία των μη προνομιούχων αναμένει μια νέα πολιτική δύναμη, ανεξάρτητη από κάθε πολιτική σκοπιμότητα και κάθε διάθεση χειραγώγησης, να διαμορφώσει αυτό το πολιτικό πεδίο στο οποίο θα μπορεί να πατήσει για ν’ αγωνι­στεί ενάντια στις σύγχρονες άγριες συνθήκες ζωής που της επιβάλλονται. Αυτή η νέα πολιτική δύναμη δεν μπορεί να είναι άλλη από ένα ευρύ ριζοσπαστι­κό κίνημα που, χωρίς αναστολές, ενδοιασμούς, ενοχικά σύνδρομα και ψευδαισθήσεις σχετικά με την αναγκαιότητα ή όχι να υπάρξει μια ολική σύ­γκρουση με το καθεστώς, θα μπορέσει να χαρά­ξει μια πορεία ανατροπής του συστήματος και να εμπνεύσει όσους περισσότερους καταπιεσμένους γίνεται προς την απελευθερωτική κατεύθυνση.

Όποιος στη σημερινή εποχή και ενώ πλέον βρι­σκόμαστε υπό την ωμή χούντα των αγορών εξακο­λουθεί να επικαλείται τις «άγουρες αντικειμενικές συνθήκες», τότε δεν έχει καμία διάθεση να δράσει ανατρεπτικά.

Οι αντικειμενικές συνθήκες είναι οι πλέον ιδα­νικές.

Ας διαμορφώσουμε και τις υποκειμενικές συν­θήκες που απαιτούνται για να επιχειρήσουμε την επανάσταση. Αυτή είναι η ευκαιρία μας.


ΖΗΤΩ Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ

ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ

ΖΗΤΩ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ ΝΙΚΟΣ ΜΑΖΙΩΤΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΓΟΥΡΝΑΣ
ΠΗΓΗ

ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ Ανάπνεαν φορμαλδεΰδη!

Οι ενοχλήσεις στο αναπνευστικό που ένιωθαν οι μικροί μαθητές του 2ου Δημοτικού Σχολείου Καλλικράτειας προκάλεσαν την ανησυχία των μελών του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του σχολείου.
Ομάδα επιστημόνων του ΑΠΘ, με επικεφαλής την καθηγήτρια Χημείας και υπεύθυνη του Εργαστηρίου Ελέγχου Ρύπανσης Περιβάλλοντος του ΑΠΘ Κ. Σαμαρά-Κωνσταντίνου, μέτρησαν αρκετά πάνω από το όριο την ουσία φορμαλδεΰδη, η οποία εκλύεται από συνθετικά προϊόντα ξύλου και θεωρείται επικίνδυνη για την υγεία.
Δεύτερη σειρά μετρήσεων διενεργείται ...>>>>>>

τώρα με ευθύνη του υπουργείου Παιδείας από ερευνητή του "Δημόκριτου". Ο εξαερισμός που τοποθετήθηκε στις αίθουσες έχει μειώσει την έκλυση της ουσίας στο μισό.
Όπως εξηγεί η κ. Σαμαρά, "το θέμα είναι ότι πρέπει συστηματικά να γίνονται μετρήσεις και να παρακολουθείται το φαινόμενο, ενώ αντίστοιχες συγκεντρώσεις μπορεί να εμφανιστούν και σε άλλες προκατασκευασμένες σχολικές αίθουσες. Έχω αιτήματα για αντίστοιχες μετρήσεις από σχολεία στη Φούρκα, στην Κασσάνδρα, στον Μαρμαρά".

Αμφισβητούμενες μετρήσεις
Στα μέσα Απριλίου και μετά τον θόρυβο που δημιουργήθηκε, με ευθύνη της νομαρχίας Χαλκιδικής έγιναν διεξοδικές μετρήσεις από ερευνητές του “Δημόκριτου” στις σχολικές αίθουσες γαλλικών, Β1, Β2 και Στ. Στις αίθουσες αυτές λειτουργούσε συνεχώς εξαερισμός. Πραγματοποιήθηκε δειγματοληψία υλικών από διάφορα προϊόντα ξυλείας που υπήρχαν στο εσωτερικό των αιθουσών, καθώς και από τον τάπητα του πατώματος. Τα αποτελέσματα των μετρήσεων έδειξαν ότι τα ποσοστά φορμαλδεΰδης ήταν χαμηλά και ότι η λειτουργία του σχολείου μπορεί να συνεχιστεί κανονικά.
Ωστόσο επιστήμονες επισημαίνουν ότι η συγκεκριμένη spin-off εταιρεία του “Δημόκριτου” (Ρ: ΠΛΙΝΙΟΣ Α.Ε.) που ανέλαβε τις μετρήσεις δεν έχει την απαραίτητη τεχνογνωσία για τη μέτρηση τέτοιων ουσιών σε εσωτερικούς χώρους κτιρίων, παρά μόνο σε βιομηχανικούς.
Έτσι, με εντολή του υπουργείου Παιδείας κλήθηκε νέος ερευνητής από τον "Δημόκριτο", προκειμένου να γίνουν νέες μετρήσεις στο σχολείο.
Το θέμα δεν αφορά μόνο το 2ο δημοτικό Καλλικράτειας αλλά γενικότερα τις προκατασκευασμένες αίθουσες σε σχολεία και άλλων περιοχών της Χαλκιδικής. Στη Βουλή έφτασε μετά από ερώτηση που κατέθεσε η βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης Ευαγγελία Αμανατίδου.
ΠΗΓΗ

Στη Χαλκιδική το συνέδριο ρωσικής γλώσσας

Ξεκίνησαν σήμερα στις 10 το πρωΐ στο ξενοδοχείο «Potidea Palace» στη Χαλκιδική οι εργασίες του Διεθνούς Συνεδρίου με θέμα: «Ρωσική γλώσσα και πολιτισμός στον καθρέφτη της μετάφρασης», οι οποίες θα ολοκληρωθούν την Κυριακή 2 Μαΐου.
Το συνέδριο διοργανώνει η Ανώτατη Σχολή Μετάφρασης του Κρατικού Πανεπιστημίου Μόσχας «Λομονοσόβ», υπό την αιγίδα της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης ...>>>>>>

και του Γενικού Προξενείου της Ρωσικής Ομοσπονδίας στη Θεσσαλονίκη, με την υποστήριξη του Κέντρου Μελέτης και Ανάπτυξης του Ελληνικού Πολιτισμού της Μαύρης Θάλασσας.
Με τη συμμετοχή εκπροσώπων πλέον των 15 χωρών, το Συνέδριο αποτελεί κορυφαία επιστημονική διοργάνωση και η επιλογή της χώρας μας για τη διοργάνωσή του είναι ιδιαίτερα σημαντική.
ΠΗΓΗ

Ο ΑΓΩΝΑΣ για την …έδρα μας (ίσως) ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ… Καλλικρατομάχοι γερά !!!


Ο διάλογος …«περί …εδρών Καλλικράτη», εκτός των άλλων, απέδειξε ότι όχι μόνο έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν, αλλά ότι θα μπορούσε (ή θα έπρεπε…) να έχουμε και χειρότερους…

Ανήκοντας -μέσα στη Ρεσπέντζα- στην «απόλυτη μειοψηφία» αυτού του διαλόγου και με αφορμή τα εκατοντάδες (!!!) σχόλια που αναπτύχθηκαν στις αναρτήσεις για το θέμα αυτό, δικαιούμαι, πιστεύοντας ότι εκφράζω αυτή την «απόλυτη μειοψηφία», να επισημάνω τα εξής:


ΠΡΩΤΟ:
Κατανοητή -μέχρι κάποιο σημείο- η συζήτηση για τον αριθμό των Δήμων του Νομού ή τα όρια των νέων Δήμων। Εντελώς ακατανόητη, κάθε συζήτηση περί …έδρας, η οποία πέρα από επικίνδυνο σωβινισμό, άκρατο τοπικισμό και ακατανόητα απαράδεκτο ρατσισμό, δεν περιείχε κανένα (μα απολύτως κανένα) άλλο σοβαρό επιχείρημα (εννοείται για λογικά σκεπτόμενους ανθρώπους και όχι για …φυτά)…

ΔΕΥΤΕΡΟ:
Η επιβράβευση ή η καταδίκη των πολιτικών μας (κομματικών ή αυτοδιοικητικών), με κριτήριο το αν πρότειναν το δικό μας χωριό για έδρα ή όχι και η παράλληλη ανάδειξη παραγόντων (και κυρίως παραγοντίσκων) για τον ίδιο λόγο, μας καθιστά τουλάχιστον ισάξιους ή και χειρότερους απ’ αυτούς που κατηγορούμε, αφού εμείς οι ίδιοι επιβραβεύουμε την ίντριγκα, την παρέμβαση, τον παραγοντισμό και το …«κατόπιν ενεργειών μου»......>>>>>>



ΤΡΙΤΟ:
Αν εξαιρέσω ένα ποσοστό 5 % των σχολιαστών, που επιχειρηματολόγησε με πραγματικά επιχειρήματα για τον Καλλικράτη σαν θεσμό και για την Τοπική Αυτοδιοίκηση γενικότερα, καλώ το υπόλοιπο 95 %, να γυρίζει μετά από κάποιους μήνες, στο «παλαιότερες αναρτήσεις», για να …ντρέπεται με το ανόητο και ανούσιο αυτών, που σχολιάζει σήμερα…

ΤΕΤΑΡΤΟ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟ:
Κάνω την πρόβλεψη (απολύτως ασφαλή για μένα) ότι οι επόμενοι δήμαρχοι, δημοτικοί και τοπικοί σύμβουλοι που θα εκλέξουμε το Νοέμβριο (με τον Καλλικράτη) και οι επόμενοι Βουλευτές που θα εκλέξουμε στις Βουλευτικές εκλογές (όποτε γίνουν) θα είναι (σύμφωνα με τα κριτήρια που τους θέλουμε, αφού έτσι τους θέλουμε) …παρασάγγας χειρότεροι απ’ αυτούς που έχουμε σήμερα και ίσως επιτέλους, αυτοί που θα μας αξίζουν απόλυτα…


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

1η ΜΑΗ 2010:
Εμπρός για Εργατική - Λαϊκή Εξέγερση ενάντια στο σφαγείο του ΔΝΤ, το Πρόγραμμα και το Σύμφωνο Σταθερότητας Κυβέρνησης-ΕΕ.
Εμπρός για απεργίες-καταλήψεις-διαδηλώσεις.
Μαζικοί-Ενωτικοί αγώνες μέχρι την νίκη.
Να δημιουργήσουμε επιτροπές αγώνα παντού.
Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, νέοι, νέες, άνεργοι, μετανάστες
Η Εργατική Πρωτομαγιά ...>>>>>>>

είναι μια μέρα που κατακτήθηκε με αγώνες, που πολλές φορές βάφτηκαν στο αίμα. Αγώνες που ξεκίνησαν από το Σικάγο το 1886 για τη διεκδίκηση του 8ωρου, αλλά συνεχίζονται μέχρι σήμερα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης ενάντια στην εκμετάλλευση, στις διακρίσεις και την κάθε είδους καταπίεση, ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό.
Η φετινή Πρωτομαγιά πρέπει φέτος να είναι μια μέρα - σταθμός των αγώνων του εργατικού κινήματος για την ανατροπή των αντεργατικών μέτρων της κυβέρνησης που είναι στην ουσία η εφαρμογή των μέτρων του ΔΝΤ και του Συμφώνου Σταθερότητας της ΕΕ στην χώρα μας.
Η κυβέρνηση Παπανδρέου, πλήρως ευθυγραμμισμένη με το ΔΝΤ, την ΕΕ και με το ντόπιο κεφάλαιο, επιχειρεί στο όνομα της κρίσης να μεταφέρει όλα τα βάρη στους εργαζόμενους και στα λαϊκά στρώματα.
Η προσφυγή στο «μηχανισμό στήριξης» ΔΝΤ-ΕΕ σημαίνει ότι η κυβέρνηση εκχωρεί βασικά κυριαρχικά δικαιώματα στο ΔΝΤ. Μιλάμε δηλαδή για οικονομική κατοχή και ότι η χώρα μας μετατρέπεται σε μισοαποικία. Οι λαοί των χωρών στις οποίες παρενέβη το ΔΝΤ υπέφεραν για δεκαετίες ή συνεχίζουν να υποφέρουν ακόμη.
Η κυβέρνηση, όμως, δεν έχει καμία δημοκρατική νομιμοποίηση να σύρει τη χώρα στο ΔΝΤ. Δεν εκλέχτηκε με βάση τέτοια προγραμματική δέσμευση και δεν της έδωσε τέτοια εξουσιοδότηση ο Ελληνικός Λαός.
Ορισμένα από τα μέτρα που θα ακολουθήσουν και συζητούνται με τα κλιμάκια του ΔΝΤ- ΕΕ, που ήδη είναι στη χώρα μας, είναι:
Απολύσεις σε όλο το φάσμα του Δημόσιου, ευρύτερου Δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
Διάλυση των εργασιακών σχέσεων.
Ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, συρρίκνωση και εν συνεχεία ακόμα μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση της δημόσιας υγείας και παιδείας.
Κατεδάφιση του υπάρχοντος ασφαλιστικού συστήματος με τη μείωση των συντάξεων σε δραματικά ποσοστά και την αύξηση των ορίων ηλικίας.
Μείωση των μισθών και στο Δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.
Τα μέτρα αυτά θα οδηγήσουν σε οπισθοδρόμηση την οικονομία, σε απελπισία την κοινωνία. Η ανεργία θα σπάσει το όριο του 1.000.000 ανέργων, η φτώχεια θα εξαπλωθεί και τα κοινωνικά δικαιώματα θα εξαερωθούν.


Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, άνεργοι και συνταξιούχοι,

Η Πρωτομαγιά του 2010 είναι μια μέρα για την οποία πρέπει να δράσουμε (Αριστερά, συνδικάτα, νεολαία, μετανάστες/τριες, άνεργοι και επισφαλώς εργαζόμενοι) για να δώσουμε ένα μήνυμα αντίστασης στα αντεργατικά μέτρα, να διεκδικήσουμε «να τα πάρουν πίσω όλα» και να μην φέρουν καινούργια.
Για να δείξουμε στο σημερινό αντίπαλο, δηλαδή στην κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και τους συμμάχους της (ΝΔ-ΛΑΟΣ), ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να τους χαρίσουμε τα κατακτημένα με αίμα και θυσίες δικαιώματά μας και τις ζωές μας, για να μας γυρίσουν σ’ ένα καθεστώς δουλείας και ανασφάλειας.
Μια μαζική και μαχητική Πρωτομαγιά μπορεί να σηματοδοτήσει μια πιο οργανωμένη –και άρα αποτελεσματική– αντίσταση στις επιθέσεις που δεχόμαστε και αυτές που σχεδιάζουν εναντίον μας στο άμεσο μέλλον.
Απέναντι στην διεθνή και εθνική συναίνεση των δυνάμεων του κεφαλαίου πρέπει να απαντήσουμε με την κοινή δράση όλης της Αριστεράς, την πιο πλατιά ενότητα αντίστασης και ανατροπής, με λαϊκή - εργατική εξέγερση για να τα πάρουν όλα πίσω, για να ανοίξουμε τον δρόμο για νέες κατακτήσεις, για την διέξοδο από την κρίση και τη σοσιαλιστική προοπτική.
Να απαντήσουμε πιάνοντας το νήμα των γενικών απεργιών, των κλαδικών αγώνων, των καταλήψεων…Να ξεπεράσουμε την συμβιβαστική στάση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) και την πολιτική περιχαράκωσης του ΠΑΜΕ με την προσπάθεια οργάνωσης και κινητοποίησης της εργατικής βάσης μέσα από το συντονισμό των πρωτοβαθμίων σωματείων του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα και με την συγκρότηση ανοικτών Επιτροπών Αγώνα σε κάθε χώρο εργασίας, κατοικίας και σπουδών.
Οι εργαζόμενοι δεν είναι υπεύθυνοι για το δημόσιο χρέος και δεν χρωστούν τίποτε απολύτως σε όλους ατούς που λήστεψαν και λεηλάτησαν τη χώρα μας.
Φορολογήστε τους πλούσιους και τις επιχειρήσεις
Μειώστε τώρα τους εξοπλισμούς
Εθνικοποίηση των τραπεζών
Απαγόρευση των απολύσεων
Κατάργηση της ελαστικής και ανασφάλιστης εργασίας
Μαζικές προσλήψεις σε υγεία, παιδεία, σε όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες
Καμιά περικοπή σε μισθούς και συντάξεις
Νομιμοποίηση των μεταναστών –Ιθαγένεια σε όλα τα παιδιά
Όλοι στις Πρωτομαγιάτικες Συγκεντρώσεις των Συνδικάτων
27/4/2010 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σκέψεις για τη Χαλκιδική του αύριο!

Τα προβλήματα που πρέπει να λυθούν στη Χαλκιδική μετά την ανακοίνωση του Χάρτη του ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ είναι λίγα, εκτιμούμε, αλλά σοβαρά!
Ας προσπαθήσουν οι "προύχοντες" όλων των περιοχών να τα επιλύσουν σκεπτόμενοι το καλό του τόπου τους και της Χαλκιδικής και όχι με βάση τις μικροκομματικές τους σκοπιμότητες και προσωπικές τους μωροφιλοδοξίες!
Συγκεκριμένα:
1. Το πρόβλημα του Δήμου Αριστοτέλη, πλέον, είναι σοβαρότατο, ήδη έχει "στήσει" απέναντι δύο κοινωνίες εξ αιτίας της έδρας του δήμου! Τέτοιες διαφορές στην εφαρμογή του "Καποδίστρια" (δείτε Μαρμαράς, Παλαιοχώρι στη Χαλκιδική, αλλά και αλλού ανά την Ελλάδα) οδήγησαν δήμους, ολόκληρες περιοχές σε στασιμότητα εξ αιτίας της στενοκεφαλιάς των τοπικών "μεγαλοπαραγόντων"! Αν δε θέλουν να επαναληφθούν τέτοια φαινόμενα στασιμότητας, και όχι μόνο, ας τα βρούνε μεταξύ τους. Ας απομακρύνουν οι ίδιες οι κοινωνίες τους "ακραίους" κι ας επικρατήσει η σύνεση και η νηφαλιότητα, θα μπορέσουν να βρουν την άκρη. Αδιέξοδα δεν υπάρχουν!
2. Δεν θεωρούμε πολύ σοβαρό το θέμα της ονομασίας του Δήμου Νέας Προποντίδας, αν παρ' όλα αυτά (λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη τη χθεσινή τοποθέτηση του Ανδρέα Παπαγιάννη) επιμένουν είναι πανεύκολο να βρεθεί η χρυσή τομή, θέληση να υπάρχει.
3. Δήμος Πολυγύρου και Δήμος Σιθωνίας. Ο Δήμος Πολυγύρου, ως πρωτεύουσα του Νομού, και λαμβάνοντας υπόψη την προίκα που θα πάρει ως έδρα της "αποθανούσης" Νομαρχίας θεωρητικά θα είναι ο πλέον οργανωμένος Δήμος του Νομού με δυνατότητες να εξυπηρετήσει έναν πολύ μεγαλύτερο δήμο απ' αυτόν που ορίζεται στον Καλλικράτη.
Σίγουρα έπρεπε και πρέπει να παίξει έναν διαφορετικό ρόλο απ' αυτόν της "παθητικής" αναμονής του "ότι μας δώσουν"! Δυστυχώς αυτόν το ρόλο δεν μπόρεσε να τον παίξει και δεν διαφαίνονται διαθέσεις για να πρωταγωνιστήσει στη νέα "Καλλικράτεια" εποχή που έρχεται!
Ο Δήμος Σιθωνίας είναι ο πλέον "ταλαιπωρημένος" δήμος, να θυμηθούμε μόνο την περιπέτεια των προηγούμενων τετραετιών με το θέμα της έδρας μεταξύ Νικήτης και Μαρμαρά αλλά και το σοβαρότατο πρόβλημα του "ακέφαλου" δήμου λόγω της διοικητικής κρίσης με τις απανωτές παραιτήσεις Δημάρχων. Επίσης είναι ο μοναδικός Δήμος, στη Χαλκιδική του Καλλικράτη, ο οποίος δε διαθέτει υπηρεσίες σημαντικές για τη λειτουργία του νέου Δήμου (πολεοδομία, ΔΟΥ κ.λ.π.).
Είμαστε απ' αυτούς που πίστευαν και πιστεύουν στη δημιουργία ενός πανίσχυρου δήμου και ο οποίος θα περιλαμβάνει τους "Καλλικράτειους" Πολυγύρου και Σιθωνίας!
Αυτός ο Δήμος εκτιμούμε πως μπορεί να λειτουργήσει ΑΡΙΣΤΑ από την πρώτη κιόλας μέρα του επόμενου έτους! Βασισμένος στην αμοιβαία, μεταξύ όλων, εμπιστοσύνη, στην ισότητα και στην ειλικρίνεια!
Στο παρελθόν ίσως να μην υπήρξαν τέτοιες διαθέσεις, ίσως κάποιοι να μην συμπαραστάθηκαν σε κάποιους, ίσως κάποτε να λειτουργούσαν ανταγωνιστικά. Η νέα εποχή όμως δεν επιτρέπει τέτοιες καταστάσεις, επιβάλλει νέες νοοτροπίες και νέους τρόπους λειτουργίας.
Ας φανταστούμε όλοι μας έναν Δήμο από το Γαλαρινό ως τη Σάρτη (μην επικαλεστεί κανείς τις αποστάσεις, αν μη τι άλλο είναι αστείο εν έτη 2010!), ένα δήμο αποκεντρωμένο (βασική προϋπόθεση σωστής λειτουργίας του)! Αυτός ο ΔΗΜΟΣ μόνο μπορεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στο αύριο, το ρόλο που πρέπει να παίζει η ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ του νομού και δυστυχώς ή ευτυχώς δεν μπορεί να τον παίξει με την πρόταση του Υπουργείου. Ενδεικτικά αναφέρουμε λίγα παραδείγματα αποκέντρωσης για την περίπτωση: Διεύθυνση Αλιείας στη Συκιά, Τουρισμού στο Μαρμαρά, Γεωργίας στην Ορμύλια, Υγειονομική υπηρεσία στη Νικήτη κ.λ.π.
-Λύσεις υπάρχουν πολλές! Θέληση υπάρχει; Όραμα υπάρχει;
-Αγαπητοί φίλοι, όλοι μπορούμε να συνεισφέρουμε με την ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ για τη Χαλκιδική! Ας το προσπαθήσουμε, τουλάχιστο!

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΝ για το σχέδιο «Καλλικράτης»

Το πολυδιαφημισμένο σχέδιο «Καλλικράτης», ως αναπόσπαστο κομμάτι του κυβερνητικού Σχεδίου Σταθερότητας, επιβεβαιώνει την αρχική μας εκτίμηση ότι η συγκεκριμένη «μεταρρύθμιση» δεν οδηγεί στην αναγκαία αποκέντρωση ουσιαστικών κρατικών αρμοδιοτήτων προς την αυτοδιοίκηση. Απλά ανακατανέμει τις αρμοδιότητες των μέχρι σήμερα Νομαρχιών στους Δήμους και στις Περιφέρειες.
Δεν ισχυροποιεί την αυτοδιοίκηση, αφού ...>>>>>>

δεν υπάρχει δέσμευση για τη μεταφορά των απαραίτητων οικονομικών πόρων, με συνέπεια η αυτοδιοίκηση ή θα μετατραπεί σε φορομπηχτικό μηχανισμό ή θα ιδιωτικοποιήσει τις λειτουργίες της.
Δεν είναι δημοκρατική, αφού δεν καθιερώνει το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής, αντιθέτως ενισχύει και αναπαράγει το δικομματικό σύστημα και στην αυτοδιοίκηση.
Ανοίγει το δρόμο για απολύσεις υπαλλήλων, όλων των συμβασιούχων, αλλά και μονίμων, αφού οι μετατάξεις θα γίνουν πριν δημιουργηθούν οι οργανισμοί.
Η δημιουργία πολύ μεγάλων Ο.Τ.Α. και μάλιστα χωρίς συζήτηση και συναίνεση των τοπικών κοινωνιών, θα δημιουργήσει μη λειτουργικά και γραφειοκρατικά σχήματα.
Θα δυσκολέψει ακόμα περισσότερο τη δυνατότητα των ενεργών πολιτών και των κινημάτων πόλης να παρεμβαίνουν, να ελέγχουν, να συσπειρώνονται, να διεκδικούν και να προωθούν λύσεις για τοπικά προβλήματα.
Με το σχέδιο «Καλλικράτης» δεν εξασφαλίζεται η πολυφωνία οπότε η «αυτοδιοίκηση» μετατρέπεται σε ουσιαστικά και τυπικά σε «διοίκηση».
Συνεπώς ο ΣΥΝ είναι κατηγορηματικά αντίθετος με το σχέδιο «Καλλικράτης».
To Γραφείο Τύπου